Sayfa 20

Bunların altındaki Sprache ile programın dili Almanca, İngilizce ve Normal olarak değiştirilebilir (Normal seçeneğinde KP, z tuşunun yerine göre hangi dili seçeceğine karar veriyor). Ortadaki Icons seçeneğinde, dosyalara İkon koyulup koyulmayacağı (Aus, ikon yok) belirlenir. En sağda ise durdurma tuşunun F10'mu, yoksa Ctrl-C'mi olacağına karar verilir. Bunun altında iki adet önemli ve son derece sevimli seçenek var. Bunlar Include ve Unit dosyalarının hangi dosyalarda bulunacakları ile ilgili. Burada iki adet directory belirtmek mümkün.

KP, ilk olarak solda belirtilen directory'ye bakacak, orada bulamazsa ikinci belirtilen directory'de bu dosyaları bularak, şayet yer varsa ilk directory'e kopyalayacaktır (Ne diyor bu adam yahu??). Bunun yararı şu: Include dosyalarına, her derlemede ihtiyacınız vardır. Disketle çalışıyorsanız, her derlemede disketten uzun süre yüklemeniz gerekecektir. O işin kolayı var diyeceksiniz, tüm Include'ları RAM: diske çekerim. Bu durumda da birçok gereksiz dosyayı RAM:'a çekmiş olacaksınız. Ancak burada kolaylık var. İlk directory'yi RAM: veya RAD:'da verip, ikinci directory'yi disket veya Harddisk verirseniz, program ihtiyaç duyduğu dosyaları derlerken bir kere yükleyerek bunları aynı zamanda RAM:'a çekecektir. Aynı dosyalara bir daha ihtiyacı olduğunda ise ilk olarak RAM:'a bakacaktır, güzel değil mi?

Sondan ikinci seçenek ise Window- Einstellungen, ekran ile ilgili düzenlemeler yapmanızı sağlar. En üstte Workbench ekranını mı yoksa yeni bir ekranı mı kullanacağınız belirlenir. Yeni ekran açmak bir miktar hafıza kaybını doğuracağından, hafıza derdi olanların kullanmaması gereken bir seçenek. Yazı penceresinin sol kenarı, yüksekliği, ismi, hep burada belirlenebilen özellikler. Bu bizim için pek ilginç değil, ancak alt tarafta bulunan seçenek ile kullanılacak olan yazı karakteri serbestçe belirlenebiliyor. Topaz'dan nefret edenler veya modulator kullananlar oldukça sevineceklerdir.

Program Ende seçeneğini ise söylememe gerek yok, THE END.

Artık programı çalıştırabiliriz. İlk olarak, bizden ne kadar hafıza ayırmak istediğimiz sorulacaktır. Sonra meşhur, bildik ve de tanıdık bir editöre geleceğiz. İlk olarak kısaca menülere bir göz atalım, (soldan sağa)

Project: Klasik New, Load, Save, Save As, Print ve Quit seçeneklerinin yanısıra, bir de Exefile ve Objectfile seçenekleri var. Bir program derlemişseniz, Exefile ile, tek başına çalışabilir bir program olarak kaydetmek mümkün. Objectfile ile ise de, başka modüllerle bir arada Link edebilmek için obje dosyası oluşturmak mümkün.

Edit: Go to, ile programın başına ve sonuna gidilebilir. Block ile blok operasyonları yapılabilir. İlk olarak, işleme girecek bloğu işaretlemek gerekir. Bunu Mark ile sağlarız. Sonra bu bloğu silip başka yere yazabilmek için Move, sadece kopyalamak için Copy ve sadece silmek için Delete komutları kullanılır. File seçenekleri ile bu blokları diske kaydetmek (Write Block), disketten blok okumak (Read Blok) veya yazıya eklemek (Append) mümkün. Shift Block ile işaretlenen bloğu sola sağa kaydırma şansımız var. Son üç seçenek Find, Replace, Rept Last diğer editörlerdeki gibi arama işlerinde kullanılıyorlar.

Execute: Programı derlemek için Compile, çalıştırmak için Run, bu kısmın en önemli seçenekleri. Diğer seçenekler ise genelde parametreler ile ilgili.

Esc tuşu ile editörden çıkarak direct moda geçebiliriz. Yardım alabilmek için Return tuşuna basarak direkt modda kullanılabilen emirleri görebiliriz. Buradaki neredeyse her emri biliyoruz. Birtek Space tuşu ile hafızada bulunan programın hafıza kullanımını görebiliriz. Bir program derlediğiniz zaman özellikle gereken Stack hafıza önemli. Derleyici sadece lineer stack ihtiyacını belirtecektir. Bir de program içinde kendi kendini çağıran programların harcadığı Stack olabileceğini düşünerek programınızın ne kadar Stack hafıza harcadığını bilmelisiniz. Programı çalıştırmadan evvel, Dos'un Stack emri ile gereken miktarı ayırmanız gerekecektir.

Evet, özetle bu kadar. Sıra geldi bazı hatırlatmalara. İlk olarak bazı örnek programlarda include dosyaları için yanlış isimler verilmiş. Bu yüzden "File not Found" hatası ile karşılaşabilirsiniz. Çalışma disketinizin LIBS: directory'sine KP disketinde bulunan Paslib.o dosyasının olmasına dikkat edin (Derleyici exe dosyası oluştururken bu dosyayı arayacaktır). Mathtrans ve diskfont, aranan diğer library'ler olacaktır. Include dosyalarının her iki directory'sinin doğru olmasına özen gösterin.

Her ne kadar KP'nin editörü olsa da, özellikle uzayan source'lar için çok hızlı bir editör değildir. Eğer uzun programlar yazacaksanız, daha iyi bir editör kullanmanızı tavsiye ederim. Bu konuda kesinlikle tavsiye edilebilecek en iyi editör, Cygnus Editor Professional (Bugüne dek daha iyi bir source editörü göremedim, ne Amiga'da, ne başka bilgisayarda).

Eğer program yazmak istiyorsanız, Amiga'nızı iyi tanımak zorundasınız, özellikle program geliştirirken size Amiga'nın sunabileceği tüm kolaylıkları kullanmaya bakın. Eğer makinanız 1.3 ise, RAD: kullanın. Hatta daha iyisi VDO: türü isimler alan ve RAM: gibi doldukça genişleyen ama RAD: gibi bootlayabilen ve silinmeyen programları bulmaya bakın.

Gelecek ay bilgisayarım tamirden gelirse program örneklerine başlayacağız sıkı durun. Derleyicinin özelliklerini yeri geldikçe bu açıklamalarda değineceğiz. Sorularınız olursa, adresimiz belli, mektuplarınızı bekleriz.