Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 20
Fakat bu seçenek pek sevilmeyen ve zamanla gözleri bozan ekran titremesine yol açtığından kullanmanızı tavsiye etmem. Çok kaliteli bir Multi-SYNC monitörü ya da iyi bir ekran filtresi olanlar, bu seçeneği kullanabilirler tabii.
"Half-Height" yardımıyla Disk Master ekranı yarı boyuna getirilir. Bu sayede, Disk-Master'ın yanısıra arkada çalışan bir programınız varsa bunun da ekranını rahatlıkla görebilirsiniz.
"Small Font" ekrandaki karakterlerin daha ince ve küçük olmasını sağlar. Bilgisayarını monitörle kullananlar bu modu bir hayli seveceklerdir. TV'de bu karakterler çok kötü okunacağından TV kullananlar bunu normal modda bıraksınlar.
"Auto Dir"e klik ettiğiniz zaman taktığınız bir disketin directory'si otomatik olarak okunur ve ekrandaki aktif directory penceresinde gösterilir. Bu, sizi her seferinde ortada bulunan kutulara klik etme zahmetinden kurtarır.
"Info Copy" yardımıyla bir disketteki dosyaları başka bir diskete kopyalarken, varsa ikonlarını da kopyalar.
"Set Protect"i seçtiğinizde karşınıza bir pencere çıkacaktır. Pencerenin alt yarısında ortada bulunan protect flaglarını ayarlamak suretiyle herhangi bir programın protect flaglarını değiştirebiliriz. Amiga DOS, bilindiği gibi 8 protect flagına izin vermektedir. Bunlar "D-elete", "E-xecutable", "W-rite enable", "Read enable", "A-rchieve", "S-cript file", "P-ure file" ve "H-ide" flaglarıdır. Bunlardan sonuncusu Kickstart 1.4 çıktığında kullanılabilecektir. A, S ve P flaglarını da KickStart 1.3 sahipleri kullanabileceklerdir.
Değiştirmek istediğiniz protect flaglarına ait harfin bulunduğu yere gelip mouse işaretçisiyle bunun üzerine klik ederseniz, konumu değişecektir - olan yerler, oradaki flagın kapalı olduğunu gösterir. Harf olanlar ise, programın o seçeneğe izin verdiğini belirtir.
"Set Pattern" yardımıyla ekranın ortasındaki kolonda "ALL" fonksiyonunu seçtiğinizde tüm programları değil de, ismi sizin belirleyeceğiniz belli bir formatta uyuşan programları seçebilirsiniz. "Set Pattern"i seçtiğinizde karşınıza bir pencere çıkacak ve burada seçilecek programların isimlerinde gerekli olan yazım formatı belirlenebilecektir. Kullanabileceğiniz yardımcı işaretlerin hepsi CLI'daki pattern'lerle uyumludur. Disk-Master'a fazladan bir * işareti eklenmiştir ve bu işaretin bulunduğu yerden sonrası dikkate alınmamalı anlamına gelir. Format olarak sadece * girerseniz, bu bütün program dosyaları ve directory'lerin seçileceği anlamına gelir.
"Cmd 1" orta kolondaki aynı komutla bağlı olarak çalışır. Kolon üzerindeki komutu sağ mouse tuşuyla değiştirirseniz, yukarıdaki menüde bulunan aynı isimli fonksiyon da değişecektir. Menü fonksiyonunu seçtiğiniz zaman, kolondaki fonksiyonu kendi zevkinize göre tanımlayabilirsiniz. Bunun için o komut, takılı olan disketin C ya da ana directory'sinde olmalıdır. Karşınıza çıkacak pencerede komutu ve gerekliyse buna ait ek bilgileri (opsiyonları) CLI'da yazdığınız biçimde girmelisiniz. (RETURN) tuşuna bastıktan sonra kolondaki fonksiyon da değişecektir. Artık bundan sonra kendi belirlediğiniz komutu istediğiniz gibi kullanabilirsiniz. Komut yerine EXECUTE komutunu vererek bir batch dosya çağırabilirsiniz. Batch dosyalara en basit ve bilinen örnek hemen hemen her diskette bulunan ve S directory'sinde yer alan "startup-sequence" dosyasıdır; Burada çoğumuzun bildiği gibi, bilgisayarın açılışta hangi işlemleri yürüteceği bir yazı dosyası olarak yazılıdır. "Cmd" fonksiyonu yardımıyla, bu şekildeki bir batch dosyasını çağırmak istiyorsanız, komutun yazıldığı yere "EXECUTE" komutunu girdikten sonra, sizin hazırlamış olduğunuz batch dosyasının ismini girmeniz gerekir. Burada dikkat etmeniz gereken en önemli konu, "EXECUTE" komutunun ve hazırladığınız batch dosyasında kullanılmış olan tüm komutların takılı olan disketin C directory'sinde olmaları gerektiğidir.
"Set Device" yardımıyla, orta kolondaki disket sürücü isimlerini değiştirebilirsiniz. Harici bir disket sürücünüz ya da hard-diskiniz varsa, bu fonksiyon size gerekli olacaktır. Disk-Master, takılı disket sürücülerini otomatik olarak tanımadığı için bunu sizin elle yapmanız gereklidir. "Set Device" fonksiyonunu menüden seçtikten sonra, ismini değiştirmek istediğiniz sürücünün kutusuna mouse işaretçisinin sol tuşuyla klik ettikten sonra, açılacak olan penceredeki disket sürücü ismini kendi istediğiniz sürücünün ismi ile değiştirin. Geçerli disket sürücü isimleri aşağıda sıralanmıştır:
DF0:, DF1:, DF2:, DF3:, RAM:, DH0:, DH1:, DH2:, DH3:, JH0:, JH1:, JH2:, RAMBO:, VRAM:
Bunlardan istediğiniz herhangi birini, var olması koşuluyla sürücü ismi olarak girebilirsiniz. Sürücü isminden sonra, isterseniz herhangi bir alt directory ismi de yazarsanız, bunun kutusuna klik ettiğiniz zaman Disk-Master otomatik olarak sizin belirlediğiniz alt directory'e geçecek ve bunun directory'sini ekrana basacaktır.
Sonuncu fonksiyon olan "Save Config" yardımıyla hazırladığınız renkleri, sürücü isimlerini ve ekstra komutları disketin DEVS directory'sine "DISKMASTER.CONFIG" isminde bir dosyanın içine atacaktır. Bu hazırlanan dosya, DiskMaster'ı daha sonra yüklediğinizde otomatik olarak yüklenecek ve DiskMaster daha önceden hazırlamış olduğunuz ayarlamalarla karşınıza çıkacaktır. Bu sayede, tüm ayarlamaları her seferinde yapma gibi zahmet verici bir işten de kurtulmuş olursunuz.
ARCHIVE MENÜ
Son menü, profesyonel Amiga kullanıcıları ve programcıları için gerekli olan ve modem sahiplerinin kullanabileceği fonksiyonların bulunduğu bir menüdür. Sizin için gerekli olmadığından bu menüyü açıklamadan geçeceğim.
DİĞER ÖZELLİKLER
Ekranda directory pencerelerinin üstündeki menü çubuğunda, o anki disketin ismi yazılıdır. İsmin hemen yanında diskette kalan boş yer byte cinsinden yazılıdır. Ortadaki fonksiyon kolonunun hemen üstünde de hafızada (RAM:) kalan boş yer, yine byte olarak gözükmektedir.
Sağ tuşa bastığınızda, yukarıda menü isimlerinin yanısıra gün, tarih ve saat gözükecektir. Bu bilgiler genelde doğru değildir; çünkü bilgisayarınız saati saymayı bilgisayarı kapadığınızda durduracak ve her seferinde rasgele seçilmiş bir tarih ve saat gösterecektir. Fakat saatli ek hafıza kartı olanlar bunu ayarladıkları takdirde, burada devamlı doğru zamanı görebilirler. Menü çubuğunun en sağında ise kalan hafızanın ne kadarının ek hafıza kartında bulunduğunu gösterir.
Bu kadar açıklamadan sonra herhalde çoğunuz CLI'la çalışmayı bırakacak ve kendisine bir DiskMaster edinecektir.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 21
Bugüne kadar yapılmış olan müzik programları arasında SoundTracker ve NoiseTracker'ın Amiga'da en yaygın kullanılan programlar olduğu inkar edilemez bir gerçek.
NoiseTracker'ı yüklediğinizde karşınıza SoundTracker'dakine benzer bir ekran çıkacaktır. Buradaki seçenekleri hem mouse ile üzerlerine gelip hem mouse'un sol tuşu yardımıyla, hem de klavyeden çeşitli tuşlara basarak kullanabilirsiniz. Şunu da hemen belirtmek isterim ki, komutların klavyeden verilebilmesi sadece NoiseTracker'a özgü bir özellik. Şimdi tek tek komutları incelemeye başlayalım.
Pset komutunu seçerseniz, ki HELP tuşu da aynı işi görür, müzik aleti seçebilmeniz için bir pencere açılır. Burada NoiseTracker'ın kullandığı altı disketin içindeki enstrümanların listesini göreceksiniz, listeyi yön tuşları ile inceleyebilirsiniz. Aletleri yüklemek için üzerlerine gelip mouse ile basmanız yeterli. Gördüğünüz gibi alet seçimi bu programda oldukça kolaylaştırılmış, SoundTracker'da müzik aleti seçmek için bütün enstrümanları tek tek geçmek zorundaydınız. Biz tekrar programa dönelim. ST- yazan kutulara basıp elinizdeki enstrüman disketlerinin numaralarını yazarsanız, sizde olmayan disketler listeden çıkar ve böylece müzik aletlerine daha hızlı ulaşabilirsiniz. Buradan çıkmak için ya HELP tuşuna basar ya da mouse ile "Exit" kutusunu kliklersiniz.
Pset'in hemen altındaki Disk operations komutu; disketten şarkı, modüle veya sample (müzik aleti) yüklemenize ve tabii yaptığınız eserleri diskete saklamanıza yarar. Modüle ile şarkının farkı ise, module'ün hem şarkıyı hem de o şarkıda kullanılan aletleri diskete beraber kaydetmesidir. Bu sayede, bir besteyi yüklerken devamlı enstrüman disketlerini değiştirmek zorunda kalmazsınız. Buradaki müzik aleti yükleme seçeneği, normalde programın HELP ile çıkan menüsünde olmayıp sonradan diskete kaydedilmiş aletleri yüklemeye yarar ve tabii bu şekilde kendi yarattığınız enstrümanları da kullanmanız mümkün.
Diğer komutlara gelince: Play (sağ alt tuşu da aynı işi görür) tüm besteyi baştan sona çalar. Pattern (Sağ AMIGA tuşu da kullanılabilir), o anda aşağıda görünen pattern'i (64 satırlık bölüm) devamlı olarak tekrar tekrar çalar. Record (Sağ AMIGA SHIFT), bir kanalda müzik çalarken diğer kanala nota girmeyi sağlar. Fakat bu işi yaparken dikkat etmeniz gereken bir nokta var, o da kaydınızın pattern'lerin 64'lük bölümüne sığması. Eğer uzunluğu iyi ayarlayamazsanız, ilk yaptığınız kayıtlar silinir. Onun için melodiyi yazarken bir gözünüz de ekranda olsun. Edit (SPACE) de kayıt için kullanılır. Fakat bu durumda, notalar ancak siz tuşlara bastıkça ilerler. Bu, size notaları daha hassas bir şekilde bilgisayara geçme imkanı verir. Space tuşuna ikinci bir basış, edit modundan çıkmanızı sağlar.
Ekranın alt yarısında bulunan dört kolon, Amiga'nın dört kanalını simgeler. Bu kanalları ok tuşları ile seçmeniz mümkün. Bu kanallardan bazılarını kapatmak isterseniz, sağ üst köşedeki voice yazılarını mouse ile tıklayın.
Ekranın solundaki göstergelere gelince: Position, şarkının kaçıncı bölümünün çalındığını, Pattern ise kaç numaralı bölümün çalındığını gösterir. Bu size pattern'lerin sıralarını değiştirme imkanı vermek için yapılmıştır. O an ekrandaki pattern'in numarası ekranın ortasında bulunan sol taraftaki kutuda yazar.
NOISETRACKER 1.1