Sayfa 66

KÖŞELER iliyorum, aradan oldukça fazla zaman geçti ve hepimiz çok | yorulduk. Benden açıklama bekleyen var mıdır yok mudur onu da tam bilemiyorum, ve ne söylemem gerekti bilemiyorum, ama. Sizin kadar biz de belirsizlikler içindeyiz. Sürekli olarak kalitesiz ve kötünün daha başarılı olduğu Türkiye'de, ki zaten rating'lerden tutun da, en çok parası olanın, rahat ve hak ettiğ Ğ inin karnından tesadüfen insanlığın yirminci yüzyılda “güzel” diye Şi , Canlılar Alemi Zeka Sıralaması'nda fasulye ile okaliptus arasında bile olsa düzeysizlik yoluyla “hepimizin kalbinde" taht kurmuş binde mi bilmiyorum artık o taht) “manken'"lerin olduğu, " olma yoluyla, toplum beğenisinin odağı olarak, çıkar ve menfaatlere hitap ettiği için (ki inanın, en popül yapmak insanın sosyal olma yolunda attığı, çıkar kokan — ve bu yüzden de çirkin olan bir adımdır), her zaman sonu mutsuz biten öykülerle dolu olacak Türkiye'de, iş yerine para, zaman yerine yine para, emek yerine hep para — koyan dergiler arasında, GameShow içeriği ile, ki onlar içerik yerine de para koyup içeriği “satın alıyorlar”, litesi ile ayakta kalmaya çalışıyor. GameShow'u küçük” görüp reklam vermeyen şirketlerden mi bahsetsek, yoksa dergiyi almayıp arkadaşından okuyunca kendisini karda hisseden küçük hesap — — insanlarından mı, bütün bunların hiç birinde haberi olmadığı halde fiyattan şikayet eden, et protestonun, dergiyi almamanın, bu duruma hiçbir katkısı olamayacağından, çünkü bunun zaten “olabileceğin en

Burçak CANER beaner©Okamernet.com azı” olacağından mı bahsetsek... ya da geçen cildi görünce üzülüp, bütün sayılar olduğu halde iki tane alıp onu da arkadaşlarına hediye eden, ve yine | bunlardan haberi olmayanlardan, bize mail atıp “derginin kapanmaması için ne gerekiyorsa yapacağını” anlatanlardan mı. O mail'lere cevap veremesem de, bilin ki hepsini okuyorum ve yine bilin ki mail programımdaki ufak bir sorundan dolayı, ufak ama çözülemeyen sorunlar vardır ya, işte onlardan biri, cevap veremiyorum. — Sahilden gemiye adımımızı atıp, ismini GameShow koyup yola çıktığımızdan beri arkamızda olanlardan, boş yelkenlerimizi doldurup bizi biraz daha ileriye götüren, kendi kendimize üstlendiğimiz, “bu sefer de iyiler | kazansın”, diye düşünüp yaptığımız işleri sadece daha iyisi olsun diye, | kendisini kanıtlasın, zeki olduğunu göstersin diye değil, eleştirenler ile birlikte Türkiye'de iyi noktalara geldik. Ama bilin ki artık sahilden çok uzaktayız ve | eskinin başarıları artık başarısızlık, artık akıntı öyle kuvvetli ki o yelkenleri doldurmak için çok rüzgar gerekiyor, ve yol o kadar uzun ki. Ne diyelim. İnanın biz elimizden geleni yapıyoruz, ve biliyorum ki bu yazıyı şu ana kadar okumaya devam etmiş sizler de yapıyorsunuz. Yine inanın ki,