Sayfa 20

“Büyük Beyin

Ağırlıklı” Kişi Bu kişi, bilgisayarı kendi beyin kabuğunun bir “açılımı” olarak görür ve bunu gittikçe daha karmaşık “deneme modelleri” ile dünyaya ya da kendi düşüncelerine ilişkin deneyler yapmak için bir araç olarak kullanır. Tabii bunun için, en çok kendi başına program yapmayı sever ve hatta ince hilelerle, bilgisayarı üstesinden gelmek zorunda olmadığı şeyleri yapmaya zorlar. “Büyük Beyin Ağırlıklı” kişi ya en sevdiği program dilinin (daha çok FORTH ya da LISP) fanatik bir izleyicisidir ya da aynı zamanda beş değişik dile hâkimdir, makinelerin dili bile onu ürkütmez. Aynı şekilde onun programları ya o alanın dışında kalanlar için tümüyle anlaşılmazdır ya da ideal bilgi vericilerdir. Ama o, sistematik testlerde ve yanlış aramalarda her zaman büyüklüğünü gösterir. Bütün bunları yaparken, tıpkı kendi “düşünce aygıtı”nda olduğu gibi az problem ortaya çıkar ve bundan dolayıdır ki bu kişi, başkalarında durumun belki de farklı olabileceğini asla anlayamaz. Özellikle, başka bir beyin alanında güçlü olan bir kullanıcı için bir program geliştirmek zorunda kaldığında, durum iyice nazikleşir. Oyunlarda onu çeken, karmaşık serüvenlere atılma ve stratejik durum-

e Light-Pen

— ISEPIC lardır, salt beceriklilik ve hız oyunlarından daha az hoşlanır. Çalıştığı yere bilgisayar sokan bir şef olarak büyük bir plancıdır -hatta kimi zaman sokmakla yetinmeyip daha fazla şeyler de planlar: Çünkü her zaman karşılaştırır ve daha iyisinin gelip gelmeyeceği konusunda tereddüte düşer. Talihimizden her birimizde üç beyin de etkili olduğundan, ilginç karışımlar karşımıza çıkar: En çok eski beyinden pay alan büyük beyin örneğin ortaya müşkülpesent kişiler çıkartır; ara beyin payının büyük olduğu durumda ise doğaçlama yönü güçlü sanatçılar görülür. Üç temel tipten hangisine kendinizi sokarsanız sokun, önemli olan kendi kendinizden memnun olmanızdır.

Hellmut Wolfram

Çeviren: Güven Savaş

KIZILTAN