Sayfa 21

İşte sevgili editörümün ICO'dan olmadan gözlemleme alışkanlığı (“Omikron çok güzel attığı bir mesaj: bir oyun.”) ve samimiyet ('BEEEEEEEEEP!"). İşte bütün bunlar Game Show'u hak ettiği yere getiriyor: Cehennem “Zebani: Emre, Omikron çok güzel çukurunun en dibi!

bir oyun. Kesin al ve yaz. İtiraz Fakat artık ben anladım, siz de bu batağın içindesiniz istemiyorum abi. S.... tipini senin ... ve benim anlattıklarıma sadece gülüyorsunuz. Oysaki kafa!” ben hem güldürüp hem düşündürmek istemiştim Ne kadar güzel değil mi arkadaşlar? (Böööğğâk! Kabul, iğrençti...). Neyse artık bir daha ki Editörüm, yazarlarından birine -ki bu sayıya bir şeyler düşünürüz. Veya güleriz, ne bileyim işte! seferlik benim- gayet nazik ve edepli İsteyen istediğini yapsın (Yaşasın özgürlükçü çiçek bir şekilde rica ediyor. Siz şimdi çocuklar! Savaşmayın, yaşamdaki güzellikleri bulun! yukarıdaki bölümü okuyup, yanlış Yihhuuu!). Ehem, ne diyorduk? Evet Omikron: The şeyler anlıyorsunuz. Fakat onun Nomad Soul... dediklerini anlamak sandığınız kadar Açıkçası benim beğendiğim oyun türleri oldukça kolay değildir. Ben hemen sizlere anlamını yazayım: sınırlıdır. Ve bunların arasında kesinlikle adventure yoktur “Polat: Emreciğim, Omikron adında güzel bir (Yine de en babalarını oynadım. Ne yaparsınız, özentilik oyun geçti elimize. İstersen al ve yaz. Tabii eğer işte!?). Hele ki son beş senedir elimi dövüş oyunlarına yapacak başka bir işin yoksa. Şimdiden teşekkür hiç sürmemişimdir. Hatta araba yarışlarından nefret ederim...” ederim ve eğer bir FPS kaliteli olmazsa kesinlikle İşte arkadaşlar Game Show'u bu yüzden tiksinerek kaçarım. Tomb Raider'dan da bayalı hanidir. seviyorum. Bu dergide kaliteli bir ekipte Şimdi niye ben bunları anlatıyorum? Çünkü Omikron'da olması gereken her şey var: Karşılıklı tüm bunlardan bir parça var... anlayış (“İtiraz istemiyorum abi!”), Artık Tomb Raider macerasını yavaş yavaş paylaşımcılık ruhu sonlandırmaya başlayan Eidos, şimdi de oldukça ilginç (“Kesin al ve bir oyunla karşımızda. Omikron, bir fantazi actionyaz!"), aceleci adventure. Tanımdan da anladığınız üzere, Omikron'da de yer almasıyla merakla beklenen Soul erdi olağanüstü macera zı iptal edin”

gerektiği zaman cin gibi zeki olurken, gerektiği zaman da reflekslerimizi kullanacağız. ZEBANİ DE KENDİNİ GRAFİKER SANA DURSUN Oyunla ilgili genel bazı bilgiler vermek arzusuyla yarılıyorum. Grafikler 3D ve bence Eidos'un bu oyundaki en büyük başarısı da, kozu da grafikler. Kesinlikle muhteşemler. Oyun paralel bir boyuttaki Omikron adındaki bir şehirde geçiyor. Şehirde sayısız insan, taşıt araçları sürekli hareket ediyorlar ve bu hareket EIDOS ve DAVID BOWIE basitçe bir ileri geri gidiş değil. İnsanların kimisi yürüyor, kimisi EĞLENCENİN ÇEHRESİNİ DEĞİŞTİRİYORLAR banklara gidip oturuyor, çiftler öpüşüyor ve kimileri ayakkabılarını bağlıyor. Şehirde sürekli bir hareketlilik söz konusu yani. Ayrıca her bina oldukça ayrıntılandırılmış, texture'lar kesinlikle çok kaliteli yapılmışlar. Her yerde renkli tabelalar, ışıklar, posterler ve hareket eden insanlar. Şehre bakmak gerçekten bir keyif. Fakat benim asıl ağzımı açık bıraktıran özellik şu olmuştu: Full capture surat hareketleri. Yani hayatınızda bu kadar kaliteli 3D yüzler görmüş olamazsınız. O kadar kaliteliler ki ilk defa bir oyunda insanların hislerini yüz ifadelerine bakarak tam olarak anlayabildim. — Eidos burada kesinlikle çok başarılı; hakikaten yapılmayanı çok yapımcılarıyla (Paris asıllı Quantic kaliteli bir şekilde yapmayı becermiş adamlar. İnsanların mimikleri Dream) oyuna orijinal müzik yaratmak öyle güzel bir şekilde yüzlerine yansımış ki, sanki karşınızda gerçek — bir kişi varmış gibi hissediyorsunuz. Bu oyunda mimikler sayesinde — anlatılmak istenenler de çok güzel bir şekilde verilmiş. Gabriels ve basist Gail Ann Dorsey'le Arka plandaki yumuşak müzik de oldukça kaliteli yapılmış da, beraber büyük Omikron şehrinin çeşitli seslerde bir sorun var. Bilemiyorum bendeki versiyonunda mı bir barlarında çalan bir sanal grup oluyorlar sorun var, fakat konuşmaların bazılarında sesler yok, sadece yazılar — işi geçiyor. Bowie oyunda Boz adında bir karakteri oynuyor. Omikron: Gelelim konuya. Siz bu Omikron adlı oyunu almış, oynayan bir The Nomad Soul parlak, kendine özgü ve fütüristik bir 3D gençsiniz. Oyun tam başlarken ekranınızda birisi beliriyor ve size action-adventure oyunu, Omikron iki yıldan beri, “Facial başka bir boyuttan geldiğini, o boyutu kurtarmak için konsantre Motion Capture” gibi daha önce hiç görülmemiş efektler olup onun vücuduna girmeniz için size yalvarıyor. Adamın vücuduna irde 400'den fazla sette girince Omikron'un olduğu boyuta geçiyorsunuz. geçiyor. 3D gerçek zamanlı hareket eden 140 karakterden Omikron, gezegeni ısıtan güneş sönünce üstü cam bir Ve dört saatlik diyalogdan oluşuyor. kubbeyle kapatılmış devasa bir fütüristik şehir. Facial motion capture ise diğer motion capture içeren Metal ve betondan yapılmış şehirde, bir tür oyunlara göre Omikron'da oldukça yoğun kullanılmış. diktatörlük var. Şehrin tüm kontrolü Ix Burada insan modelinin yüzüne bağlanan çok adında bir bilgisayara teslim edilmiş ve Ix sayıda sensör yardımıyla bilgisayara alınan insanların günde kaç saat mimikler daha sonra oyundaki karakterlere uygulanıyor. Bunun amacı gerçekçiliği artırmak. Kulağa oldukça orijinal geliyor di mi? Ama oyunu oynayınca bunun Eidos filan değil Quantic Dream'in bir eseri olarak algılamak gerekir. Eidos her zamanki işin kaymağını şöhretine sürüp yiyecek. Ayıp!