Sayfa 20

Hem Rankin hem de Moriarty bilgisayarlı eğitimde öğretmenler arasında ve öğrencilerin kendi aralarında değişik bir ahengin varlığını gözlemişlerdi. Rankin, çocukların paylaşmaya yöneldiklerini vurgularken; Moriarty “Öğretmenler ile öğrenciler arasında daha hoş bir iletişim var” diyerek ekliyor, “Bu belki de çocukların yapmakta olduklarını eleştirebilecek durumda olmayışınızdan kaynaklanıyor. Eğer okuma öğretiyorsanız ve karşınızdaki öğrenmiyorsa bu noktada öğretmen öğrenciyi tehdit edici bir unsur olabilir ama LOGO'ya belli standartlar getiremeyeceğiniz için çocuklar üzerinde diğer durumlarda olduğu gibi baskı uygulayamazsınız. Böylece üretimlerinde daha rahat ve yaratıcı oluyorlar.” Moriarty, çocukların LOGO yetenekleri konusunda hiç test edilmemelerini ümit ediyor. “Çünkü, böyle bir şey çocukların kontrol edilebilecekleri bir araca sahip olmaları amacını ortadan kaldıracaktır” diyor. Moriarty'ye göre Headlight özellikle öğretmenleri motive edici bir proje olarak uygulanıyor. Yeni yöntemlerle ilgilenmeyen öğretmenler, kendilerine yeni bir şeyler öğretecek olan insanlara tepki duyabildikleri halde bilgisayarlardan rahatsız olmuyorlar. Ama neden bütün bunların yerine Weizenbaum ve Brownstein'ın önerdikleri gibi eğitim sisteminin gerçek problemlerinin çözümüne eğilinmiyor? Neden yeni ve daha yetenekli öğretmenler getirilmiyor, öğrenci/öğretmen oranı düşürülmüyor, daha fazla alabilmek üzere öğretmenlere daha yüksek maaş verilmiyor. Linda Moriarty: “Bütün bunlar en azından ben yaşadığım sürece gerçekleşemeyecek, çünkü ne parasını ne de zamanını ve enerjisini bu alanda harcamaya istekli insan sayısının yeterli olacağını ümit etmek gerçekçilik değildir” diyor. Bu gerçeği ortaya koyduktan sonra Moriarty öğretmenleri ileriye götürecek bir yol bulmanın önemli olduğunu söylüyor ve bilgisayarların, Papert'ın tasarladığı biçimde kullanıldığında bu işi yapabileceğine inanıyor. Hennigan'daki öğretmenlerin bir çoğu Moriarty'nin Headlight Proje-

Genel bilgi teorisinin

değişmesiyle çocukları bilgi ile donatmak, eskisinden farklı bir anlam ve önem

kazandı.

si'nin faydalarına ilişkin görüşlerine katılıyor. Hennigan'ın okuma derslerindeki başarı oranı hâlâ ulusal ortalamanın altında (ya da bazen çok az üstünde) ama program başladığından bu yana okuldaki matematik notlarının çoğu yükseldi. Öte yandan öğretmenler daha az somut değişimleri de fark etmişlerdi. Boston devlet okullarında 20 yıllık öğretmenlik deneyimi olan Mary Macchi; “Kendilerine hiç güvenmeyen çocukların birden bire özgüven kazandıklarını gördüm” diyerek devam ediyor; “Gerçekten yalnız olan çocukların bilgisayardaki problemlerin çözümüne yardımcı olacağını fark ettiklerinde diğer çocuklarla işbirliğine gittiklerini gördüm. Bilgisayar olgusu, özel gereksinimleri olan çocukların aksilikler karşısındaki sinirliliklerini de azalttı. Artık kolayca vazgeçmiyorlar ve yaptıklarıyla da pek övünüyorlar. Sanırım hataları makineyle paylaştıkları için böyle oluyor. Artık hataların kendilerine ait olduğunu düşünmüyorlar.” Macchi buna rağmen; Headlight Projesi'nin daha ikinci yılında sönmekte olduğundan endişeliydi ve şöyle diyordu: “Geçen sene insanlar bize yardım etmek için yaşıyorlardı şimdi ise haftada bir kez M.I.T. grubundan birini görebilsek şanslıyız demektir.” Ufak tefek, çok sakin görünüşlü ve çevresinde saygı uyandıran bir insan olan Macchi, IBM'den gelen maddi desteğin kesilmiş göründüğünü ve Papert'ın henüz yeni gelir kaynakları bulamamış olduğunu söylüyor. Bu noktada, ne kendisi ne de diğer öğretmenler Headlight Projesi'nin daha önce belirtilen üç yılını tamamlayabileceğinden emin olamıyorlar. Ama Macchi'nin kesinlikle emin olduğu bir şey var; “Headlight Projesi çocuklarımıza harika şeyler sağladı ve bana kalsaydı hiçbir zaman sona ermezdi.”

1* Massachusetts Institute of Technology; Massachusetts Teknoloji Enstitüsü. Türkçesi; kaplumbağa.