SUPERBASE PROFESSIONAL

• Ofis programları
• Kurslar ve dersler

Her şeyin gönlünüzce olmasını dileyerek, bu ayki Superbase dersimize başlıyoruz. Bu ay Process Menünün sadece bazı Superbase versiyonlarında bulunan COMMS seçeneği ile bu menüyü tamamlayıp SET MENÜ seçeneklerine geçeceğiz.

PROCESS COMMS:

PROCESS COMMS, modem bağlantıları için kullanılan bir seçenek. Bizim kullandığımız tek disketlik ve 1MB'ta çalışan Superbase Professional versiyonunda, Process menünün en altındaki seçenek. Burada modem kullanımının detaylarına girmeyeceğiz. İlgi duyanlarınıza, dergimizin 4. sayısından itibaren yayınlanan Telekomünikasyon yazısını okumalarını önererek, kısaca Superbase'deki Comms seçeneğini tanıyalım:

Process Comms seçimi ile, modem bağlantısı için parametre tanımlamalarını yapabileceğiniz Communication Parameters penceresi açılır. Penceredeki parametreler, kullandığınız modemin özelliklerine bağlıdır ve modeminizin kullanım kitapçığında mevcuttur.

Baud Rate'i modeminizin kullanım kitapçığından bakarak uygun baud rate değerine göre ayarlamalısınız.

Protocol, modeminizin kullandığı iletişim protokolünün türüdür. Yine tamamen modeminizin türüne bağlı olarak yapılacak ayarlamadır.

Options, yapılacak işlem türüne göre ayarlamalar içerir. Chop, modem kullanmaksızın bilgi gönderiminin bir tür kablo ile yapılmasıdır. LF->CR, line feed'leri carriage return'e çeviren bir seçenektir. Auto, işlemlerin otomatik olarak yapılmasını sağlar. Transmit, bilgi gönderme; Receive, bilgi alma seçeneğidir.

Auto-dial number, modem bağlantısı için çevrilecek numaranın yazılacağı bilgi giriş satırının etiketidir.

Modem initialization sequence, mo-

MAHMURE ÜNYELİ modem tanımlama kodunun girileceği satırın etiketidir.

Tüm bu tanımlamalar için modem kitapçığınıza bakmanız gerektiğini ve dergimizde yayınlanan telekomünikasyon yazısını bir kez daha okumanızı hatırlatarak, bu seçeneği de tamamlayalım.

Pencerenin sağ alt köşesindeki OK düğmesi iletişimin başlamasını, Cancel ise hiçbir işlem yapılmadan pencereden çıkmanızı sağlar.

SET MENÜ:

Bu menüdeki seçenekler, Superbase'in çalışma şekillerini etkiler. Kullanımı ve anlaşılması basittir. Menüde seçenekler gruplar halindedir ve her grupta yanında çek işareti olan seçenek tanımlı olarak seçili durumdadır. Bu gruplardan birindeki seçenekler arasında yapılacak diğer bir seçim, tanımlı seçimi iptal etmek için yeterlidir. Yapılan yeni seçimle çek işareti eski yerinden kalkar, otomatik olarak yeni seçeneğin yanına yerleşir. Tabii aynı işlemi, önce seçili olan seçeneği tekrar seçerek çek işaretini kaldırıp yeni bir seçimle de yapabilirsiniz.

ÇIKIŞ CİHAZI:

SCREEN: Superbase çıkışları için tanımlı cihaz, ekrandır. Yani herhangi bir dosyanın kayıtlarını listelemek, rapor almak gibi işlemlerin sonuçları tanımlı ekran cihazı değiştirilmedikçe ekrandan alınır.

PRINTER: Superbase'den istenen çıkışların printer'dan alınması için seçilmesi gereken seçenektir. Bu ayarlamayı yapıp herhangi bir liste için printer'dan çıkış komutu verilmeden printer'ın Amiga'ya bağlanmış ve kullanıma hazır durumda olması gerekir.

EKRAN DİZAYNLARI:

Superbase Personal'da kayıtları görüntülemek için üç farklı yol vardır: Table View, Form View ve Record View. Bir anda sadece bir kayıt görünüşünü seçebilirsiniz. Bu kayıt görünüşlerini daha önceki açıklamalarda incelemiştik.

Superbase Professional'da, bunlar dışında Forms Editör içinde oluşturulmuş bir formda da kayıtları görüntüleyebilirsiniz. Ancak Set menüde bir Form seçeneği yoktur, oluşturulan form dördüncü mod olarak menüye yerleşir. Hazırlanan bir Form'u disketten yüklemek için, Project menüdeki Open Form seçeneği kullanılır. Bir Form açıldığında, o anki kayıt görünüşü otomatik olarak değişir. Daha sonra bir diğer görünüş şekli seçilirse, ekrandaki kayıt dizaynı yeniden son seçenek şeklini alır. Yüklenen Form bellekte kalır. O andan itibaren iki seçim olanağınız var; ya üç Set View seçeneğinden birini seçebilir ya da Form dizaynınıza dönebilirsiniz.

Table View: Kayıtları kolonlar halinde görüntülemek için kullanılır. Bu görünüş dizaynı seçili olduğu sürece, alan isimleri en üst satırda sütun başlıkları şeklinde sıralanırlar ve kayıtlar her alan ismi altına o alandaki data yazılmak suretiyle listelenirler. Printer kullanılıyorsa, döküm aynen ekranda göründüğü gibi alınır. Ekranda Table View görüntü şekli seçili iken, data kolonlarını sağa ve sola doğru çekmek mümkündür. Bunun için istenen sütun mouse'un seçim düğmesi ile tutulur ve düğmeyi bırakmaksızın yeni pozisyonuna götürülür. Bu işlemin bazı kuralları vardır. Bunlar:

. En soldaki kolon çekilmez. . Seçilen kolonun sağındaki tüm kolonlar onunla birlikte hareket eder.

. Kolonlar üst üste gelmiş gibi görünüyorsa, üstteki kolonu sağa doğru çekerek altta kalan dataların görünmesini sağlayabilirsiniz.

. Dosya için farklı bir alan seti açılırsa, o anki set tanımı değişmez.

. Çekerek uzunluğunu değiştirdiğiniz bir sütunu, üzerinde mouse'un seçim düğmesi ile çift klik yaparak eski boyutuna döndürebilirsiniz.

Form View: Bu seçenek, kayıt bilgilerini girmek ve görüntülemek için kullanacağınız ekranı sizin oluşturmanıza izin verir. Form View seçildiğinde, alan isimleri ekranın solunda yukarıdan aşağıya doğru her biri bir satır olmak üzere ve varsa o an yüklü kayıt bilgileri ile sıralanırlar. Alanları yine üzerlerinde mouse'un seçim düğmesine basarak ve basılı tutarak, tek tek ekranın istediğiniz yerine çekerek görüntü şeklini düzenleyebilirsiniz. Bu işlemin kuralları da şunlar:

. Alanların üzerinde bulunduğu çalışma alanı 273 kolon genişliğindedir.

. Satır sayısı, dosya tanımında belirtilen alan tanımlarının sayısı ile tespit edilir.

. Kapalı alanları bu görüntü modunda da ekranda göremezsiniz.

. Paging opsiyonu, otomatik olarak aktif duruma geçer. Bu, pencerenin yatay ve dikey eksen yönlerinin her ikisine de kaydırılabilmesini sağlar.

. Alan isimleri veya data alanları üst üste bindirilemez.

İstediğiniz ekran düzenlemesini yaptığınızda, Project Save File seçeneği ile yeni dizaynı dosya tanımına kaydetmelisiniz. Tabii sürekli bu formda kullanmak isterseniz.

Table View görüntüsünde iken Record New, Record Edit ya da Record Duplicate seçeneklerinden herhangi biri seçilirse, Superbase otomatik olarak Form View'u aktif hale getirir.

Record View: Bu görünümü herhangi bir değişiklik yapmadan önce doğrudan gelen ekran dizaynıdır. Yani alan isimleri ekranın sol tarafında alt alta sıralanmışlardır; negatif ve sabit bir noktada sağa yapışık olarak görüntülenirler.

Her kayıta ait açık alanlardaki datalar bir blok olarak görüntülenir. Paging aktif değilse, kayıt blokları kontrol panelindeki ileri ve geri tuşları kullanıldığında yukarı ya da aşağı doğru kayacaklardır.

PAGING:

Dosyanızdaki kayıtları görüntülerken, her kaydın bir sayfa olarak görünmesini isteyebilirsiniz. İşte Paging seçeneği bu işlem için kullanılır. Paging fonksiyonunu aktif ya da pasif hale getirmek için normal yoldan seçmek yeterlidir.

Table View modunda Paging ON (aktif) durumda ise, Superbase kayıt datalarını her kayıt bir satır olmak üzere sayfa doluncaya kadar ekrana alt alta sıralar. Sonra Pause düğmesini aktif hale getirir ve bekler. Dataların devamı için kontrol panelindeki Pause tuşunu klikleyerek sonraki ekrana geçebilir veya bir başka işleme geçebilirsiniz. Bu görüntü modunda Paging OFF (kapalı) durumda olduğunda, dosya kayıtları kontrol panelindeki Pause ya da Stop düğmelerinden birine basılmadığı sürece sonuna kadar listelenir.

Record View modunda Paging ON olduğunda, Superbase kayıtları bir ekranda bir kayıt olarak görüntüler. Paging OFF ise, kayıtlar arka arkaya bloklar şeklinde aynı ekranda listelenir. Kontrol panelindeki ileri ve geri düğmeleri kliklendiğinde, kayıtlar dosya sonuna kadar (Stop ya da Pause düğmelerine basılmadığı sürece) kayarak görüntülenir.

Form View modunda Paging her zaman ON durumdadır.

Paging fonksiyonu, printer için geçerli değildir.

OPTIONS:

Superbase'in kullanımı için bazı değerleri tanımlamak için kullanılan seçenektir. Değiştirebileceğiniz kalemler, iki Options diyalog penceresinde görüntülenir. İlk Options diyalog penceresi Set menüden Options seçildiğinde ekrana gelir. Bu pencerenin sol alt köşesindeki More düğmesi ile de ikinci Options diyalog penceresine geçilir.

Options diyalog pencerelerinde, görüntülenme hızı, hesaplama tanımlamaları, Import ve Export işlemlerinde kullanılacak ayraçlar ve sayısal data formatı gibi birçok değeri yeniden belirleyebilirsiniz. Pencerelerden OK düğmesi ile çıktığınızda, Superbase yaptığınız değişiklikleri "Superbase.par" adlı bir dosyaya kaydeder. Bu dosya, genel Superbase fonksiyonlarında kullanılan parametre setini içerir. Değişikliklerinizi yapıp kaydettikten sonra Superbase'i yeniden çalıştırdığınızda, yeni tanımlamalar geçerli olacaktır. ".par" uzantılı dosyayı System menüsündeki List seçeneği ile inceleyebilirsiniz. Bu dosya yukarıdan aşağıya doğru şu bilgileri verir: Para sembolü Para ayırıcısı Ondalık nokta formatı Tanımlı tarih formatı Superbase sistem tarihi Import/Export alan ayırıcısı Import/Export kayıt ayırıcısı Printer tanımlamaları Başlangıç directory'si Parametre directory'si Geçici dosya directory'si Etiket formatı Buffer sayacı Otomatik Hesaplama/Seçilmiş Hesaplama Hesaplama sayacı

Bu listedeki bazı parametreler Options seçeneğinden tanımlanamaz. Mesela, etiket formatı Process menüdeki Labels seçeneği ile tanımlanır; ancak, tanımlama parametre dosyasına kaydedilir.

Şimdi isterseniz, Options diyalog pencerelerindeki parametreleri tek tek inceleyelim:

Display Speed (Görüntü Hızı):

Birinci Options diyalog penceresinin ilk kalemi olan Display Speed, kayıt ya da resimlerin arka arkaya ekrana gelme hızını tanımlar. Bu özellik iki durumda kullanılır:

. Table View ya da Record View modlarında hızlı ileri veya hızlı geri işlemi yapılırken kayıtların kaydırılmasında

. Yine hızlı ileri/geri işlemlerinde ya da bir Query'de External dosyaların görüntülenmesinde

Görüntü hızını değiştirmek için, işaretçiyi etiketin altındaki kutuda bulunan kursor üzerine getirip seçim düğmesine basarak bırakmadan istenen yöne çekmek gerekir. Kursoru sola çekmek görüntü hızını azaltır, sağa çekmek ise artırır. Tanımlı görüntü hızı en yüksektedir.

Calculation Options (Hesaplama Seçenekleri):

Bu seçenekler, alan hesaplamalarının yapılacağı zamanı ve hesaplamanın kaç kez tekrarlanacağını belirtmek için kullanılır. Bu seçenekler, bağlanmış hesaplamalar (yani, hesaplama için birkaç alanı kullanan tanımlamalar) için geçerlidir. Dosya tanımlamanızda hiç bu tür tanımlamanız yoksa, bu seçenekleri kullanmazsınız.

Auto Calculation (Otomatik Hesaplama): Bu özellik, hesaplama alanlarından birine data girişi yapılıp Return tuşuna basıldığında, hesaplamanın otomatik olarak yapılmasını sağlar. Hesaplamanın kaç kez yapılacağı, sayaç kutusunda verilen sayı ile belirlenir, örneğin hesaplama sayacı kutusuna 3 sayısı girilmişse, hesaplama üç kez yapılır. Seçeneği aktif hale getirmek için, Auto Calculation etiketinin yanındaki yuvarlağı kliklemek gerekir.

Selective Calculation (Seçilmiş Hesaplama): Bu seçenek aktif durumdaysa, Superbase sadece hesaplama alanlarından biri ya da daha fazlası değiştirildiğinde yeniden hesaplama yapacaktır.

Calculation Count (Hesaplama Sayacı): Hesaplamanın kaç kez tekrarlanacağını belirtmek için kullanılacak seçenektir. Tekrar sayısı kutuya girilip Return'e basılarak belirtilir.

Import/Export: Import veya Export işlemlerinde bir dosyadan diğerine kayıt aktarımı esnasında kullanılacak alan ve kayıt ayırıcı karakterleri tanımlamak için buradaki seçenekler kullanılır. Ayırıcı karakter olarak en çok iki karakter kullanılır.

Kullanmak üzere belirteceğiniz karakterler, ASCII kodları ile girilir. İki ayırıcı karakter girilirse, aralarına virgül koyulmalıdır. Amiga'da alan ayırıcı (Field Separator) karakter olarak 44 (virgül), kayıt ayırıcı karakter (Record Separator) olarak da 10 (line feed) tanımlıdır. Bu tanımlı değerleri değiştirmek isterseniz, kutuyu seçerek içindeki değeri silin ve istediğiniz yeni karakterin ASCII kod karşılığını yazıp Return'e basın. Burada en önemli nokta, alan ve kayıt ayırıcı olarak aynı karakteri kullanmamanız. Zira bu tanımlama, kayıtların işlem esnasında karışmasına sebep olur.

Use Quotation Marks (Tırnak İşaretleri Kullan): Alanlarda, virgül vs. gibi noktalama işaretleri kullanılabilir. Aynı karakterlerin alan ayırıcı karakter olarak da tanımlanması, alan bilgileri çift tırnak arasında yazılmazsa problemlere sebep olur. İşte bu seçenek, Export edilen her alanın çift tırnak işareti arasına alınmasını belirtmenize olanak sağlar. Fonksiyonu yanındaki yuvarlağı klikleyip seçerek aktif hale getirebilirsiniz. Superbase, Import sırasında alanların başında ve sonundaki çift tırnak işaretlerini otomatik olarak atacaktır.

Buffer Count (Buffer Sayacı):

Bu seçenek, Superbase'in kayıt datalarını saklamak için kullanacağı bellek miktarını değiştirir. Buffer sayısını arttırmak, Superbase'in kayıt okumak için disket sürücüye erişim sayısını azaltır. Bu da programın hızını arttırır. Ancak buffer sayısını çok arttırmak, Superbase'in yaptığı işlemlerde kayıtların içeriğini kontrol için daha fazla zaman harcamasına sebep olacak ve sistemi yavaşlatacaktır. Her buffer 512 byte ister ve istenen buffer sayısına göre bellek ayrımı yeniden yapılır. En uygun kullanım için, buffer sayısının 10 ile 20 arasında belirtilmesi tavsiye edilir.

External File Query: Process menüdeki Query işlemine karşılıktır. External File Query OFF ise ve Query'nin bir bölümünün çıkışı olarak External File kullanılacaksa; alanların sadece isim ya da pathname olarak yazısal içeriklerini göreceksiniz. Oysa bu özellik ON ise ve işlem bu durumda yapılırsa, kayıtları incelediğinizde external dosyanın içindeki bilgileri göreceksiniz.

Birinci Options diyalog penceresinde tanımlamalar bu kadar. Şimdi sol alttaki More kutusunu klikleyerek ikinci Options diyaloguna geçebiliriz.

Start Directory (Başlangıç Directory'si):

Superbase yüklendiğinde, hangi directory'nin aktif olacağını tanımlamak için kullanılır. Bir başlangıç directory'si belirtilmezse; Superbase'in yüklendiği directory, başlangıç directory'si olarak kullanılacaktır.

Bu seçeneği, datalarınızı Superbase directory'sinden farklı bir directory içine kaydetmek istediğiniz zaman kullanabilirsiniz. Burada başlangıç directory'si olarak data directory'nizin ismini verirseniz, Superbase yükleme esnasında bu directory içinde bulunan tüm dosyaları okuyacak ve yükleyecektir. Başlangıç directory'sini belirtmek için etiketin altındaki çubuk işaretlendikten sonra pathname yazılır. Diyelim ki dosya kayıtlarınızı DATA adındaki diskette bulunan Dosyalar directory'sine kaydediyorsunuz. Başlangıç directory'si olarak belirteceğiniz pathname şöyledir: DATA:Dosyalar Bu komutla, Superbase yüklenirken sizden DATA adındaki disketi isteyecek ve bu disketteki Dosyalar directory'sini aktif directory olarak kabul edecektir.

Parameter File Path (Parametre Dosyasının Yolu):

Parametre dosyasının bulunduğu directory, ".par" uzantılı dosyanın saklandığı yerdir. Superbase'de parametre dosyaları için üç kural vardır:

. Superbase'i yüklediğinizde .par uzantılı dosya o anki aktif directory'den yüklenir.

. İki Options diyalogundan birindeki bir parametreyi değiştirip OK ile onaylayıp çıkarsanız; Superbase, .par uzantılı dosyayı Parameter File Path kutusunda belirttiğiniz directory içine kaydeder. Path belirtilmemişse, saklama işlemi .par dosyasını o anki aktif directory içine yapılır.

. Directory'yi değiştirdiğinizde, Superbase yeni directory'nin bir .par dosyasını içerip içermediğine bakar. Bulursa, .par dosyasını belleğe yükler ve yeni parametreleri yerleştirir.

Bu opsiyon her biri farklı bir set içeren birden fazla parametre dosyası oluşturmaya olanak sağlar.

Temporary File Path (Geçici Dosya Yolu):

Bu dosyalara ihtiyaç duyacağınız sadece tek bir durum olabilir: Query Order komutu kullanarak sıralanmış çıkış üretmek istediğiniz zaman. Superbase normalde dataları Amiga'nın bellek alanını kullanarak sıralar. Fakat bellekte yeteri kadar boşluk yoksa, dataları diskette oluşturacağı bir temporary (geçici) dosya açar ve bu dosyayı çalışma alanı olarak kullanır. Tipik olarak bu tür bir geçici dosyaya ihtiyaç duyan dosyalarda çok fazla sayıda kayıt içerir.

İşte bu seçenek; böyle bir durumda, Superbase tarafından kullanılmak üzere yaratılacak dosyanın yerini belirtmek için kullanılır. Belirteceğiniz directory, geçici dosyanın yaratılacağı directory ismidir.

Decimal Point Format (Ondalık Nokta Formatı):

Bu seçenek, ondalık sayıların ekranda görünüş formatını ve para sembolünün yerini değiştirir. Para sembolünün yeri, sayının önü ya da arkasıdır.

Üç ayrı ondalık sayı formatı vardır. Bunların değişik kombinasyonu ile 6 seçeneğiniz var:

. $9,999.00 . $9.999,00 . $9 999,00 . 9,999.00$ . 9.999,00$ . 9 999,00$ Formatı değiştirmek için, kutunun sağ tarafındaki oku kliklemek yeterlidir. Her klikleyişinizde kutuda farklı format görüntülenecektir. OK ile Options penceresinden çıkıldığında, Superbase ondalık sayıları yeni formatta görüntüleyecektir.

Currency Sembol (Para Sembolü): Sayısal alanlarda kullanılacak para sembolünü seçmenize olanak sağlar. Bu seçim geneldir, yani farklı sayısal alanlarda farklı sembol kullanamazsınız. Seçebileceğiniz para sembolleri şunlardır:

£ Pound $ Dolar DM Alman Markı F Frank Fr. Fransız Frankı Pt Peseta ¥ Yen DKr Danimarka Kronu Kr Kron SEK İsveç Kronu ÖS Avusturya Şilini Drs Yunan Drahmisi L. İtalyan Lirası G Gulden R Rand TL Türk Lirası Sembol değiştirmek için, kutunun sağ ya da sol tarafındaki oklardan biri kliklenir. Sembollerin döngüsü, bulunduğu konuma göre yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarıya doğru yapılabilir. En üstte bulunan $ sembolünden sonra yukarı ok, en son sembolden sonra da aşağı ok herhangi bir işlem yapmaz.

PRINTER INITIALIZATION SEQUENCE (PRINTER TANIMLAMA SIRASI):

Print işlemi başlamadan önce, printer'a gönderilecek komut sırasının tanımlanacağı seçenektir. Bu sayede Bold, Emphasized gibi farklı yazı modlarını kullanabilirsiniz.

Komutları girmek için, kutu kliklenerek kursor yerleştirilir ve komutlar sırayla iki nokta üst üste ile ayrılmak suretiyle arka arkaya sıralanır.

PRINT RAW: Normal olarak Amiga, bir printer çıkışı için, sistemdeki bir 'printer.device' tanımını kullanır. Seçtiğiniz printer sürücüsüne bağlı olarak, çıkış etkilenir. Print Raw, printer sürücüsünü umursamaz. Bu seçeneği işaretlediğinizde, çıkış Amiga'dan herhangi bir tanımlama istemeden doğrudan printer'a gönderilir.

CUSTOM SCREEN: Tanımlı olarak Superbase, kendi penceresini Workbench ekranında açar. Custom Screen seçilirse, Superbase kendisi için ayrı bir ekran oluşturacaktır. Bu olanak genellikle pencerelerin görüntülenmesini hızlandırması açısından avantajlıdır.

Bir yeni pencere açmak, mevcut pencere sayısına bağlı olarak belli bir zaman alır. Ekranda çok fazla pencere varsa, bir tek pencere açmak bile uzun zaman alır.

Workbench ekranında, Superbase penceresi de diğer pek çok pencere gibi açılır.

Custom Screen'i seçerek bir anda birçok pencere yaratabilirsiniz. Custom Screen ile bağlantıda iki önemli nokta vardır:

. Custom Screen seçilmiş olsa bile, Superbase yeniden yüklenmeden hiçbir değişik etkisi görülmez.

. Custom Screen extra bellek ister. Yani, bilgisayarınız 512K'dan daha çok RAM'a sahip değilse bu seçim yapılamaz.

Evet, Options diyalog pencerelerindeki seçenekler bunlar. Her iki diyalogda da OK ve Cancel çıkış kutuları bulunuyor. Pencereleri OK ile onaylayarak çıkmak yeni setin diskete .par uzantılı dosya olarak kaydedilmesini; Cancel ile çıkmak ise, yapılan değişikliklerin iptal edilmesini sağlar. Artık Set menünün diğer seçenekleri ile anlatımlarımızı sürdürebiliriz.

NUMBER FORMAT (SAYI FORMATI):

Hatırlarsanız, farklı sayı formatlarından dosya tanımlama bölümünde bahsetmiştik. Sayısal alanlardaki datalar, dosya tanımında belirtilen sayı formatında görüntülenirler.

Superbase Personal'da matematiksel hesaplamalar, fonksiyonlar gibi işlemler sonucunda çıkan türemiş sayılar için ilave bir Number Format diyalogu vardır. Türemiş alanlar, yalnızca bir Query bölümünün çıktısı olabilir.

Number Format seçeneği, Superbase Professional kullanıcılarına çok geniş uygulamalar sağlar. Sayısal alanlarda saklanmamış tüm sayılar için format belirlemenize izin verir. Bunlar; sayısal değişkenler, sayısal sabitler ve sayısal alan hesaplamalarının sonuçlarıdır.

DATE/TIME (TARİH/ZAMAN FORMATI):

Sayılar gibi, farklı tarih ve zaman formatlarından da dosya tanımlama açıklamalarında söz etmiştik.

Superbase Professional'da, yine yeni tarih formatı ancak türemiş bir tarih formatı tespit etmek için kullanılır. Bir türemiş tarih; tarih ya da sayısal alanlar, fonksiyonlar veya değerler ile yapılan matematiksel bir ifadenin sonucudur. Bunlar sadece bir Query bölümünün çıktısı olabilirler. Aynı şekilde türemiş zaman alanı da üretilerek yeni bir format kullanması sağlanabilir.

Superbase Professional kullanıcıları bu seçenekten, türemiş alanlar dışında TODAY ve NOW sistem değişkenlerinin formatını tespit etmek için de yararlanabilirler.

Bu ay Set menü seçeneklerini, tuş tanımlama olanağı sağlayan Function Key seçeneğine kadar tanıtımını tamamladık. Gelecek ay buluşmak üzere, hoşçakalın....