Sayfa 63

Ali Murat ERKORKMAZ aha beş altı yıl evvel bilgisayarlar büyük işyerlerine has pahalı anlaşılması zor, çalıştırıması güç kopleks makinelerdi. Yaptıkları işler açısından da hemen hepsi "İş “e yönelik büyük birer hesap ve arşiv depo aygıtı idiler. Gün gelip bunların evlerde kullanılabileceği hem işlev hem fonksiyon açısından akla gelmezdi. Derken mikro çipin evrimi ile birlikte 1980 başlarında 2 Kbyte, 5 Kbyte gibi hafızalarla ve minik fiyat etiketleri ile bu akıllı makineler ev kapılarını aralamaya başladılar. Herkes bu aletlerin evde nasıl bir ihtiyacı karşılayabileceğini merak ediyordu. Elbette evdeki patates ve soğan stokunu tutmak için veya bakkal hesabını düzene sokmaya böyle bir makineye yüzbinlerce lirayı bağlamaya gerek yoktu. Yeni bir alana gerek vardı. Çalışırken olmadığına göre dinlenirken olabilirdi. Ortaya bilgisayar oyunları çıktı. İlk defa bilgisayar iş dışında bir grafik ve animasyon ortamında kullanılıyordu. İlk oyunları hatırlarsınız. Bir iki pikselden oluşan garip “uzay“ lılar ve bir iki çizgiden oluşan sözde dünyanın istilasının önlenmesi. Bir anda etrafta yüzlerce bu tip oyun türedi. İsimleri değiştirip aynı oyunları piyasaya süren yazılım şirketleri vurguna başladılar. Ve bu sayede bilgisayar evlere girmeyi başardı. Bu arada hardware şirketleri oyun programlarını daha cazip kılabilmek ve daha görkemli sahneler sergileyebilmek amacı ile renklerinİ artırıp sese de önem verme-