Sayfa 63

Renk: Koyu ve Açık

Çizimlere derinlik ve ağırlık vermek açısından, renk teorisi de en az gölgelendirme kadar önemlidir. Örnek olarak çizdiğimiz tren değişik renkli bölümlerden oluşur. Ama bölümleri gerçek renkleriyle çizmeyin. Bir ayna gümüş rengi değildir, ne de bir tekerlek siyahtır. Renkleri ne olursa olsun tüm cisimler çevrelerindeki renkleri yansıtırlar. Işığa veya gölgeye yerleştirilmesine göre bir renk değişik değerler alabilir. Renkler parlaklaştıkça saflıkları kaybolur. Koyulaştıkça da başka renklere doğru kayarlar. Gölgeye yerleştirilen sarı, turuncu olarak görünür. İşleri daha da karıştırmak için, fon rengi ana renklerin nasıl göründüğünü etkiler. Mavi üzerindeki kırmızı, turuncunun üzerindekinden daha “kırmızı” görünür. Aynı şey fon renginin yoğunluğu için de geçerlidir; siyah üzerinde parlak görünen kırmızi, beyaz üzerindeyken oldukça koyu olarak algılanır. Derinlik verirken bu olguyu siz de doğurabilirsiniz. Gözün algılayacağı en iyi kontrast renk dairesinin karşılıklı uçlarındaki renkler kullanılarak elde edilebilir. Sarı iyi bir örnektir, çünkü dalgaboyu herkesin görebileceği bir değerdedir. Bunun karşılığı olarak mor kullanılır. Örneğimizde beyaz fon üzerinde böyle bir uygulama mümkün değildir, bu yüzden başka bir hileye başvurulmuştur: Esas olarak renklerin tümü lokomotif üzerindedir, bu yüzden parçalar izleyiciye ne kadar yakınsa o kadar parlak renklendirilmişlerdir. Lokomotif, gereken yerde renklendirme ve gölgelendirmeyle temiz bir çizimdir. Kafa karıştıracak fazladan detay yoktur. İzleyici tarafından görülmeyen, ama yapılmazsa eksikliği duyulacak olan birçok detay vardır -ince gölgeler ve renklendirmeler, yazıyı öne çıkaran kontrastlar, yoğun renkler ve karmaşayı önlemek için yumuşatılmış (anti-aliased) çizgiler. Çiziminizi iki boyutlu ekrandan dışarı doğru fırlatacak olanlar da bu detaylardır zaten.

Şekil 4- Son olarak, parlaklıkları ve | gölgeleri ekleyin.