Sayfa 64

savaşın stratejik yanıyla ilgilenenler için

DOLGESI

Burçak CANER YU

— bcaner@okamernet.com

Buruşmuş bir kağıt ile buruşuk olmayan bir kağıt arasındaki fark kimi zaman iki saniyedir, kimi zaman ise öyle büyüktür ki aynı değerlendirmede yer alan o iki kağıt bir bu iki temel fark ile birinin kadar önemli değil. Bir gün B-Bölgesi sayfalarını buruşturmayın diye, size elinden geldiğince güzel bir yazı ben de hazırladım. Bana bakarsınız sayfalarıma. Kötü insanların sayısının bu kadar az olmasına güvenerek yaptığı bu benzetmeyi de geçtikten sonra, haydi diyelim ve her zamanki buluşma mekanımıza dönelim. Şu iki sayfa ile sınırlı mavrası ve dostluğu bol, sıkıntısı az mekan. Hazırlayın kendinizi, başlıyoruz. Geçen ay bence strateji oyunları arasında çok büyük önem taşıyan Command & Conquer serisinin son oyunu olan C&C Tiberian Sun raflarda gözüktü. Sanıyorum ilk heyecanla hepiniz oyunu

almışsınızdır. Ki, haklısınız ben de aldım. Dar yerimde ve dar zamanımla yaptığım bu açıklamadan sonra, bu ay oyunu oldukça fazla oynayacak zaman bulduğum için konu hakkındaki görüşlerimi sizinle paylaşmak, ve böylece henüz almamış olanları bilgilendirmek, almış olanlara da fikirlerimi anlatmak istiyorum. Öncelikle direkt olarak akla gelen soru güzel olup olmadığı. Benim cevabım da gayet açık. Sizin zevkinize kalmış diyorum. Şahsen oyundan fazla büyük bir zevk almadığımı da belirteyim ama, tabii konuya bakış açım ile sizinki bir olmayabilir. Neymiş o zaman bu oyunda benim hoşuma gitmeyenler ve beğenenlerin hoşuna gidebilecekler. Westwood'a yapabileceğim ilk eleştiri oyun stilini kesinlikle değiştirmemiş oldukları. Bir çoğunuzun hoşuna gitmiş olduğuna inandığım bu özellik, inanıyorum ki tamamen bir cesaret eksikliğinin ürünü. C&C'yi, onun Covert Operations'unu, Red Alert'ü, onun datalarını oynadık. Ve her sefer elinizde aynı oyun vardı, ya da hemen hemen aynı oyun. Bu sefer Westwood'a yakışacak olan yeniliklerdi. Ancak Westwood hazır sermayeden yemek ve zaten tutmuş olandan yararlanmak için olsa gerek, en ufak bir cesaret göstermedi. Bugün Bitmap Brothers adlı çok eski oyun firmasını bir kez daha kutluyor ve aslında ne kadar büyük olduklarını anlıyorum. İnanılamayacak kadar iyi programcılar olduklarını bildiğim bu grup, zamanında yeni bir real-time strateji yapacaklarını söylediklerinde, hepimizin beklediği C&C tarzında bir oyundu. Ancak onlar bu zaten tutmuş olan oyun stilinden devam etmek yerine kendi sistemlerini yaratmayı ve riske girmeyi tercih ettiler. Bu yüzden diyebilirim ki Bitmap Brothers çok büyük bir firmadır ve adı -en azından benim bakış açımdan- oyun tarihine büyük harflerle yazılmıştır. Yarattıkları oyunu ve sistemi (Z adlı oyun) eleştirebilirsiniz. Fakat ben hala arada oynadığım bu oyun hakkında gerçekten çok iyi strateji olduğunu söylemekten başka bir yorum yapamıyorum. İşte zamanında BB'nin yaptığı, ve aslına bakarsanız zararlı çıktığı (iyi oyundan herkes anlamıyor) bu oyun bile, Tiberian Sun'dan çok daha büyük bir yaratıcılığın, cesaretin ürünüydü. İkinci olarak Tiberian Sun'ın grafiklerini eleştirmekte, kendimi son derece haklı buluyorum. Benimle birlikte aynı yorumu yapan arkadaşlarım da var, bunu sizinle de paylaşayım. Oyunun hemen başında, güzel demoların etkisinden yeni yeni GDI'ın ilk bölümünde, “Establishing battlefield control, stand by” dedikten hemen sonra bir adet GDI askeri ekranda beliriyor. Sonra harita yavaş yavaş yukarıya gidiyor, asker yerinde kalıyor ve bölüm başlıyor. İşte o bahsi geçen askeri gördüğüm anda oyun ile aramdaki bağ zayıfladı. Eskiden oyunlarda güzel grafikler aramazdık çünkü güzel grafikler bir oyunu başarılı yapmaz derdik. Kast ettiğimiz oyunun sadece grafikler için iyi ya da kötü olamayacağı, içeriğinin önemli olduğuydu. Fakat günümüz standartlarına göre, kendisinden yıllar önce çıkmış Warcraft 2'den bile daha kötü grafikleri olursa büyük bir firmanın büyük bir oyununun, o zaman bize de şikayet etme hakkı çıkar diye düşünüyorum. Oyuncak bebeğe benzeyen grafikli askerler ile nereye varılabileceğinden de emin değilim açıkçası.

savaş bir sanattır