Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 62
Amerika Birleşik Devletleri B: Ronald Reagan'ın, uzayda ya bir füze savunmasına ilişkin kendi | Bi YAY 7 dı erek 23 Mart (96 a u Projede Savaş ve Barış şamı halka açıklamasından bu yana, yüz “Yıldız Savaşları” artık yalnızca bir ld Sözkı Ol film öyküsünün adı olmaktan çıkmış- e$l ir Sözkonusu An, tır. Buna göre, çok güçlü yöneltilen lazer silah- Yalnızca toplar belki de ank yüzyılın sonlarına doğru uzayda aklar ama, Reagan'ın konuşmasından sonra, | luğu ve bilgisayar endüstrisinin temböylece, saldırıya geçen kıtalararası | Pentagon'un ve NASA'nın görevlile. | silcileri faaliyete geçtiler. Aradan y füzeler daha hedeflerine ulaşamadan ri, üniversitelerin ve fizik laboratuvar- | — di ay geçtikten sonra, NAS imha edilebileceklerdir. larının bilim adamları ve uzay yolcu- | — mes C.Fletcher yönetimindi grubu, Stratejik Savunma Girişimi (SDI)'nin gerçekleşme şansı konusunda teknik bakımlardan “iyimser” bir yargıya varmış olduğunu beyan etti. Gizli olarak hazırlanan “Fletcher bazı maddeleri bugüne kadar kamuoyuna sızmış bulunmaktadır. Buna göre, nihai amaç olarak, kademeli bir savunma sistemi, kıtalararası bir savunma sistemi, kıtalararası düşman füzeleriyle dört aşamada mücadele edecektir. İlk aşama, füzenin fırlatılıp yeryüzü atmosferinin çıkışından başlayarak, füzeye azami hız kazandırıldığı ve yakıt katlarının ana gövdeden ayrıldığı âna kadar geçen zamanı kapsar. İkinci aşamada, atom bombaları taşıyan savaş başlıkları sıyıcılarından (“bi k ayrılırlar ve eğik bir balistik uçuşa ge- İkinci aşama en yüksek noktasına ulaştıktan sonra “ara aşama” denilen üçüncü aşama başlar. Dördüncü aşama ise, savaş başlıklarının yeniden yeryüzü atmosferine tek tek girmesinden başlayarak patlama anına kadar geçen zamanı kapsar. “Fletcher göre, uçuşa geçen füzeler, uzaya yerleştirilmiş lazer silahlarıyla ilk üç aşamada yakalanmalıdırlar esas olarak. Ama bu arada, planın aynen böyle kalıp kalmayacağı konusunda tartışmalı bir durum ortaya çıkmıştır. En önemli savunma silahlarından biri olarak elektronik toplar yeniden gündeme gelmiştir. Bu konudaki eski ciddi kuşkulara karşı bir kanıt olarak, Askeri Araştırma Dairesi'nin merkezlerinden biri olan “Lawrence Livermore Laboratuvarı”nda, Şubat ayı içinde, bir elektronik topun parçacık ışınlarının çok uzun mesafelerde de tahrip güç lerini korudukları gösterildi. Lazer ışını, ince atmosfer kalıntısının gaz parçacıklarını iyonlaştırır ve bu suret atılan elektronların, içinde toplu bir halde hareket edebilecekleri iletken bir kanal meydana getirir. Lazer ışınıyla 1500 km'ye kadar uzanan bir mesafedeki füzelerin imha edilebileceği daha bugünden tahmin edilmektedir.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 63
Bilgisayar Ancak Saniyeler Süren Bir Şansa Sahiptir
Fletcher Raporu'nda, savunma şemsiyesinin son aşaması için yere yerleştirilmiş anti-füze füzeleri öngörülmektedir. Füzelerle mücadelede, askerlerin gözünde başarı yüksek olduğu aşama, füzenin ilk haen rekete geçtiği aşamadır. Bu aşamada 10 kadar savaş başlığı hep birden bir taşıyıcı üzerinde bulunduklarından tek bir hedef oluştururlar. Bu durumda, roket motorlarının egzosundan çıkan alev, kızılötesi “sensor”'ların yardımıyla kolayca saptanabilir. Ama daha ikinci aşamada hedefler on misli çoğalmış olur. Gerçi ilk uçuş aşamasında da, savunma büyük güçlüklerle karşılaşır; çünkü ne de olsa aynı zamanda uçuşa geçen 3000 kadar roket sözkonusu olabilir ki, bunların teşhis edilmeleri, yörüngelerinin hesaplanması ve tahrip edilmeleri için yaklaşık olarak ancak 180 saniyelik bir zaman. kalmıştır. Bunlarla ilgili gerekli hesaplamaları, iş çıkarma kapasitesi en son düzeyde olan veri-işlem birimleri sağlayabilir olsa olsa. Bilgisayar tekniği ve bu tekniğin görevleri Stratejik Savunma Girişifüzelerelilişkin|ham verileri değerlendirmek zorundadır. Ancak bundan sonradır ki, tek tek nesneler kendi büyüklükleri içinde ayırdedebileceklerdir. Uzay uçuşan metoorlar, eski uydu parçaları ya da düşmana ait şaşırtma başlıkları (“decoys”') ise, depolanmış programları ve karşılaştırma verileri aracılığıyla ayıklanabileceklerdir. “Fletcher Raporu”'nda bu konuda şöyle denilmektedir: “Sensorlar tarafından saptanan tüm nesneler, ilkece, imha edilmeye aday olarak kabul edilirler ve ilk ağızda “tehditkâr değil” tarzında sınıflandırılamayan her şey, savaşın genel durumuna ilişkin bilgi veren veri işleme bölümüne gönderilir. “Demek oluyor ki, kuramsal olarak bu nesnelerden her biri en çok 10 başlık taşıyabilen bir atom füzesi olabilir.”