Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 21
İnsanlar yaradılışları itibariyle, birbirleriyle inatlaşmayı, çeşitli konularda iddialara girmeyi çok severler. Bu inatlaşmalar sayesinde, insanın sahip olduğu yaratıcılık gücü kamçılanır ve ortaya çok enteresan ve ilgi çekici sonuçlar çıkar. Konumuz, bu inatlaşma sonucunda ortaya çıkanlara verilebilecek en kolay örnekle ilgili.
Herhalde gittiğiniz bilgisayarcıda, en azından bir kere, bir PC kullanıcısıyla karşılaşmışsınızdır. Böyle bir karşılaşma sonucunda, %98 aranızda bilgisayarlarınızın kabiliyetleri hakkında bir konuşma geçmiştir. Her ne kadar, Amiga ve PC uyumlu bilgisayarların kullanım ve işletim sistemi arasında dağlar kadar fark varsa da, ilk çıkan "tartışma" bilgisayarların grafik kabiliyetleri üzerinedir. Siz, her ne kadar aynı görüntüleri, hatta daha iyilerini yaratabileceğini ve dolayısıyla gösterebileceği üzerinde ne kadar ısrar ederseniz edin, o kartların ayakta tuttuğu slot yığını makina sahipleri buna inanmazlar, işte ilk yardımımız bu konu üzerine. Hayır, tahmin ettiğiniz gibi bu kişileri kaba kuvvetle değil, mantık gücüyle alt edeceğiz. Hem aynı zamanda işinize yarayacak bazı teknikler öğreneceksiniz. Konumuz, PC grafiklerini Amiga'da kullanmak ve daha enteresan bir hale getirmek.
Hepimizin bildiği gibi, Amiga ve PC'lerin işletim sistemleri birbirinden çok farklıdır. 68000 kullanan başka makinalarla Amiga arasında bile, disket formatları arasında büyük fark vardır. Bu nedenle ilk halletmemiz gereken sorun, format farkını ortadan kaldırmak olacaktır. Bunun için Cross-Dos, Dos-2-Dos, Msh, IBMA gibi çeşitli formatlar arasında bilgi alış verişi yapmamızı sağlayan programları veya bir seri kablo yardımıyla modem programları ya da çeşitli network programları kullanarak da bütün RS-232 standardını kullanan makinalar arasında kolaylıkla bilgi alışverişi yapabiliriz (Kartlardan oluşmuş makinalar da bu tanıma dahildir!). Yukarıda bahsettiğim programlardan herhangi birinin elinizde bulunduğunu veya bir seri kablo hazırladığınızı kabul ederek yazıma devam ediyorum. Artık herhangi bir datayı, herhangi bir bilgisayardan alıp, kullanabilecek haldeyiz. Örnek olarak, PC'den bir GIF resim aldığımızı varsayalım. Tabii ki aldığımız datanın illaki resim olması gerekmiyor. Örneğin ben kendi datalarımı PC formatında saklıyorum. Daha önce dergimizde açıklandığı gibi bir drive'ımı MS-Dos drive'ı olarak tanımlamıştım. Bu şekilde Amiga'da yazdığım herhangi bir programı, okula gittiğim zaman kolaylıkla kullanabiliyordum. Hem en kullanışlı olması, hem de hoşuma gittiğinden, kendinize Msh adlı programı temin etmenizi öneririm. Bu programların kullanımını, dergimizin daha önceki sayılarında detaylı olarak bulabilirsiniz. Ben şu an Msh kullandığınızı düşünerek örneklerimi vereceğim. İlk olarak kullanmak istediğiniz datayı PC'de 720 KB'lık bir diskete çekin. 720 KB'lık disketi seçmemizin nedeni, 3 1/2 inçlik olması ve Amiga'nın üstündeki drive'ın high-density formatı görmemesindendir. Eğer data 720 KB'lık bir diskete sığmıyorsa, PC'nin Split komutunu kullanarak datayı parçalayın. Daha sonra ayrılan datayı her ne kadar ilkellik gibi görülse bile, Cygnus Editor'le sanki bir text file'ıymış gibi birleştirebilirsiniz. %100 verimli olmasa bile, seri kablo bulamazsanız başka çareniz yok. Msh'a geri dönelim. Ms-Dos drive'ını Amiga- DOS'un Mount komutuyla tanımladıktan
O Mithat Olut Bilgisayar! Asrın mucizelerinden biri. Amiga mucizelerin mucizesi olan makina.
Tek sınırın yaratıcılık olmasını sağlayan alet. Her ne kadar bu yaratıcılık bazı dar görüşlü, işe yaramaz insanlar tarafından kısıtlanmak istense de, teknoloji her türlü engele rağmen ilerlemesini sürdürecek.
Amiga Dünyası olarak biz bu kişileri henüz engellemek şansına sahip olmasak da, size takıldığınız yerlerde veya başladığınız işi sonuçlandırmanız için gerekli yardımda bulunmak üzere yeni bir yazıya başlıyoruz. ♦ sonra, gene AmigaDOS'un Copy komutuyla Amiga disketine transfer yapabilirsiniz. Eğer örnek vermem gerekirse;
1>mount msh: 1>copy msh:clown.giff to df0: veya Diskmaster kullanarak da bu işi gerçekleştirebilirsiniz. Artık datamız rahatlıkla kullanabileceğimiz Amiga formatına geçti. Belki birkaçınız yazıyı okumayı burada kesip, resmin ne resmi olduğunu anlamak için Dpaint veya Diskmaster kullanarak yüklemeye çalışacaktır. Ama unutmayın! Resim halen PC'nin standartlarında. Bu resmi Amiga'nın tanıdığı IFF formatına geçirmemiz lazım. İşte burada utility'lerimiz tekrar imdadımıza yetişiyor. ADPro, ImageLink, RasterLink gibi programları kullanarak bu sorunu da halletmemiz sorun olmayacak. Bu programların kullanımları da gayet kolay. Yükleyeceğiniz resmin formatını ve resmi kaydetmek istediğiniz formatı seçmeniz, convert işlemine başlamanız için yeterli. Önceki örnekte kullandığım resim GIF formatında olduğundan, load için GIF, save için IFF'i seçmeniz gerekiyor. Tabii ki Amiga'nın resimlerini de bu işlemlerin tersini yaparaktan başka formatlara aktarmanız gayet kolay. Artık resmimiz IFF formatında kullanıma hazır. İddiamızın ilk kısmını alnımızın akıyla tamamladık. Şimdi sıra geldi Amiga'nın kabiliyetlerini ispatlamaya. Burada devreye Imagine giriyor. Başka bir bilgisayardan aldığımız bu grafiği, bir kürenin etrafına sarsak, herhalde fena olmaz diyerek Imagine'i yüklüyoruz. Burada programın ilk versiyonu veya son versiyonu önemli değil. Ama son versiyon genellikle daha iyi olduğundan 2.0 versiyonunu kullanmanızı tavsiye ediyorum.
Bu arada, söz Imagine 2.0'a gelmişken, çalışma disketinizde yer açmanızı sağlayacak bazı püf noktalarını belirtmek istiyorum. Ana programı ve disketin c directory'sini Turbo Imploder'la sıkıştırmanız bayağı yer kazanmanızı sağlayacaktır. Ama bu işlem program yüklenirken hafıza azalmasına yol açacaktır. Ee, ne yapalım, "gülü seven dikenine katlanır" derler. Eğer Imagine.pic adlı resmi de Dpaint'le yükleyip, boyutunu küçültürseniz, yeriniz biraz daha genişler. Zaten bu resmin değişip, değişmemesi o kadar önemli değil. Eğer isterseniz bu resmin yerine kendi isminizi veya başka bir resim de koyabilirsiniz. Önemli olan nokta, programın çalışmadan önce bu resmi göstermek zorunda olduğunu hatırlamanız. Eğer resmi bulamazsa, program çalışmıyor.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 20
Bunların altındaki Sprache ile programın dili Almanca, İngilizce ve Normal olarak değiştirilebilir (Normal seçeneğinde KP, z tuşunun yerine göre hangi dili seçeceğine karar veriyor). Ortadaki Icons seçeneğinde, dosyalara İkon koyulup koyulmayacağı (Aus, ikon yok) belirlenir. En sağda ise durdurma tuşunun F10'mu, yoksa Ctrl-C'mi olacağına karar verilir. Bunun altında iki adet önemli ve son derece sevimli seçenek var. Bunlar Include ve Unit dosyalarının hangi dosyalarda bulunacakları ile ilgili. Burada iki adet directory belirtmek mümkün.
KP, ilk olarak solda belirtilen directory'ye bakacak, orada bulamazsa ikinci belirtilen directory'de bu dosyaları bularak, şayet yer varsa ilk directory'e kopyalayacaktır (Ne diyor bu adam yahu??). Bunun yararı şu: Include dosyalarına, her derlemede ihtiyacınız vardır. Disketle çalışıyorsanız, her derlemede disketten uzun süre yüklemeniz gerekecektir. O işin kolayı var diyeceksiniz, tüm Include'ları RAM: diske çekerim. Bu durumda da birçok gereksiz dosyayı RAM:'a çekmiş olacaksınız. Ancak burada kolaylık var. İlk directory'yi RAM: veya RAD:'da verip, ikinci directory'yi disket veya Harddisk verirseniz, program ihtiyaç duyduğu dosyaları derlerken bir kere yükleyerek bunları aynı zamanda RAM:'a çekecektir. Aynı dosyalara bir daha ihtiyacı olduğunda ise ilk olarak RAM:'a bakacaktır, güzel değil mi?
Sondan ikinci seçenek ise Window- Einstellungen, ekran ile ilgili düzenlemeler yapmanızı sağlar. En üstte Workbench ekranını mı yoksa yeni bir ekranı mı kullanacağınız belirlenir. Yeni ekran açmak bir miktar hafıza kaybını doğuracağından, hafıza derdi olanların kullanmaması gereken bir seçenek. Yazı penceresinin sol kenarı, yüksekliği, ismi, hep burada belirlenebilen özellikler. Bu bizim için pek ilginç değil, ancak alt tarafta bulunan seçenek ile kullanılacak olan yazı karakteri serbestçe belirlenebiliyor. Topaz'dan nefret edenler veya modulator kullananlar oldukça sevineceklerdir.
Program Ende seçeneğini ise söylememe gerek yok, THE END.
Artık programı çalıştırabiliriz. İlk olarak, bizden ne kadar hafıza ayırmak istediğimiz sorulacaktır. Sonra meşhur, bildik ve de tanıdık bir editöre geleceğiz. İlk olarak kısaca menülere bir göz atalım, (soldan sağa)
Project: Klasik New, Load, Save, Save As, Print ve Quit seçeneklerinin yanısıra, bir de Exefile ve Objectfile seçenekleri var. Bir program derlemişseniz, Exefile ile, tek başına çalışabilir bir program olarak kaydetmek mümkün. Objectfile ile ise de, başka modüllerle bir arada Link edebilmek için obje dosyası oluşturmak mümkün.
Edit: Go to, ile programın başına ve sonuna gidilebilir. Block ile blok operasyonları yapılabilir. İlk olarak, işleme girecek bloğu işaretlemek gerekir. Bunu Mark ile sağlarız. Sonra bu bloğu silip başka yere yazabilmek için Move, sadece kopyalamak için Copy ve sadece silmek için Delete komutları kullanılır. File seçenekleri ile bu blokları diske kaydetmek (Write Block), disketten blok okumak (Read Blok) veya yazıya eklemek (Append) mümkün. Shift Block ile işaretlenen bloğu sola sağa kaydırma şansımız var. Son üç seçenek Find, Replace, Rept Last diğer editörlerdeki gibi arama işlerinde kullanılıyorlar.
Execute: Programı derlemek için Compile, çalıştırmak için Run, bu kısmın en önemli seçenekleri. Diğer seçenekler ise genelde parametreler ile ilgili.
Esc tuşu ile editörden çıkarak direct moda geçebiliriz. Yardım alabilmek için Return tuşuna basarak direkt modda kullanılabilen emirleri görebiliriz. Buradaki neredeyse her emri biliyoruz. Birtek Space tuşu ile hafızada bulunan programın hafıza kullanımını görebiliriz. Bir program derlediğiniz zaman özellikle gereken Stack hafıza önemli. Derleyici sadece lineer stack ihtiyacını belirtecektir. Bir de program içinde kendi kendini çağıran programların harcadığı Stack olabileceğini düşünerek programınızın ne kadar Stack hafıza harcadığını bilmelisiniz. Programı çalıştırmadan evvel, Dos'un Stack emri ile gereken miktarı ayırmanız gerekecektir.
Evet, özetle bu kadar. Sıra geldi bazı hatırlatmalara. İlk olarak bazı örnek programlarda include dosyaları için yanlış isimler verilmiş. Bu yüzden "File not Found" hatası ile karşılaşabilirsiniz. Çalışma disketinizin LIBS: directory'sine KP disketinde bulunan Paslib.o dosyasının olmasına dikkat edin (Derleyici exe dosyası oluştururken bu dosyayı arayacaktır). Mathtrans ve diskfont, aranan diğer library'ler olacaktır. Include dosyalarının her iki directory'sinin doğru olmasına özen gösterin.
Her ne kadar KP'nin editörü olsa da, özellikle uzayan source'lar için çok hızlı bir editör değildir. Eğer uzun programlar yazacaksanız, daha iyi bir editör kullanmanızı tavsiye ederim. Bu konuda kesinlikle tavsiye edilebilecek en iyi editör, Cygnus Editor Professional (Bugüne dek daha iyi bir source editörü göremedim, ne Amiga'da, ne başka bilgisayarda).
Eğer program yazmak istiyorsanız, Amiga'nızı iyi tanımak zorundasınız, özellikle program geliştirirken size Amiga'nın sunabileceği tüm kolaylıkları kullanmaya bakın. Eğer makinanız 1.3 ise, RAD: kullanın. Hatta daha iyisi VDO: türü isimler alan ve RAM: gibi doldukça genişleyen ama RAD: gibi bootlayabilen ve silinmeyen programları bulmaya bakın.
Gelecek ay bilgisayarım tamirden gelirse program örneklerine başlayacağız sıkı durun. Derleyicinin özelliklerini yeri geldikçe bu açıklamalarda değineceğiz. Sorularınız olursa, adresimiz belli, mektuplarınızı bekleriz.