Sayfa 69

PUZZLE OF FLESH - Sierra (5 CD): Korkmak zaruri bir tepkidir. Düşünün, eğer ateşe elinizi sokmak ürkütücü bir eylem olmasa bunu yapar ve elinizi yakarsınız. Bu bağlamda korkularımızı ödlek boyutuna kaymamak kaydıyla savunma mekanizmamızın bir parçası olarak görmeliyiz. Korkmak insani, hayati ve ihtiyatidir. Ancak benim anlamadığım bazı tuhaf insancıkların korkuyu bir heyecan unsuru tarzında yaşamak istemeleridir. Bunun için filmler seyreder, kitaplar okur, daha yetmezse ayaklarına ip bağlayıp kendilerini bayır aşağı bırakıverirler. Böylece ortaya bir korku sektörü çıkarırlar. Bilgisayar oyunlarının bu pastadan pay alması da kaçınılmazdır elbet. Yalnız Phantasmagoria 2 bu işi biraz abartmış gibi. Oyun tamamen gerçek aktörlerin cirit attığı, sapkın tarzda erotizmin kol gezdiği, kanın gövdeyi götürdüğü bir korku şöleni sunuyor sizlere. Şirketin birinde amelelik yapan Curtis bir anda kendini geçmişine dayalı bazı korkunç cinayetler zincirinin içinde bulur. Pek çok bulmacayı çözerek (şükür ki puzzle değil) yaşamına yönelik sırları açığa çıkarır. Oyunun belli bir senaryoyu takip etmesi ve her problemin tek çözüm yolu olması biraz can sıkıcı gibi görünse de bana göre oyunların da kendi içinde, kendine özgü bir havası var. Oyuncuyu filmdeki aktörün yerine koyması o oyuncunun kendisini senaryo gereği oluşagelen olayların bir parçasıymış gibi hissetmesini sağlıyor. Ayrıca P2'nin kamera kullanımı, aktörlerin rol yeteneği, senaryodaki bütünlük onu bir film olarak da benzerlerinden kaliteli kılıyor. Özel teknikler kullanan yüksek renkteki görüntü efektleri ve atmosferik ses insanı alıp götürüyor adeta. P2'yi bitirdiğim zamanki hayranlığımı dün gibi hatırlarım. PC aldığıma dua etmiştim. Bugün de ilk fırsatta baştan sona oynayacağım ilk oyundur. Sadece yetişkinler için tasarlanmış gerçek anlamda bir klasik. Kaçırmak felaket olur. THE CITY OF LOST CHILDREN (1 CD): Ahhh eski günler. O güzel günler. Psygnosis'li günler... Devrimsel nitelikte eserlere imza atan büyük firma. "Parallax scroll" tekniğinin yaratıcısı dahi çocuklar. Şimdi ne mi yapıyorlar? Kucaktan kucağa zıplayıp duruyorlar hepsi o. Ha bir de sürüyle rezil oyuna imza atmaktan çekinmiyorlar. Yazık ki Lost Children da bunlardan biri. Gerçi hanım evladı Fransızlar yapmış ancak bizim iyiyle niz

Ancak ben hiç ısınamadığım FRP-Magic'de yazmak istemeye, aciz Psy atlayıvermiş derhal ve kapıvermiş yayın hakkını. Children, Frankların oldukça tanınmış iki yönetmenin yarattığı kurgu-bilim türünde bir film aslen. Seyredenlerin olumlu eleştiriler yaptığı filmin oyunu neden böyle dersiniz? Bir bakalım. Birincisi ve en önemlisi oyun eğer tam çözüme sahipseniz çok çok kısa. O kadar ki ben hikayeye az çok ısınma eğilimi göstermiştim tam... Hooop oyun bitti. Nasıl yani gibisinden ekrana bakakalmıştım. Artı olaraktan çözüm yoksa bile bir-iki bulmaca harici takılmadan ilerleyeceğiniz garantisini verebilirim sizlere. Dolayısıyla ömrü 24 saati geçmez. Alone in The Dark tarzı oynanışa sahip oyunun grafikleri başarılı sayılır. Fakat sesler ve CD müzikler için aynı lakırtıyı yapamayacağım. Fransız aksanlı muhabbetler çok yavan. İnanın oyunu sessiz oynamak hissi doğurdu bende. Senaryosu filmle ne kadar paralel bilmiyorum ancak bildiğim beni olağanüstü sıktığı: Çocukların düşlerini çalan psikopat bir tip bu veletlerden bir kısmını kaçırıp hapsediyor. Küçük bir kız çocuğunu yönetip yönlendiren bizlerde bu arkadaşları kurtarmak adına bazı faaliyetlere giriyoruz. Bunaltıcı mekanlarda dolanıp, eşya toplayıp; o eşyaları da doğru yerlerde kullanmanız gerekli. Çözümlere değişik ulaşımlar mevcut ama bu her seferinde değişiyor. Yani farklı hadiseler görmek için baştan kurup oynamanız şart. Bana bir sefer yetti. Bir daha mı derseniz asla cevabını vermekte tereddüt göstermem emin olun. SANITARIUM - (Dreamforge (3 CD)): Hemen kafadan gireyim beyler. Sanitarium bir adventure'ın ne kadar iyi olabileceğinin kanıtı. Muhteşem grafikler, inanılmaz sesler, olağanüstü bir hikaye ve kurgu, enfes akıcılık, tatmin edici zorluk Sanitarium ismiyle beraber özdeşleşmiş nitelendirmeler. Şimdiye kadar bir oyunda duygusallık boyutunda ne yaşadınız? Hiç. Burada bu var. Oynayanlar bilirler, ölüm döşeğindeki küçük kız kardeşe oyuncak bebeğini teslim ederken oluşan sahne bence bilgisayar tarihine geçecek kadar mükemmeldir. Bir computer oyununda tempoyu düşürmeden aynı filmlerdeki gibi duygusal sahneler yaratmak kolay iş değildir. Sanitarium bunu yüreklice başarmış. Yalnız bu sizi yanıltmasın. Oyun aslında bolca şiddet yüklü bir "mature". Grafik ve seslerle şiddet öğesi destekleniyor. Olaylar ilerledikçe hayretler içerisinde kalacağınız sahnelerle karşılaşıyorsunuz. Bir kaza sonucu yaşamıyla ilgili hatıralar hafızasından silinen ve gözünü akıl hastahanesinde açan, kafası sargılar içinde bir kahraman var kontrolümüzde. Bunu kumanda ederekten her bir şeyi yavaş yavaş hatırlamaya başlıyoruz. Aynen Phantasmagoria 2'deki gibi geçmişten bugüne bir köprü kurup finale ulaşıyoruz. Ben zamansızlıktan olsa gerek oyunu nihayete erdiremedim. Epey ilerde rahat rahat geçebileceğim bir bulmacanın başından hikayeyi terk ettim. Bunu her zaman yapmam. Hele Sanitarium'a hiç yapmazdım. Oldu bir kere affedin... Oyunda kullanılan izometrik grafik tekniği şimdiye kadar gördüklerimin en iyisi. Objeler, animasyonlar ekrandan fırlayacakmış gibi. Aradaki FMV'lar buram buram emek kokuyor. Daha ne diyeyim. Duymamış olmanız mümkün değil ama almamış olmanız tam anlamıyla gaflettir kanımca. Koşun bilgisayarcınıza ve yaşayın bu güzelliği. LEISURE SUIT LARRY IN LOVE FOR SAIL: Nam-ı diğer Larry 7. Amiga zamanlarında tanıştığımız Larry Laffer şaklabanının son macerası. Meşhur serinin bu en son hikayesi tamamen bir geminin içinde vuku buluyor... ve işte daha başta film kopuyor.

kötüyü ilk bil