Sayfa 42

r A 4 ) r A

Robert Trenin esas oğlanı. Bütün problemleri tek başına çözmek zorunda. Ölümlerden onun sorumlu tutulması da cabası. Yakışıklı ve çapkın!

Kronos Kötü adam. Tehditleri ile uşak ediyor. Anna'da kesin gözü var. Dikkatli olmak lazım. Şişko ve casus.

Anna Trenin Ablası. En zor anlarda sahneyi kurtarır. Robert'ın biricik aşkı. Güzel ve becerikli ama manyak, kesin manyak (bütün kadınlar gibi)!

vu

Tatiana Büyükbabası ile uğraşmaktan dünyevi zevkleri terk etmiş. Rusça biliyor. Çirkin ve saf. Ve tabii ki Manyak.

1914, yer PARİS. Genç bir Amerikalı doktor olan Robert CATCH arkadaşı olan Tyler WHİTNEY ile Orient Express'in Paris-İstanbul seferinde buluşmak için biraz rötarlıda olsa trene yetişil Paris 24 TEMMUZ 1914 saat 7:15 Trene biner binmez birşeylerin ters gideceği sanki içime doğmuştu. Hadi hayırlısı diyerek sağ taraftaki kapıdan içeri daldım. Gayet nazik ve saf olan kondüktör beni Tyler sanıp 1 numaralı odada kaldığımı söyledi. Eski dostumla bir an önce kucaklaşmak için odasına girdiğimde zavallı dostumu yerde kanlar içinde yatarken buldum. Bühüü! Zavallının zaten hiç bahtı gülmemişti hayatta, Herneyse belki üzerime kalır diyerekten odanın camını açtım ve zavallı arkadaşımın cesedini camdan aşağı atarak son yolculuğuna uğurladım (bühüü!) Ama oda ne? Adi herifin kanı üzerime bulaşmış iyyy!.. İğrenirim ben kandan. Hemen merhumun duvardaki yeşil ceketini üzerime çektim (zaten onun işine yaramaz artık ehue!). Heh! cuk oturdu valla. Arkadaşımın ölümü canımı sıkmış olacak ki etrafı biraz araştırayım dedim. Birden gözüm yukarıdaki merhumun çantasına takıldı. Hemen indirip içine baktım, buradaki scroll dikkatimi çekti. Ama o da ne bu Rusça yazılmış bu scroll. En iyisi ben bunu yanıma alayım dedim ve aldım. Çantada bir de telgraf buldum ama bu bendekinin aynısı idi zaten. Arkadaşımın ölümü karnımı açıktırmış olacak ki odamdan çıkıp Dining Room'a gideyim dedim. Yolumun üzerinde (Smoking Car'da) Alexi denen Rus'u gördüm. Belkim yardımı olur diye scrollu ona gösterdim ama kaba herif beni tersledi. Dining Room'a geçtim ve August Schmid ile sohbet ettim biraz. August'un sohbeti sarmayınca odama geri dönmeye karar verdim. Ama o da ne ! Bu izbandut gibi herif (Milos) benim odamda ne arıyor. Üstüne üstlük bir de bıçak çekmez mi. O an bildiğim tüm duaları okudum ve merhumla tahminimden daha önce karşılaşacağımı düşünmeye başladım. Milos'un bana yaptığı bir kaç hamleden geri kaçarak kurtuldum ve en sonunda acayip bi kung-fu hareketi yaparak onu saf dışı ettim. Milos ile biraz lafladıktan sonra tren EPERUAY'a vardı zaten. Zavallı merhumun cesedini bulan polis trende bir arama yapmaya karar vermiş. Şimdi saklanmam gerektiği kanısına kapıldım ve hemen odamın pencerisini açıp dışarı çıktım, polis gidene kadar orda kaldım. Tren EPERUAY'dan ayrılınca gidip Prens Kronos'u özel vagonunda bi ziyaret edeyim dedim. Kronos'dan ayrılıp Sleeping Car koridorlarında dolaştım Buradaki kondüktör yerinden ayrılınca oturduğu yere gidip okuduğu kitaba baktım ve yolcuların isimlerini ve nerede kaldıklarını gösteren listeyi aldım. Bu arada başkalarının odalarına girebilmek için kondüktörlerin beni görmemesi gerektiğini hatırladım birden. Neyse daha sonra Kronos'un vagonu ile Sleeping Car arasındaki boşluğa bir sigara tüttürmek için uğradım. Burada Tatiana ile karşılaştım ama bana yüz vermedi. Tam burdan ayrılırken Tatiana benimle konuşmaya başladı. Hoş kız aslında bu Tatiana hatta bana yardımı bile olur diyerekten Rusça scrollu tercüme etmesi için ona verdim. Tüm yaşadığım bu olaylar beni oldukça üzmüş olacak ki odama gidip yatmalıyım diye düşündüm. Horul horul uyurken aniden kalktım ne oluyor gibilerinden odamdan dışarı çıkıp içeri girdiğimde merhumu gördüm. Tekrar uyandığımda bunun bir rüya olduğunu anladım ve derin bir ohh! çektim. Çünkü merhumun ceketini çok sevmiştim ehue! Etrafa bi bakındım Strasbourg'a gelmişiz ve saat sabah 3:38 olmuş. Anna'yı odasında bir ziyaret edeyim dedim (komp.F) gidip kapısı tıkladım ve içeri daldım biraz lafladıktan sonra Anna'nın peşinden Tatiana'nın büyükbabasının odasına geldim (komp A). Tatiana'nın büyükbabasını sayıklarken gördüm, zavallı adama tren yolculuğu yaramamış pek. Neyse bana ne tüm bunlardan deyip gidip yattım tekrar. Sabah olunca kalkıp Anna'nın odasının önüne geldim iki kondüktörün kayıp master key hakkındaki