Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 25
runma Yolları
için ticari nitelikte çeşitli program çözümleri sunulmaktadır. Bunlardan çoğu muhtemelen enfekte edilmiş programların uzunluğunu depolanmış bir değerle karşılaştırmakla sınırlandırılmışlardır, diğerleri de bir total denetim yoluyla benzer biçimde çalışmaktadırlar. Bir veri kütüğünün total denetimi onun içermiş olduğu bütün verilerden yola çıkılarak hesaplanmaktadır ve kimliğin belirlenmesi olarak bu işlem tıpkı insanın parmak izi kadar güvenilir bir sonuç vermektedir.
Total denetim yoluyla sürdürülen incelemeden güdülen amaç, bir virüs salgınının, onun veri kütüğü üzerindeki etkisi temel alınarak, mümkün olduğunca çabuk saptanmasıdır. Gene de, Ralf Burger'in “Alteration Searcher”'i gibi iz sürücü programlar için şöyle bir durum geçerliliğini korumaktadır: Bu programlar virüslere karşı bir korunma sağlamamaktadırlar. Bunların etki tarzları daha çok bir alarm devresiyle kıyaslanabilir. Korunmayı kullanıcının kendisi güvence altına almak zorundadır. Çünkü teşhis edilen bir virüs sırf biliniyor olmasından ötürü ortadan kalkmaz. İz sürücü bir programın avantajı, virüs çok fazla zarara yol açmadan önce onun hızlı bir şekilde keşfedilmesinde yatmaktadır. O zaman, enfekte edilmiş kütükler zamanında yapılan yedekleme (Backup) sayesinde virüs saldırısından sonra yeniden restore edilebilmektedirler. Önlem olarak güvenlik kopyalarının hazır tutulması söz konusu olmaksızın bir iz sürücü programın devreye sokulmasının değeri yoktur.
Bir iz sürücü programın alarm çalması durumunda ise işe yarayacak tek şey şudur: İmdat frenine basmak.
9 İmdat Freni
Bilgisayarı devreden kesin (programı kesildiği yerden asla başlatmayın), mümkün olduğunca işletim sistemi yedeklemesi ile yeniden çalıştırın ve veri kütüklerinin yedeklenmesini yapın. Artık hiçbir program testi ya da onarım denemesi yapmayın. Hard diski ve bütün ilgili disketleri yeniden formatlayın, program yedeklemesini ve bunun ardından yeni veri yedeklemesini restore edin.
Bilgisayar Alt-Kültürünün Canavarları
Kırıcı (Hacker)
Bir klavyeyi kullanacak iki eli olan, yüksek telekomünikasyon hesapları yapan, veri bankalarıyla, büyük bilgisayarlarla ve dijital “Chaos” ile neredeyse “erotik” ilişkileri olan iki ayaklı yaratık.
Troya Atı
Asalak bir yaşam tarzına sahip olan çok dirençli, elektronik bir yaratık. Troya atı herhangi bir bilgisayar sisteminin kapısı önünde pusu kurar ve ayrıcalıklı bir kullanıcının sözde süper programı bilgisayar kalesine sokmasını ve işletmesini bekler. Ancak herkes uyuduğunda tehlikeli içerik kendini açığa vurur. Odysseus. Bir Troya atı kendi varoluşunu örneğin işletim sistemi rutini ya da virüs sürfeleri taşıyan bir bilgisayar oyunu olarak başlatır ve bunu çoğu kez işletim sistemi olarak sonuçlandırır.
Şerit Kurdu:
Elektronik canavarların en büyüğü bu yaratıktır: Çoğunlukla bir virüs olarak işe başlar, ileri bir gelişim evresinde ise tüm bir veriler birliği ağının büyüklüğüne ulaşabilir. Kendini programların içine yerleştirmek ve çeşitli programlar ile bir veri ağına bağlanmış bilgisayar sistemleri arasında bağlayıcı öğe olarak kendi varlığını vazgeçilmez kılmak suretiyle bu programları kemirir. Bir şerit kurdu uzaklaştırıldığı takdirde, başka şeylerin yanı sıra tüm bir sistemin çöküşüne de yol açar bu durum. İlk kez John Brunner'in 1983 tarihli “Şok Dalgaları Sürücüsü” kitabında betimlenmiş olan şerit kurdu, dakikalarla ifade edilebilecek bir hızla ya da yüksek düzeyde bir zaman geciktirimi yoluyla veri ağlarını müthiş bir büyüme katsayısı göstererek tümden bloke edebilmektedir. Şu sıralarda Kudüs'te etkin olan programda bir şerit kurdu söz konusu olsa gerektir.
Bakteri:
Bakteri, bir virüsün daha üst bir gelişim evresini, şerit kurdunun ve Troya atının ilk kademesini oluşturur. Rastgele bir biçimde çoğalmaz, ancak en uygun yayılma koşullarında bölünmeye uğrar ve işletim sistemine mümkün olduğunca çabuk bir bağlantıyı amaçlı olarak arar. Bakteri, işletim sistemine ek olarak bellekte nadiren keşfedilen bir yaşam sürdüren, göze çarpmayan bir sistem genişletilmesi tarzında ortaya çıkar genellikle. Troya atları ve “Glitsch”ler veri ağlarında bu yayılma yöntemlerinden yararlanmaktadırlar.
Glitsch (Cookie Virüsü)
Masallarda ve efsanelerde görülen cinin elektronik eşdeğeri. “Glitsch” bilgisayar girişini bloke eder ve çoğu kez örneğin belirli bir kelimenin (“X Mas”, “Cookie”) yazılması gibi simgesel bir geçiş “gümrüğü” talep eder. Gerek virüs, gerekse bakteri bir Glitsch için iletici olabilirler. Virüsleri hobi olarak programlayan Kırıcılar (Hacker), Glitsch'ler pek zarara yol açmadıklarından, bunlarla deneyler yapmaktan hoşlanmaktadırlar.
Odysseus:
Troya atının bulucusu olan antik kahraman. Terim andırışımlı (analog) olarak bilgisayar literatürüne girmiştir.
Virüs:
Virüs öncelikle kendi yayılma tarzıyla tanımlanır. Akla gelebilecek her ana programa girer ve çoğalmaya devam etmesini bu programın sağlamasına yol açar. Üremenin yanı sıra bir virüsün asıl görevi, yeterli miktarda enfekte edilmiş programlar aracılığıyla hayatta kalma yeteneğini güvenceye alır almaz bir program parçasını (örneğin bir Glitsch'in ya da şerit kurdunun sürfesini, ama aynı zamanda bir silme ve formatlama komutunu da) harekete geçirmektir. Belirli ya da rastlantıya bağlı bir sistem durumunun sonucu olarak, program parçası, enfekte edilmiş bütün programlarda aynı anda etkin olmaktadır.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 24
1 Yedekleme (Backup)
Hard diskli bilgisayarlar yalnızca disket sürücülerine sahip olan sistemlerden yapıları gereği daha çok risk altındadırlar. Bunun birinci nedeni şudur: Disket jokeyi arzu edilen programa ilişkin gerekli uyarlamaların tümünü bir hamlede koparabilmek için çoğu kez yeniden işletilmeyi yeğ tutar ki, bu da virüsün işini zorlaştırır. Öte yandan da, bir hard disk bir defasında erişilebilen verilerin ve programların miktarı dolayısıyla virüsler için bir cennet sayılır. O halde, hard diskli bir bilgisayara sahip olanların her el kitabında salık verilen şu şeyi yapmaları gerekmektedir: Disket ya da bant üzerinde tarihlendirilmiş olarak arşivlenmiş düzenli bir yedekleme (Backup) meydana getirmek. Böylesi bir yedekleme virüs bulaşımında çoğu kez son kurtuluş çaresi olmaktadır. Bir yedeklemenin habis bir virüs bulaşımından sonraki restorasyonu sırasında, mümkün olduğunca geç tarihli bir yedeklemenin metin verilerini ve diğer standart verileri kullanmak, programlarda ise mümkün olduğunca erken bir tarihte çekilmiş güvenlik kopyalarından yararlanmak gerekmektedir. Bu bir yandan veri stokunun olabildiğince güzel bir restorasyonunu, öte yandan da çoğu kez henüz enfekte edilmemiş bir program versiyonunun yeniden düzenlenmesini güvenceye almaktadır.
2 Crunch-data
Kullanılagelen hemen bütün bilgisayar modelleri için, pek çok veri kütüğünü tek bir büyük kütükte kütükleyen, sırası geldiğinde alfabetik olarak düzenleyen ve komprime eden bir arşiv programı mevcuttur. (MS-DOS, Atari ST ve AMIGA için “ARC”). Bu format içinde program kütükleri akış yeteneğinden yoksundurlar, bundan ötürü de enfekte edilmeleri mümkün değildir. En sık kullanılan kullanıcı programları bu format içinde kütüklendikleri takdirde, insanın elinin altında kendisiyle çalışılabilecek ve enfekte edilmemiş olduğu güvence altına alınmış bir versiyon hazır durmuş olur. (Bu versiyon arşivlenmeden önce enfekte edilmemiş olduğu sürece). Crunch-veri kütükleri sistem güvenliğinin yanı sıra bellekten en iyi biçimde yararlanılmasına ve düzenin sağlanmasına büyük ölçüde yardımcı olurlar. Hard disk üzerindeki Crunch-veri kütükleri, disketler üzerinde mümkün olduğunca bir kopyaya sahip olmalı ve tüm işletim sistemi de dahil olmak üzere asıl kullanılan programlar arşivlenmiş yedek kütük olarak hazır bulunmalıdırlar.
3 Başlatma Disketi
Kendi işletim sistemini disketten ya da hard diskten alan (AMIGA'da vuruşlu başlatma, IBM-uyarlı bilgisayarlarda MS-DOS) bir bilgisayar modelinde enfeksiyonun anlaşılmasından sonra zamanında yerleştirilmiş yazım güvenceli bir başlatma disketi çok büyük önem taşımaktadır. Bu disket güvenli bir sistem erişimini garantilemekle yükümlüdür; çünkü virüs işletim sisteminde de (işletim sistemi de yalnızca bir programdır sonuç olarak) pusu kurmuş olabilir. Çoğu işletim sisteminde bilindiği türden otomatik bir başlatma sekansı (ST'de otodüzenleyici, MS-DOS'da AUTOEXEC.BAT ve AMIGA'da sistemi tam otomatik olarak yukarıda betimlenen Crunch-veri kütükleriyle restore edebilmektedir. Gerçi bu işlem biraz zaman almaktadır, ama her halükârda zahmete değecek ve güvenli bir yoldur bu.
4 Programların Yeniden Adlandırılması
Uygulanabilen programların yeniden adlandırılması da küçük çapta bir korunma imkânı sunmaktadır. Bu örneğin şu suretle yapılmaktadır: MS-DOS'da “COM” ve “EXE” kütükleri, Atari ST'de “PRG” kütükleri “XXX” ve “YYY” olarak yeniden adlandırılmakta ve başlatımdan kısa bir süre önce de yığın (Batch) aracılığıyla bunlara eski adları verilmektedir. İlkel virüsler kurbanlarını ararlarken yönlerini çoğu kez ad genişletilmelerine göre belirlerler. Ama usta bir virüsün aradığı şey sonek değil, başlatma byte'larıdır. O zaman da yeniden adlandırma hiçbir yarar sağlamaz.
5 Hard diskler bloke ediyor ve güvence sağlıyorlar
Kökenleri şüpheli olan programlar çalıştırılmak isteniyorsa hard diske ön aşamada çok özen göstermek gerekmektedir. Pek titiz yaratılışta olanlar programları denemek istediklerinde hard disk ile “Controller” arasındaki bağlantı fişini çıkarırlar. Böylelikle bir virüsün hard diske erişimi bloke edilmiş olmaktadır. Ama bütün fiş bağlantıları ancak belirli miktarda işlemi kaldırabildiğinden profesyonel yazılım koleksiyoncuları Controller ile hard disk arasında bir şalter oluşturmayı yeğ tutarlar. Bununla birlikte, virüsler etkin bir duruma geçmezden önce yavaş yayıldıkları ve uzun süre gizli kaldıkları zaman en tehlikeli olurlar. O halde, eğer virüs test edilecek diskette gizlenmiş ise onun hiç keşfedilmemesi olasılığı oldukça yüksektir. Bu durumda sözde virüsten arındırılmış bir programın diske aktarılmasıyla hiçbir şey elde edilemez. Program testinden sonra bilgisayarı mutlaka devreden kesmek gerekmektedir. Silinmeye karşı dayanıklı virüslere ilişkin yeniden boot etme de yeterli olmamaktadır. Bu örneğin B.H.P'nin C64 virüsü ve ST-virüsü için de geçerlidir.
6 RAM-Disk Bazı durumlarda hard diski devre dışı bırakmak ve bir RAM-diskini hard disk etiketiyle donatmak yararlı olmaktadır. (MS-DOS'da: Birkaç programı bir RAM-diskine yükledikten sonra enfekte edilmemiş oldukları garantisine sahip özgün programlarla tek tek her bit'de yapılan bir karşılaştırma şu veya bu virüsün bulunmasını sağlayabilmektedir. Ancak, fiziksel saldırıya geçen ve doğrudan “Bootsector”'a erişim imkânı bulan virüsleri bu şekilde yanıltmak söz konusu değildir.
7 Bilgisayarın Gözlenmesi
Özellikle yeni programların çalıştırılması sırasında disketin ve hard diskin ışık diodunun göz önünde tutulması gerekmektedir. Programla ilgisi olmadıkları açıkça belli olan yığın bellek erişimlerinin meydana geldiğini ele veren bir titreme görüldüğünde imdat freninin çekilmesi yerinde olur. Program Aracılığıyla Virüslerin Aranması
Bir virüs salgınının izini sürmek