Sayfa 66

Eh, bundan olsa gerek, ben de bir oyunun single player'ından çok şey bekliyorum. Örneğin oyundan bana risk alma şansını vermesini bekliyorum. İkincisi, iyi bir oyundan, çok iyi oyuncular yaratabilmesini bekliyorum. Demek istediğim şu: Quake'te bana hiç frag vermeyecek oyuncular var. Onlara da hiç frag vermeyecek oyuncular var. Yani böyle yaklaşık 8-10 tane kat vardır. İyi oyuncu olmak demek oyunu artık aşmış olmak demek olabiliyor, ki Quake'te bu şans var. Fakat, örneğin Alien vs Predator isimli saçma sapan oyunda, çok iyi bir oyuncu ile normal bir oyuncu arasında çok da bir fark yok. Zaten bu yüzden olsa gerek, "sadece zevk almak için, kazanmayı önemsemeden" oynayan oyuncuların sıkça tercih ettiği bir oyun bu. Sanki oyunu kazanmak amacı ile oynayan gerçek gamer'lar zevk almıyorlarmış gibi bir izlenim yaratabilecek bu yaklaşımı ne kadar kınadığım açık ve seçik sanırım. Ayrıca iyi bir oyundan doyurucu olmasını beklerim, yani süre olarak. Kısa olduğu halde beğendiğim tek oyun sanırım, hayatımda oynadığım tek adventure olan Full Throttle. Hala bulursanız kesin alın, ki bulamazsınız, fakat bence gelmiş geçmiş en iyi oyunlardan biri, bir de o saçma arcade bölümleri olmasaydı. Pek çok single player oyun daha siz ne olduğunu anlamadan bitiyor, alın size Tiberian Sun, ya da Revenant. Hatta, hazır aklıma gelmişken, Tiberian Sun'ın multiplayer'ını beğenmememin sebebi de zaten az önce bahsettiğim şey, yani oyun size süper oyuncu olma şansı tanımıyor, gayet dar ve sınırlı bir çemberin içinde dönüyor, sonuç olarak her binadan en fazla bir tanesi efektif olduğu için, risk almak ve iyi oynamak diye bir şans yok. Tabii bunun arkasında ne görüyoruz: kötü oyuncuların, daha doğrusu, iyi oyuncu olma isteği olmayan, öğrenme içgüdüsüz oyuncuların da oynayabilecekleri oyunlar yapan ve böylece voliyi vuran büyük firmalar, ki bu da apayrı bir sinir konusu. Duyduğuma göre gelmiş geçmiş en iyi oyunlar sıralamasını yapan kurumlar Half-Life'ı bir numaraya oturtmuşlar. Bu kadar saçma bir şeye akıl sır erdiremiyorum. Bence single bile çok kötü olan Half-Life -birkaç yeni fikir ve biraz heyecan, ama bunlar bir oyunu güzel yapmaz- multiplayer'da gördüğüm en kötü FPS. Hatta o motor üzerine çıkan yeni oyun Team Fortress de bir o kadar kötü. Bu yaklaşımlardan öylesine sıkıldım ki... iyi olan-olmayan her oyuncunun zevk alabileceği oyunları iyi oyun sayan bu kaybetme düşmanı zihniyet baydı beni. Bundan son derece ağzımın yandığının farkındasınızdır herhalde. Fakat gelip de oyunlar işleri daha da zorlaştırıyor. Bakın, dergi ile ilgili bir eleştiri yapacaksanız, bunun yapılacağı tek yer az yukarıda geçen mail adresidir. Çünkü ben, ne bileyim, Starcraft oynarken orada GameShow yazarı Burçak olarak değil, OoT klanının bir üyesi olan, bir oyuncu olarak bulunuyorum. Hele bir de yaşımı duyan insanlarda direk bir "üff, bunun da havasından geçilmez şimdi" gibi bir yaklaşım baş gösteriyor, oysa hiç alakası yok. Starcraft'ta oyun oynadığım adamın oyundan çıkarken "iyi oyundu ama seni yenebilirdim, ayrıca GameShow bu ay güzel olmamış" demesi beni oldukça rahatsız ediyor. Negatif eleştiri yapacaksanız, özellikle negatif eleştiri, bunu yapacağınız yer yukarıdaki mail adresidir. O an sadece Starcraft, ya da ne bileyim, Quake oynuyor oluyorum ve inanın GameShow'u nasıl bulduğunuzu önemsemiyorum, çünkü sizi de bir okuyucu olarak değil, bir oyuncu olarak görüyorum orada. O yüzden, dergide yazmayan hiçbir adreste, Gameshow chat odası dışında, bana dergiyle ilgili, özellikle negatif eleştiri yapmayın, beni bu şekilde taciz etmeye hakkınız yok. Ayrıca dergide yazar olmayı bir üstünlük ya da statü meselesi olarak görmüyorum, o yüzden bu konudaki saçma itham-ön yargılarınızı kendinize (ya da kedinize... kedi dedim de, uğuma göre gelmiş geçmiş en iyi oyun Half-Life seçilmiş. Bu kadar saçma bir şeye akıl sır erdiremiyorum bana "hadi Starcraft" gibi ukalaca bir tavırla (Mesela ben demin bahsettiğim ikincisine yiyor mu?" falan demiyorum... onun başarısına saygı yaklaşan, sonra benim ilk beş-altı dakikada oyunu bitirmem köpek aldım) saklayabilirsiniz. Gerçekten son bir ayda özellikle başıma gelenlerden sıkıldım. Bu yazıya da Üzerine alınması gerekmeyen hiç kimse alınmasın, bütün okuyucularla tanışmak benim memnun

Ben onu yendiğim için haksız duruma düşüyorum ya, bunu hiç anlamıyorum. İşte bu yazıları da burada okuyanlara demek istiyorum ki, herhangi bir oyunda ya da herhangi bir dalda sizden daha başarılı birisini görürseniz, onun yetenek ya da bilgisine saygı gösterin. Çünkü öğrenmenin tek yolu bu iyi niyetten geçer. Bu mantığı anladığınız zaman, ve daha iyisini yapma özlemi ile tutuştuğunuz zaman (gerçekten de böyle bir şey var, inanın bana), her konuda daha başarılı ve iyi niyetli olduğunuzu fark edeceksiniz. Benim Türkiye'de oyun oynayanlar ile ilgili en büyük sorunum bu, yoksa çok yetenekli olduğuna inandığım oyuncular hala Half-Life oynamazlardı. Her neyse, umarım ulaşıyorlardır.

Son olarak eklemek istediğim önemli bir şey var. Daha gencecik bir yaşta GameShow gibi bir bilgisayar dergisinde yazarlık yapmaya başladım. Bunun bana yüklediği sorumluluklar -hele bir de yazılarımı okuyan kitleyle her an karşılaşabilecek olmam(Kamer-Sihir Kafe, her türlü Net ortamı, özellikle multiplayer hala arkadaşlık ettiğim bazı insanlar en iyi kanıtıdır. Ancak sırf laf söylemiş olmak için, akıllı gözükmek için, saçma sapan yerlerde abuk sabuk eleştiriler yapmaya gerek yok, o bir, dergide kendi yazılarım dışında hiçbir şeyden de mesul değilim: daha böyle açıklamalar yapmak zorunda kalmam.

»«dedi ve gitti Burçak. Üzerinde birkaç günün yorgunluğu mu desem, siyah bir mont mu desem, öyle bir şey vardı. Bu haliyle bir yanardağdan daha heybetli görünüyordu. Görünüyordu görünmesine, ama önünü göremiyordu, ve çarpıp yere düştüğü direk onu sonsuza dek lanetlemiş oldu. Ah Burçak, bir kere de her işi “sonuna kadar" doğru yapsan, der gibi bir hali vardı ama, hali kalmamıştı ki....