Panzer General
Retro bilgisayarpanzer çarpıcı bir başlangıç yapabilmek isterdim; ama ne yazık ki kızlardan bu oyundan olduğundan daha çok çektiğim için, ve yalanı söylemeyi sevmeyen birisi olduğum için öyle güzel bir başlangıç yapamıyorum. Gitti yani yazı çok kötü daha baştan kaybettim. Bir dakika gidip biraz üzüleyim. İki gün sonra... Bu oyundan çektiğim kadar hiçbir oyundan çekmedim (arada yalan söylemeye alıştım da). Zamanında birincisini oynardık; ama aslına bakarsanız Amiga'da mı oynardık yoksa PC'de mi tam emin değilim. Pembe haplarımı unuttuğumdan değil. Sadece ben. ben... bilemiyorum. Sonra o amca beni yanına çağırdı ve.. ve... hayır. Üç-beş gün sonra... Yazıyı bir türlü yazamadım. Aradan geçen günler beynimde yeni kıvrımlara yol açtı mı bilemem; ama şimdi bir kere daha deneyeyim, Bu oyundan çektiğim kadar hiçbir oyundan çekmedim. Zamanında PC'de az oynamazdık ilkini. Belki bazılarınız karıştırıyor olabilir, ama ilki Amiga'daydı eminim. Bu nasıl bir hafıza. Her neyse. Panzer General ile pek fazla ilgilenmemiştim ilk başta, saçma gelmişti. Fakat günler ve günleri kovalayan aylar geçtiğinde, Panzer General 2 geldiğinde hayatımda belli başlı değişiklikler oldu. Bu değişiklikler ilişiktedir. İlişik: 1) Hayatımın her anında tırnaklarım uzun gezmeye başladım. Onları kesecek vaktim yoktu. 2) Hafta sonlarını sokakta geçirmeyi saçma bulmaya başladım. 3) Monitörün saatlerce bakılınca baş ağrısı yaptığını
B kalErdan bu oy ndan saugundán daha cok go huğim gin.
konusundalelleri gösterme konusunda ellerinden geleni yaptılar ve şimdi
Burçak CANER m bcaner©kamernet.com gok, sekdim.
* Yineher ınzer General 3D Assault geldi. Bu sefer ilk iki oyundaki kadar umutlu kere ilk iki oyun birbirine çok benzeyen, ve sadece teknolojinin avahtajlarırlı kullanarak yapılmış bir değişimin ürünüydüler. Oyunun matematiği ePeyi değişmişti ve yeterince güzelleşmişti. Peki yeni bir oyunda ne ki? Savaş aynı savaş. Alman olarak Amerika'yı almayı da tdıktan sonra beni heyecanlandıramaz herhalde bir kere daha ısıtılmış temcit Ayrıca oyunun 3D olması gibi bir dezavantajı var. Siz bu konuda ne *hiss&diyorsunuz bilemem; ama hiçbir strateji oyununda üçüncü boyutun bana bir şey kazandırdığını görmedim açıkçası. Hatta sırf 3D olduğu için oynamadığım oyunlar da mevcut. Mesela Warzone 2100. Bence bu gibi oyunlarda oyuncunun kendisini yalnız hissetmesi gibi bir sorun söz konusu. Ayrıca biliyorsunuz 3D yaratılmış her şey aslında cam gibidir, yepyenidir, ileri teknoloji ürünü gibidir. 8D'nin realizin adlı alt dalı bunlara yaşayan varlıklar hissini verir ki o da Çok zor bir iştir. Bunları bana öğreten Polat sağ olsun biraz bilirim. O yüzden 3D oyunlarda da yine bir yalnızlık hissi vardır. İşte bu ikisi birleşti mi her halde insanın içini sıkan bir oyun olur diye düşünerek, ve SSI'ın PG2 dışındaki oyunlardaki inanılamayacak başarısızlığını göz önüne alarak oyunu alırken biraz “hh...” yaptım. Fakat yine de Panzer General'ın adına, anısına ve ona verdiğim sözden dolayı oyunu oynayacağıma ve yazacağıma söz verdim. Sorunsuz bir installation'dan sonra biraz heyecan biraz korku ile (“ya köti nasıl da patlar bende...”) çift tıkladım ikona. “SSI... Strategic Simulations İnc. Ve başladı harika bir demo. Zaten Panzer General İl'nin de demoları çok güzeldi. Hep söylerim. Bence mühim olan bir demonun güzel gözükmesi, üzerinde çok para harcanması ya da sinemada oynasa gişe yapacak olması değildir. Önemli olan o demonun insana oyunu oynama isteği vermesi ve havaya sokmasıdır. Örneğin C&C'nin ve Red Alert'ün demoları bu kalitelere sahipken, Tiberian Sun'ın demoları görsel olarak şov içerseler bile oyunla ilgili bir “oynamalıyım, geçmeliyim....” isteği uyandırmıyorlar. Hatta uyandırdıkları hissi söyleyeyim, “bir cheat bulup demoları oyunu oynamak zorunda SS olmadan seyretsem...". Tabi böyle arayışlara BESA dirmiş olanlara da bir adres verelim,
, ve geçelim.
www avault.com, Her neyse. Dediğim gibi baştaki demoyu
3 O OYUNLAR
sıra sizde!
olduğum oyunda “yalnızlık hissi” diye bir şey var ya, işte bu demo ile o korkuların tamamından kurtulmuş oldum. Nasıl anlatsam? O demo oradaydı, ve görsel olarak bir şov olmasa bile “güzel"di. Oyuncunun yararı için yapılmıştı, firmanın “Ya, bakın beyler biz bir demo yaptık öyle böyle değil, gerçi bir işe yaramadı; ama yapabileceğimizi göstermek için koyduk buraya.” demesi için değil. Ve ben, bir süredir 11.Dünya Savaşı ile ilgili hiçbir şey okumamış, yapmamış ve düşünmemiş olduğum halde bir anda savaşın “havasına” kaptırdım kendimi Zaten bir oyunun demolarının görevi o oyuna “hava” vermek değil midir? Sonra ana menüye geldik ve ben bir kere daha şoke oldum. Oyunun müzikleri tıpkı ll. oyunda olduğu gibi çok güzeller. Nasıl olup da bu kadar güzel seçimler yapabiliyorlar anlamıyorum. Zaten SSI'ı da büyük bir firma yapan bu olsa gerek. Bu menüde her oyunda karşınıza çıkabilecek seçenekler var. Bunları tek tek açıklamaya da gerek yok zaten. Ama aralarında tartışılabilecek iki seçenek var, Bunlardan biri Single Scenario Oynamak, diğeri ise Campaign'lerden birine başlamak. Aslında ben böyle durumlarda doğal olarak “Kim scenario oynamak ister ki her halde o seçenekte bir programlama hatası olsa kimse fark etmezdi." diye düşünürdüm. Ancak okuyucularımdan bazılarından aldığım mektup-mail'lere verdiğim yanıtlar ve onlara da gelen cevaplardan anladığım kadarı ile-bu oyunu single scenario olarak oynayan birileri de var. Bunun sebebini sorduğumda “Campaign'de aynı tarafı sürekli olarak oynamak sıkıcı, oysa bu şekilde tek tek mücadele edip campaign başarısı yerine yetenek sergileyebiliyoruz. Üstelik böylece her bölümü ayarlanmış olan zorlukta oynayabiliyoruz, oysa Campaign'de bir önceki görevdeki başarı önemli olduğundan her bölüm zevkli olamıyor.” diyorlar. Ben ise bunun tam tersi düşünüyorum ve asla single scenario oynamıyorum. Çünkü bence Campaign hissi, ben oradaydım hissi oyundan birazcık daha fazla zevk almaktan daha önemli bir tatmin. İki farklı görüş, siz istediğinizi seçebilirsiniz tabi. Başlayalım Campaign'lere. Şimdi oradan bazı sivriler bu Campaign isimlerinin oyunun içinde de yazdığını söyleyebilirler; ama şu anda bir strategy guide değil tanıtım yazısı yazıyorum, o yüzden oyunu almamış insanların da ne bulacaklarını bilmelerini isterim. Tabi kendi yorumlarımı da katarak almış olanlara da yardımcı olacağım. -Patton Campaign, Benim hiç sevmediğim bir oyunlar serisi. Ama bunla aldanmayın ben hiçbir zaman bu oyunda Amerikalıları oynamayı sevmedim, silahları falan hoşuma gitmedi hiç her nedense. Uzun bir campagin. Kuzey Amerika ve Avrupa'da geçiyor. Eğer Amerikalıları oynamak hoşunuza gidecekse neden olmasın; fakat benim oynamam için çok para vermeniz lazım. Çok kolay, ekleyeyim. -Rommel Campaign. Avrupa, Kuzey Afrika ve Amerika'da geçiyor. Orta zorlukta bir campaign. Ve benim oyunda tartışmasız en çok sevdiğim bölümler serisi bu. Zaten savaş hissini en iyi veren de bu olsa gerek, ya da benim anladığım anlamda savaş hissini. Alman kuvvetlerinin başında “Blitzkrieg”i yaşamak isteyenler için. Benim böyle bir takıntım yok oyuna oyun gözüyle bakıyorum; ama en hoşuma giden silahlar da Almanlarda. İkinci oyunu oynamadıysanız buradan başlamayın, aksi taktirde oyununuz budur. -Montgommery Campaign. Kuzey Afrika ve Avrupa'da geçen bu oyunda İngilizlerin ünlü generalini oynuyorsunuz. Benim oyundan en çok zevk aldığım ikinci Campaign de budur.
Bu da İngilizlerin Kuzey Afrika'da yaptıkları üç küçük savaşı oynaya bileceğiniz bir scenario; ama çok kolay. Hatta öyle kolay ki tesadüfen bitebilir. Yeni başlamış olanlar bir baksınlar. Bu Campaign'lerin zorlukları ile ilgili — , kiş | bilgiler vermeyi düşündüm; ama sağ tuşla kliklediğinizde hemen karşınıza 0 ş bir açıklama geliyor. Benim kesin A | tavsiyem Campaign'lerin zorlukları ile | oynamamanız çünkü çok iyi Miri” Vr rel . # ayarlanmışlar. Fakat yine belirtmek 4 istediğim noktalar var: *
-Chance for a leader special. Liderlerinizden birine özellik gelmesini kolaylaştırabiliyor. Bence Enhanced ser. veri “Savaş . Bazı liderleri lerde kull. ik 4 bu TOPÇU, ki “Mett saçmalama! .
katıyor. -Chance for promotions. Aynı sebepten dolayı bunun da Enhanced olması iyi olmaz mı, diye sorarak demokrat bir hava yaratayım. Olmaz mı ha? haklıy MIŞ? Sy of Leader Survival, t Yy ; Diyorum ki insanı delirmek derecesinde , EĞ sinirlendirebilecek bu özelliği kesinlikle Decreased'a A Vi ayarlayın. Böylece en kolay savaşta bile iyi bir liderinizi kaybetmekten çekinir hale geliyorsunuz. Doğal sonucu MA olarak oyun daha zevkli oluyor. Yani şöyle oluyor: “zor ve t güzel". YAZ yet
Common Leader Type/ Second Most Common Leader Type. Zaten oyun zorluğuna bir etkisi yok; ama en çok sevdiğiniz ünite tipini seçin, Gerçi campaign sırasına bazen oyunun havasını mahvedebilir; ama yine de zevk almak daha önemli diyorum. Örneğin ben en çok topçuları sevdiğim için hemen onları işaretledim. Ayrıca; -Restircted Leaders seçeneği oyunu saçma derecede zorlaştırsa bile çok daha güzelleştiriyor kesin seçin. -Starting Leader Oualitiy oyundaki en önemli seçimlerden biri fakat bence ellemeyin, campaign'ler güzel ayarlanmış çünkü. Dediğim gibi Panzer General bence zorlaştıkça güzelleşen bir oyun olduğundan zorluğu arttırmaktan çekinmeyin. Tabi ki abuse'a çok açık bir bölüm ama adam olun, abuse etmeyin. Oyundaki temel değişikliklerden de bahsedeyim; -Birincisi her birliğin lideri kavramı epeyi bir dallanıp budaklandırılmış. Subaylarınız oyunda çok, çok, çok, çok önemli bir rol oynuyorlar, anladınız herhalde, Zaten oyun biraz da bunun üzerine kurulmuş durumda. İkincisi savaşlar üç boyutlu hale gelmiş ve savaşta saldırmak dışında pek çok opsiyon gelmiş. Paraşütçüler falan bile eklenmiş. Yani oyun daha bir “harbi strateji” (süper kelime oyunu) olmuş (hayır süper kelime oyunu olmamış harbi strateji olmuş (daha da güzel parantez oyunu eheheh)). tarihi gerçeklere daha da bir uyar olmuş ve zorlaşmış. -Ve son olarak da strateji yönü savaş dışında da önem kazanmış. Sakın unutmayın; -Her görevden önce Battle Map Fiyover ile çevreye bakıp ne kadar topa ihtiyaç duyacağınızı anlamayı. Bir çok bölümde | bazıbirlikler ateş bile edemiyor sadece yanınızda taşımış oluyorsunuz. Her neyse bu da böyle bir oyun. Diyeceğim o ki eğer eski oyunlardan zevk aldıysanız bu oyunu kaçırmamalısınız. Yok eğer oynamış da beğenmemişseniz yaklaşmayın bile. TOAW ya da benzeri oyunlardan zevk alan biriyseniz o zaman sizin için biçilmiş kaftan. Grafikleri de beğenmeyen birileri varsa (ben beğenmedim) bana mail atıp destek olsun strateji oyunlarında 3D'ye hayır, diye. Kendinize ve topçu birliklerinize ha bir de derginize iyi bakın. Yani benden tavsiye budur. Bakın. Baksanıza.
Neden Panter (f bir