Sayfa 47

Küçük bir çocuk ve onun küçük köpeği. Açılmışlar kırlara ormanlara zıplaya zıplaya dolaşıyorlar. Bazen karşılarına hayvancıklar çıkıyor; aman onlar tehlikeli dikkatli olun. Hemen ateşe basıp vuruyor o yaratıkları. Bazen de karşılarına bir ağaç çıkıyor o zaman da ağacın üzerine çıkıp ağacın meyvelerini topluyor. Çok eğlenceli değil mi? Bazen başka engeller de çıkıyor karşısına onları da aşması lazım. Üff ne yapayım yok işte yazacak başka bir şey yok bu oyun hakkında. Yani ben de Timur gibi muhabbet mi edeyim şu satırlarda. Aslında hiç de fena olmaz. Şimdi biliyorsunuz dergide yeni köşeler açılıyor bunlardan bir tanesi de Amiga köşesi. Hem de köşeyi Polat yazıyor namıdiğer Zebani. Gibi görünse de aslında ben yazıyorum. Nasıl oluyor demeyin ben yazıyorum işte. Bakın şimdi Zebani yazısını akşam kağıda yazıyor, sonra sabah olunca, bana getiriyor kağıdı tutuşturuyor elime “Serkan'cım şu yazıyı bilgisayarda yazar mısın?” diyor (Zebani çok kibardır bakmayın öyle saçma sapan yazdığına) ben de kıramıyorum tabii ki yazıyorum Zebani'nin yazısını. Yani sizin anlayacağınız Amiga köşesini ben yazıyorum. Ancak yazının sorumluluğu Polat'a imla hatalarının sorumluluğu bana ait. Okurken ona göre davranın. Son olarak yazımı bitirmeden evvel kitlemin mektup yazanlar alt grubuna ait üyelerinden Serkan Öz'ün gönderdiği mektuptan bahsetmek istiyorum. Şimdi sen bu mektupta bir sürü sorular sormuşsun. Ben bu soruları bu sayfalarda cevaplasam hem yerimiz yetmez, hem de okuyucuya karşı ayıp olur. Ben de işi sana bir cevap mektubu yazdım. Eğer kâri mektup eline geçmezse bana haber ver, postacılarda bir kaplan fobisi yaratayım. Bir de kitlemin mektup gönderenler alt sınıfının, kart gönderenler türüne ait # olan Timur Güneysulu'ya gönderdiği kart için teşekkür ederim. Timur'cum Mert'e selamını söyledim. Levent'e ise selamını Şamo söyleyecek (Üç gündür aç umarım Levent Şamo'yu kızdırmaz). Değirmendere gerçekten güzelmiş. Belki de gelirim belli mi olur. Şimdi siz bu oyunu alın oynayın ve beni hatırlayın. Hadi eyvallah... Uybaş