Sayfa 81

Püf noktası: İlk bölümde multi-colour formatında, 4x8'lik hücrelerde, biri bütün satırlar için ortak ve diğer ikisi her satırda değişebilen 3 renk kullanabileceğimizi belirtmiştik. Eğer bütün satırlarda ortak olan rengi, resimdeki hakim renge denk düşecek şekilde tasarlarsak, çok büyük bir avantaj elde etmiş oluruz.

Ayrıca, renk değişimi en çok geçiş tonlarında sorun çıkardığından, ortak rengi, çok kullanılan bir geçiş rengi olarak tanımlamak da, büyük bir avantajdır. Maalesef, utility programcıları çizer hayatını bu kadar kolaylaştıran triklerden bihaber oldukları için, birçok programda, 4x8'lik hücre içindeki renklere sonradan müdahale yapılamaz.

Eğer bir resmin bir bölgesini kırmızı bir ışık aydınlatıyorsa, sahneyi tamamlamak için benzer bir kırmızı tonunu insan gözü çeşitli yerlerde arar. Normal koşullarda resmin bir bölgesindeki hakim rengin, başka yerleri etkilememesi seyrek gerçekleşen bir olaydır. Kırmızı ile aydınlanmış bölgeye çok yakın bölgelerin nasıl bir aydınlanmaya maruz kaldığını insan gözü tespit edebilir ve resmin o bölgesini boyayarak gerçekçi görüntü oluşturabilir. Ancak resmin hesaplanamayacak bölgelerine bile bir miktar kırmızı koymak, hem daha beklenilen, hem de daha şık ve estetik bir görüntü ortaya çıkaracaktır. Bu işi biraz da realizmden bağımsız olarak “Kahverengi ayakkabı ve kahverengi çantanın uyumu” gibi düşünebilirsiniz. Bazen estetik olanı boyamak, doğru olanı boyamaktan daha etkilidir.

Şimdi bu konuya, gayet mükemmel piksellenmiş, Cyclone'un Deus Ex Machina isimli ünlü Crest demosundaki resmini inceleyerek bakalım.

Şekil 4. Deus Ex Machina / Cyclone

Bu harika 1-Fli piksel çizimde, gene de gözümüze eksik gelen bir şey var. Ekranı sol ve sağ olarak ikiye bölelim. Önce sağ tarafı, sonra sol tarafı bir karton yardımıyla kapatalım. Sol taraf kendi içerisinde oldukça tutarlı görünüyor. Sağ taraf da öyle. Solda soğuk renkler ağırlıktayken sağda sıcak renkler ön plana çıkmış. Ancak bu ikisi çok inandırıcı şekilde birleşmemiş. Sağda astronotun bulunduğu ortam betimlenmiş ancak o bölgedeki sıcak renklerin, yansıtıcı özellikleri oldukça yüksek metalik yüzeyleri, camı ve saçları pek fazla etkilememiş olması bir kopukluk yaratıyor.

Bu sayıda, biraz kısıtlı bir zamanda bu yazıyı hazırlamaya çalıştığım için biraz ani bir bitiş yapmak zorunda kalıyorum. Gelecek sayıda, piksellere biraz daha fazla gömüleceğiz ve daha heyecan verici şeylerden bahsedeceğiz. Plazma #5'te görüşmek üzere.

Düzeltme: Plazma #1'de yayınlanan ilk bölümde yaptığım bir hatayı düzeltmek istiyorum. Coşkun bir ruh hali ile yazıları yazan yazarınız Hydrogen burada kopmuş gitmiş biraz. Kimse de uyarmamış onu. Neyse ki tekrar okuyunca fark ettim ve fazla vakit geçmeden düzeltiyorum. “Hires-Interlace — (HI) Çizim — Modu: 320x200 çözünürlüğünde iki hi-res grafik ekranının ard arda gösterilmesiyle oluşturulur. Yeni çözünürlük 640x200'e çıkar. 16x8'lik piksellik hücrede mantıklı olarak biri background, biri çizim rengi olmak üzere iki renk kullanılabilir...

Yazmışım, yanlış bir bilgi olmuş. 320x200 çözünürlükteki 2 grafik ekranı titretilerek çözünürlük 640x200'e çıkarılamaz. Bunun için ekranın yarım piksel titretilmesi gereklidir, bu da durağan grafiklerde mümkün değildir. Hires-Interlace, sadece üst üste gelen renk karışımları ile renk sayısının arttırılmasını sağlayabilir. (kayan grafiklerde yarım piksel shiftingi Krestage 1 ve Krestage 2'deki 640x200 ve 640x400 scrollarda görebilirsiniz ancak bu kafanızı karıştırmasın)