Sayfa 41

ASTRIKE

istediğini anlarız. Eğer göreviniz tamamlandıysa (pusulanızın altında bir ibare belirir) siz kopilotunuzun gevezeliğine aldırmadan dalın bu beyaz kesikli sınır ötesine. Yoksa sonsuza kadar oralarda dolanıp durursunuz (benim ilk oyunumda saatlerce uçtuğum gibi). Ya da baktınız bu iş olacak gibi değil. Mişın falan hak getire, can maldan tatlıdır hesabı, gücünüz bitiyorsa yine soluğu bu kesikli çizgilerin ötesinde alın. Tabi bu kez üç hakkınızdan birisi de yanacaktır. Görevi tamamladığınızda ya da bıraktığınızda bir de brifing ile öbür tarafta neler yaptığınız tabak gibi önünüze serilecek ve tüm hesabınız ortaya dökülecek. Amerika'da (oyunun başında Amerika ya da Çin'i seçebiliyorsunuz) ikinci göreve geldiğimde bir keresinde anlamadığım bir durumla karşılaştım. Tam “primary” hedefleri teker teker hallediyorken

(zaten yola sırayla dizilmiş inekler) pusulamın altında “mission failed” gibi bir ibare belirdi. Yaa, nereden çıktı şimdi bu. Tam da işimizi hallediyorduk, dedim kendi kendime. Bu “primary” düşmanlar hareketliler ve köprünün öteki yakasına, beyaz çizgiler ötesine kaçıyorlar. Elimizi biraz çabuk tutmak gerekiyor. “Mission failed” eşittir üç helikopterimizden birisi gitti. Silahlardan MK-84 ve MK-88'i pek tutmadım. Nereye attığınızı pek göremiyorsunuz. Kullanması en basit olanı AGM-214 ve MK-3 favorilerim. Gerçi MK-3 sayıca az ama n'apalım. Grafikler muhteşem değil belki ama yeterli. Havada öyle boş boş dolaşırken, aranırken yani, gözünüz radarınızda olsun. Kırmızılar yer hedeflerinizi, sarılar uçanları, beyaz, çok hareketli noktalarda size güdümlenmiş, gönderilmiş bombaları gösterir. Aman diyeyim, dikkatli olun. Eğer gücünüzün ne kadar azaldığına takmaz, kamikazelik yaparsanız ve helikopterinizin içinde görev sırasında şehit düşerseniz öyle üç hak falan dinlemiyorlar ve mezarınızı kazıp başına da GAME OVER yazıyorlar. Thunderstrike'ı akıllıca oynamakta yarar var. Gerçekçi Core firması bir helikopter ekşını yapmış. Geldik yazımızın sonuna. Doğanın en büyük kanunlarından birisini yaşamımızın tekdüzeliği içinde hep göz ardı ediyor, bu yüzden değer yargılarımızda da kayıplar veriyoruz. Ölüm, yaşımızın küçüklüğünden dolayı ölüm bize çok uzak gelebilir. Ama bir gün öyle ya da böyle öleceğimizi düşündüğümüz sürece kendimiz için daha yaşanılabilir ve keyif alınabilinir bir yaşam sürebiliriz. Yaşamınız sürüyor, geçiyor, fark ediyor musunuz? ElMert Topçu