Gameshow sayı 45, sayfa 34
Sayfanın metni

Sayfa 34

Her sene hissettiğim, NBA de olsun, Fifa da olsun, EA Sports'un tüm oyunlarında bir “gerçeğe yakınlaşma” söz konusu. NBA Live 2000'de de bunu görüyoruz. Hareketler, oyuncuların gövdeleri ve belki de gövdelerinden de çok “yüz”leri, seyirciler, atmosfer, gerçeğe çok daha yakın. Öyle ki, 2000'de, oyuncular bazen hakemle bile tartışıyorlar. Gerek bu tartışma sahnelerinde olsun gerekse de oyun içindeki “scene cut” diyebileceğimiz ortamlarda atışlarında, maç öncesi şovlarda, replay'lerde oyunu TV'den izlermiş gibi olduğumuz durumlarda demek istiyorum) gerçekçilik inanılmaz boyutlarda. Seyirciler, 3D animasyon ve mükemmele yakın. Yakın olmasına yakın ve de atmosfere katkıları yadsınamaz ama, nasıl desem, örneğin üst çaprazdan baktığınızda, pota arkasındakiler

NISK

LI VE

NEW YORK'ta kate 4 hafif kartonumsu tatlarını korumuşlar. Bazı yerler hala, “pek olmamış” yani. Buna rağmen, ses efektleri, hakemler, bench, falan derken, gerçekten “NBA'de oynadığınız, orada olduğunuz hissine kolayca kapılıyorsunuz. Kamera açıları daha önceki NBA'lerde olduğu gibi neredeyse mükemmel. Bu kez, kullanmak istediğiniz kameranın “zoom”unu derece derece ayarlayabiliyorsunuz. Oyun, 3D kartla mükemmel ötesi oluyor. Benim de bugünlerde hangi oyun yazıma baksanız, “3D kartla mükemmel oluyor” diyorum oyun için ama bu bambaşka. Bir de yeri gelmişken, makinenizin performansı da, oyundan alacağınız zevki diğer oyunlara nazaran bu oyunda biraz daha fazla etkiliyor.. Oyundaki yapay zeka da geçen senelerdeki versiyonlara göre biraz daha geliştirilmiş. Bir diğer özellik de, Inside Drive'da da olan, her üçlüğün öyle kolay girmemesi ve de smaçların daha zorlaşmış olması. “Motion Capture” olayı için Kevin Garnett'ın kullanıldığını da ekleyerek menülerle oyunun ayrıntılarına inelim derim. Ana menüde, Game Mode (Ne tür oyun oynayacağınız, Exhibition — dostluk maçı, Season — sezon, PlayOff - Sadece Playoff mücadelesi, uzunluğunu ve diğer ayrıntılarını da belirleyebiliyorsunuz, Franchise - Lig, 3pt Shootout 3'lük yarışması, Practice — Alıştırma, Michael Jordan 1-

SPAJA

— Adı üstünde ama Michael Jordan dışında da eşleşmeler yapabilirsiniz, gerçekten çok zevkli, sırf bunun için bile bu oyun alınır, Multiplayer, yine adı üstünde, çok oyuncuyla oynama imkanı sunuyor). Style'dan, oyunu Arcade (Basit Kurallar) ya da Simulation (Tam ve normal oyun kuralları) olarak oynayacağınızı belirtiyorsunuz. Skill, zorluk derecesi ki, klasik 'NBA Live' zorluk dereceleri bu versiyonda da korunmuş; kolaydan zora, Rookie, Starter, All-Star. Son olarak Quarter'dan maçın bir çeyreğin uzunluğunu ayarlayabilirsiniz (2-12 dakika arası, 2 ve 12 dahil olmak üzere). Ana menüde, altta, 'Rules', 'Options' ve 'Details' üçlüsünden, oyunun kurallarını, genel ayarlarını ve görüntüyle ilgili detaylı ayarlamaları yapabilirsiniz. Bunların içine, Rules'dan yapacağınız, Arcade — Simulation oyun modları — saha çizgileri dışına çıktığınızda oyunun devam etmesi, geri pas, step ve 'yorulma'nın olup olmaması gibi - Options'dan yapacağınız, ağır çekim smaçların, hakemin, otomatik ağır çekimlerin olup olmaması, ses efekt müzik düzeyi ayarları gibi ve Details'dan yapacağınız, maçın oynanışıyla ilgili ayarlar — oyuncuların isimlerinin ya da numaralarının görünüp görünmemesi, seyircilerin, bench'in, oyuncuların detayları ve daha çok görüntüyle ilgili ayrıntılı ayarları yapabileceğiniz, burada anlatmakla bitiremeyeceğim bir çok seçenek giriyor (Tanrı'm bir an nefes alamadım). Ana menünün en altındaysa, “Rosters” ki oyundan, yani maç yapmaktan hafif sıkılmaya başladığımda girip çok sevmiştim (hala da severiz birbirimizi), çünkü, buradan bir oyuncu yaratabilip, varolan bir zamanda adam değiştirme), şut (Shift — defansta, zıplama) ve top çalma (Enter) dışındaki tüm kontrolleri kendiniz ayarlıyorsunuz. Tabii her oynayışınızda değil, sadece bir kez. Onun için, şu tuş şu işe yarar şeklinde anlatamayacağım. Ancak, fake atma — fake ve bacak arasından

Sorunlu 3D texture kaplama teknikleri no:2

Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.