Sayfa 20

"Action oyunlarına genelde

Okuyun bi zahmet, o kadar uğraştık!

siber donanım uğruyor. Yine bu oyunun en tatlı özelliklerinden biri, çok nadiren alabildiğiniz (Hatta sanki Fallout'tan arak.) trait kazanma olayı, Yok işte... İlaçlardan daha iyi yararlanabilme, daha çok eşya taşıyabilme, daha hızlı koşabilme gibi. Bu özellikler hem oyun stilinizi yaratmanızı, hem de ihtiyaçlarınızı karşılamanızı sağlayacaktır... Malzemeler... Kesinlikle oyunun en güzel kısımlarından biri. Tüm malzemeler hakkında pek çok adventure'dakinden çok daha fazla bilgi ediniyorsunuz. Oyun sırasında elinize çok gerekli mühimmat, sağlık üniteleri, doping iğneleri ve benzeri şeylerden başka, oyuna sadece hava cyber module'leri kullanarak özelliklerinizi ve kabiliyetlerinizi arttırabiliyorsunuz. İsterseniz daha çevik veya güçlü olmayı ve gerçekçilik katmak için konulmuş olan kupa, magazin, çiçek, sigara gibi objeler de var. Bazı objeler, hep ihtiyaç duyacağınız şeylerken (Cephane, iyileştirici her şey, kimyasallar...), bazılarıysa, size, sadece bir kere lazım olan şeyler (Bilgisayar kartları, özel bir zehir...). Olayları çözme ve çözerken de elinizdeki objeleri mantıklı bir şekilde kullanma özelliğiyle System Shock 2 yine kalitesini kanıtlıyor... Olayları çözme olayına (!) gelince. Hem hikayeyi anlama açısından, hem de ilerleyebilme seçebiliyorsunuz. Gerekli gördüğünüz becerileri öğrenebiliyorsunuz. Bu noktada cyber module'lerinizi nasıl harcayacağınıza doğru karar vermek gerek. Eğer shotgun kullanmak istiyorsanız standart weapon kabiliyetinizi en kısa zamanda üçe çıkarmalısınız. Bazı silahlar hem kabiliyet hem de özellik istiyorlar (bkz. Laser Sabre: Energy weapons 3 ve Agility 3 lazım...). Ayrıca her şey silahla bitmiyor. Hacking, repairing, research gibi teknik kabiliyetler de bu oyunda çok önemli. Hatta bazı noktalarda bu kabiliyetleri edinmek zorunda kalıyorsunuz. Yani bu oyunda, ayı asker mantığı feci şekilde hezimete açısından aldığınız mailler, bulduğunuz loglar (Seyir defteri, diyebiliriz abuk olsa da her ne kadar...) ve edindiğiniz araştırma raporları çok büyük önem taşıyor. Çok fazla ayrıntı, bilgi ve beklenmedik olay üstünüze yığılıyor. Fakat adamlar, süper bir arabirim yapmışlar; kesinlikle olayların içinde kaybolmanız mümkün değil. Hikayeyi çözmek için loglar'ı okumanız, oyunda takılmamak için de notes bölümünü okumanız fazlasıyla yeterli oluyor. Eğer hala bazı şeylerden emin olamıyorsanız karşılıklı yardımlaştığınız bir bayan var (Doctor Polito...), işte ondan aldığınız mailler'i okumanız her şeyi çözecektir. Bu üç sistem, birbirlerini mükemmel bir şekilde tamamlıyorlar. Yine harita da çok yararlı bir alet. Gerçi System Shock 2 ksumuk gibi karışık, ezele kadar dolaşılsa da bitmeyen labirentlerde geçen bir oyun değil; ama kafanız karışırsa harita pek bir yararlı oluyor. Şimdi oyunumuzun bir kötü özelliğinden bahsedelim. Gerçi bu rölatif bir özellik; ama olsun, ben yine de konumuza dahil edeyim. Bu oyun, sürekli olarak bilgiye dayanılarak oynanan bir oyun. Gerek atmosferi yakalayabilmek için, gerekse olan biteni anlamak için iyi derecede İngilizce'ye sahip olmanız neredeyse şart. Bunun dışında kötü bir özellik mi? Kesinlikle yok! Varsa da oyunun güzelliği karşısında uyuşmuş zihnim fark edemiyor. Gerçekten harika bir oyun, tartışmasız yeni bir türün başlangıcı. Malesef şu anda kötü bir özelliğini hatırladım. O da şu: Quick Save (Alt-S'ye basın) opsiyonuyla ettiğiniz saveler'i ancak oyunu kapatana kadar load edebiliyorsunuz. Oyunu kapattıktan sonra tekrar girdiğinizde en son ettiğiniz “normal” save'i yüklemeniz mümkün. Bu olay bir ara cinnet geçirmeme sebep olmuştu... Şimdi sıra, bir iki ufak tavsiyede. Oyunu üç çeşit askerle de oynadım. Gözlemlerim sonucu en büyük keyfi ve rahatlığı Navy'de eğitim almış askerimle tattığımı fark ettim. Çünkü Psionicist (Zihin güçlerini kullanmakta profesyonelleşmiş asker...) askerim her ne kadar güçleriyle hem savaşmak, hem alarm sistemlerini daha kısa sürede susturmak, hem de kendini iyileştirebilmek gibi envai çeşit güce sahip olsa da psi'si sürekli

deney tüpü