64'ler sayı 52, sayfa 60

Bu sayfadaki yazılar

Sayfanın metni

Sayfa 60

AYIN PESSIMIST'i

Hayat bir futbol oyununa benziyor. Ve kendimi her zaman top olarak görüyorum. Çünkü bana vuruyorlar, her zaman, tam kurtuldum, artık bitti diyorum ama tam alnımın ortasında bir darbe daha. Nefretlerini bana kusuyorlar, beni sevmiyorlar, ama top ağlarla buluşunca yani onlar için bir şey yapmış olunca, beni seviyorlar kaldırıp, yapmacık, geçici bir sevgi gösteriyorlar. Ve ardından tekrar, tekrar vuruyorlar. Hepsinden nefret ediyorum.

CENK ÖZMERCAN Damned "Hatred" Oblivion Soccer'a bir kaç laf etmeden geçemeyeceğim. Sonunda benim de (daha doğrusu benim bile) oynayabileceğim bir futbol oyunu gerçekte olduğu gibi) ısı yükselmesi sınırına geldimi bütün dünyayı çiçeklerle donatsanız bile faydası olmuyor. Cayır cayır yanıp geberirken 'keşke' demenin kimseye faydası olmuyor. Bunları benim kalın kafama bile soktuğuna göre Global Effect iyi bir oyun ama mükemmel değil. Karşılaşacağınız birkaç design hatası (mesela ikonların yerleri) veya oyunla düşeceğiniz bazı mantık çatışması (ısınmanın düşmesini durdurmak için çevre kirliliği yaratmak gerçekten akıllıca mı) sizi zamanla oyundan soğutabilir ama oturup uğraşanlar için Global Effect hem eğitici hem de eğlenceli (tabii sizin eğlence kavramınız bu olaya ne der bilemeyeceğim ama ben eğlendim). Belki oyun olarak genel 85 alır ama fikir olarak kesin bir 90'ı hak ediyor. Bunun dışında Sensible görmek ne güzel, hem de tam televizyon futbol doluyken. Sensible Soccer'ı yapanlar (yani Sensible Software) Kick Off 2'ye uzun uzun bakmışlar ve neyin kalması, neyin bir yenisiyle değişmesi konusunda bayağı isabetli kararlar vermişler. Konumuzun dışında olduğundan daha fazla derinlere inemeyeceğim ama bence Sensible Soccer, Kick Off 2'yi döver. Aynı fikirde olmayanlar Omay'ı dövsünler. Bir de bir okuyucum (çok pardon adını hatırlayamadım ama minnettarım) kalktı bana Personal Nightmare'in çalışanını getirdi. Ona minnettarım. Uzun zaman önce oyuna ara vermiştim (teknik sebepler, bendeki çalışmıyordu) şimdi geri dönüp bir daha oynayınca ne kadar özlemiş olduğumun farkına vardım. Amiga tarihinin en iyi text adventure'larından biri ve eğer kaçırdıysanız geç kalmış sayılmazsınız. Tabii bu arada Infocom Collection'ı oynamıyorsanız ayıp ediyorsunuz. Bütün text tarihini yazan adamların bütün oyunlarını bir kez daha oynama fırsatı elinize geçmişken boşa vakit harcamayın. Oyunların çoğunda size yardım etmeye çalışırım, eğer bir derdiniz olursa adresi biliyorsunuz. Son olarak ShadowLands var. Açıkçası oyunun bendeki versionu harap halde onun için bir yerlerde bulduğum tek level'lik demosunu oynadım. Oyunu yapan Teque genelde arcade alanında uzmanlaştığından pek bir şey beklemiyordum ama oynayınca benim için hoş bir sürpriz oldu. Belki ilk bakışta Shadowlands'i benzetebilirsiniz ama arada oldukça büyük bir fark var: Photoscape. Shadowlands'de Photoscape sayesinde ışık büyük bir rol oynuyor. Meşale gibi ışık kaynakları sadece etraflarındaki sınırlı bir alanı aydınlatabiliyorlar. Ekranın geri kalanı ise görüşünüzü iyice sınırlayan bir karanlığa gömülüyor. Bu ilk başta firmanın sıradan FRP'sini satmak için kutuya yapıştırdığı yeni bir etiket gibi gelebilir ama Photoscape gerçekten çalışıyor ve oyuna inanamayacağınız kadar atmosfer katıyor. Bir de Teque bayağı iyi çalışan bir ikon sistemi geliştirmiş. Partinizi oluşturan 4 kişinin (NPC'ler size katılmıyor, onların tek görevi size parçalayacak et sağlamak) vücutlarının birer şeması ekranın alt kısmında duruyor. Bir şey yapmak istediğinizde önce kullanacağınız uzvunuzu (fazla coşmayın) sonra da oyun alanındaki herhangi bir cismi klikliyorsunuz. Mesela bir tabelayı okumak istiyorsanız önce adamınızın kafasını, sonra da tabelayı klikliyorsunuz. Karışık gibi gelse bile bu sisteme bir kez alışınca bir daha kolay kolay vazgeçemiyorsunuz. Shadowlands'i mutlaka alın (ve bana da haber verin). Bu ay dergide (belki ÖYS'nin etkisindendir) genel bir mektup azlığı yaşandı. Her ne kadar MAC Adventure bundan fazla etkilenmediyse de hepinizden şiddetle mektup yazmanızı rica ediyorum. Özellikle Infocom konusunda. Şimdi bakalım bu ay oltaya neler takılmış...

NEVER FREE Sevgili MAC, "Bu sana yazdığım

— mektup" demeyeceğim. Çünkü bunun önemi yok. Önemli olan senin sorularımı yanıtlaman. Ben FRP'lerde acemi denilmeyecek kadar yeniyim. Oynamak istiyorum ve FRP'lerin 77 dergisindeki tam çözümlerini okuyorum ama iş büyülere, level'lere filan gelince Neyse sorularımı sorayım ki biraz olsun beni aydınlat. 1) Tek büyüsü filan olmayan, FRP, galiba Buck Rogers, tam çözümünü yayınlamayı düşünüyor musunuz? 2) Gateway to the Savage Frontier'ın konusunu öz ve kısa bir biçimde anlatabilir misin? 3) "Journal Entries" nedir? FRP'lerde ne önemi vardır? 4) Castles hakkında düşüncelerin? 5) Stephen King veya Dean R. Koontz okur musun? 6) Falcon 3 nerede kaldı? 7) "Gwar" adlı grubu biliyor musun? 8) Pool of Radiance'in kitabını yollarsan 1 CD ile ödeşiriz. O.K.? 9) Mega Lo Mania'da nükleer füzelerden korunmak için ne yapmam gerekiyor? Üç adadan ikisini yerle bir ediyorum. Sorularımı cevaplarsan içimdeki karanlık ve mistik ışığı aydınlatmış olursun. Şimdiden çok teşekkürler. The Lamentable Man, Ankara MAC: Doğal olarak iş level'lara, büyülere gelince karışıyor. Çünkü (bence) pek çok kimse SSI damgası taşıyan herhangi bir oyunu alıp hemen oynayabileceğini zannediyor (eskiden ben de öyle sanardım, darbeyi yiyince artık akıllandım). Sonra da beceremeyince FRP'ler sıkıcıdır diye bir sonuca varıveriyorlar. Aslında FRP'leri anlamanın ve zevk almanın yolu önce bu oyunların kutu halindeki versionlarını oynamaktan geçiyor. Geçenlerde HeroQuest'in orijinal halini gördüm, Allah'ım şaştım. Gerçi Gremlin'in oyunu da fena sayılmaz ama Games Workshop'ın kutu oyunu bir şaheser. Hem isterseniz kötü adamları bile oynayabiliyorsunuz. Yani kısa lafın uzunu, eğer FRP oynamak istiyorsanız ya önce gereken zamanı ayırıp kutu oyunlardan birini oynayın, ya da buna imkan bulamıyorsanız işe serilerin birinin ilk oyunuyla başlayın. Mesela Pool of Radiance ya da Gateway to the Savage (kitabıyla) alın ve oldukça uzun bir zaman ayırmaktan çekinmeyin. 1) Buck Rogers'ın (oldukça) detaylı bir açıklaması eski bir sayıda çıkmıştı. Bu oyuna bir daha yer ayıracağımızı sanmıyorum ama eğer bir sorun olursa

Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.