Commodore sayı 30, sayfa 64

Bu sayfadaki yazılar

Sayfanın metni

Sayfa 64

Kendine özgü veri türü olarak program, bir objenin taranması ya da boyanması olanaklarını da sunuyor. Bu işlemler sırasında aralık, çizgi türü, eğim vb. tüm önemli parametrelerin ve taranacak objeyle, içerdiği taranmayacak bölümlerin tam olarak verilmesi gerekiyor. Örneğin bir halkanın taranması için, önce içiçe paralel iki çember çizerek, dıştaki çemberin sınırladığı daireyi taranacak obje olarak belirtmek gerekiyor. İçteki çemberin sınırladığı daire ise istisna, yani tarama dışı alan olarak belirtiliyor. Ve ikisi arasında kalan alan istediğiniz türde ve eğimde çizgilerle taranıyor. Nesnelerin boyanmasında ise, “Hardfonts” olarak adlandırılan çizgilere karşı kesintileri ya da farklı kalınlıkları olan ve “Softfonts” olarak adlandırılan çizgiler kullanılıyor. Bunlar, istenen alanlarda yanyana getirilebilen çok renkli örnekler içeriyor. Tabii bunlar kullanıcı tarafından serbestçe değiştirilebiliyor, yüklenebiliyor ve kaydedilebiliyor. Bu metodun tek dezavantajı, bu örneklerin çıkışının bir plotter üzerinden alınamaması, ancak istenirse tarama olarak alınabilmesi. Tarama işleminde bir nesnenin asıl obje olarak tanımlanabilmesinin avantajı ise çok açık: Kaydırma ya da silme için mouse ile tek bir klik yeterli. Diğer CAD programlarında ise tarama çizgilerinin tek tek silinmesi gerekiyor.

BİRDEN FAZLA DÜZEYDE ÇİZİM

Bu programla çizimleri isterseniz farklı tabakalar (Layer), yani üstüste konabilen ve bu şekilde tüm resmi oluşturan tek tek “kağıt”'lar üzerinde yapabilirsiniz. Ya da farklı karakter derinliklerinde oluşturabilirsiniz. Bu durumda üstte bulunan nesneler, alttakilerin üzerini kaplayacaktır. Program, farklı tabakalar ve derinliklerdeki nesneler arasında yer değişikliği yapabilmeye ve istenen tabakanın yok edilip istenen tabakanın yeniden görüntülenmesine, hatta istenen ölçekte kareli çizim tabakasının serbestçe tanımlanabilmesine olanak veren fonksiyonlara sahip. Programda eksik olan bir konfigürasyon, bir kez oluşturulmuş bir konfigürasyonun belleğe alınıp, her yeniden yüklemede kendiliğinden ekrana gelmesi. Çünkü ekstra menülerin ve Softfont'ların her program başlangıcında yüklenmesi, yükleme süresini büyük ölçüde arttırıyor. Çizimlerin çıkışlarının alınabilmesi için, X-CAD, bir sürü yazıcıdan ve plotter'dan oluşan geniş bir yelpazeyi kullanabiliyor (Resim 2). Lazer yazıcılar, örneğin HPGL-Plotter ve 9-iğneli yazıcılar için uygun sürücüler de var. Maalesef NEC P6 gibi yazıcılar ve kenar tanımlama dillerini kullanamayan eski nesil plotter'lar için kullanılabilecek sürücü yok. 24 iğneliler için bir sürücü konması, programın üreticilerinin ifadelerine göre, yakında çözülecek bir sorun.

MENÜLERİ KENDİNİZ YAPIN

Şimdi sıra X-CAD'in bir diğer enteresan özelliğinde. Daha önce de belirtmiş olduğumuz gibi, kendi tanımladığınız menüleri X-CAD'e eklemenizi sağlayan ek modüller var. Ana programla olduğu kadar kolay çalışabildiğiniz bir ekstra program, bu amaçla diskete konmuş. Bu programın yardımıyla, tümüyle grafik tablet üzerinden yönetebileceğiniz bir menü oluşturmanız mümkün. AMIGA'da X-CAD'le yapacağınız profesyonel çalışmalar, büyük CAD Workstation'larda yapılan çalışmalara oldukça yaklaşmış durumda. Son menü noktası olarak, yine büyük bir hayranlık ve şaşkınlığa neden olan zoom modu üzerinde duralım. Büyütülmesi gereken belirli bir alan seçip, RETURN tuşuna basıyorsunuz. Daha önce AMIGA'daki diğer CAD programlarıyla çalışmış olduğunuzdan, bir fincan kahve alırken ya da başka bir işinizi hallederken bekleme zamanını geçirmek üzere, makinenin başından kalkmaya niyetleniyorsunuz. Çünkü bildiğiniz gibi, özellikle karmaşık çizimlerde, ekranın yeniden düzenlenmesi oldukça uzun bir süreyi alabiliyor. Henüz ayağa kalkmak üzereyken, ekranda muazzam bir hareketlilik görünüyor ve istediğiniz büyütülmüş bölüm ekranda yerini tam olarak alıyor. Her AMIGA sahibi gibi siz de inanmaz gözlerle, çizimi yeniden bütünüyle ekrana getirip, tek bir komutla anında yok edip, zoom edilmiş görüntüyü yeniden ekrana alabiliyorsunuz (Resim 3). Çizim hızı, AMIGA'da şimdiye kadar hayal bile edilemeyecek düzeyde. Bunu sağlayan, objelerin vektör dosyalarına yerleştiriliyor olması. Fakat bunun bir dezavantajı da var: X-CAD dosyalarının klase edilen grafik verileri, kısa zamanda yüzlerce KByte'a erişiyor. Bu nedenle kayıt ortamı olarak bir hard diskin kullanılması zorunlu oluyor. İlginç ve yine alışılmamış bir zoom fonksiyonu da, ekranın köşesinde tüm çizimi kaba haliyle küçültülmüş olarak görüntülüyor. Bu ekstra pencerede, anında büyük çizim penceresine almak istediğiniz bölümü çerçeve içine alarak belirlemeniz mümkün.

Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.