Sayfa 46

Bilgisayarlar ve onları araç olarak kullanan bilgi-işlem teknolojisi gelişmiş tüm ülkelerin sosyal, ekonomik, kültürel, endüstriyel ve hatta politik yaşamlarında vazgeçilmez olmuş, bu alanda yapılan yatırımlar yüzlerce milyar ABD Doları ile ifade edilebilecek boyutlara ulaşmıştır. İçinde bulunduğumuz çağın ilk yarışı nasıl nükleer güç yarışı olarak anıldıysa, ikinci yarışın “bilgisayar çağı” diye anılacağı daha şimdiden kesinlik kazanmıştır.

Günümüzdeki gelişme düzeyine erişmeden önce, kuşkusuz bilgisayarlar da belirli bir evreden geçmişlerdir. Nitekim 1970'lerde bilgisayarların satılmasını sağlayan yalnızca donanım özellikleriydi. Satıcı firmaların ilgilendiği konular makinenin saniyede kaç milyon komut işleyebildiği, kaç byte'lık veri saklayabileceği ya da bir seferde kaç biti işleme sokabileceği üzerinde yoğunlaşıyordu. Bugün ise artık donanım tek başına düşünülemiyor.

Commodore

Bilgisayarlar, işlem yapabilme güçlerini, fizik boyutlarına ve maliyetlerine göre sınıflandırıldığında şöyle bir sıra ortaya çıkmaktadır:

a) Ev bilgisayarları (home computers) b) Mikrobilgisayarlar (microcomputers) c) Minibilgisayarlar (mini computers) d) Büyük bilgisayarlar (main frame)

Hatırı sayılır bir standardizasyon süreci sayesinde bilgisayarlar giderek dikkati çekecek ölçüde birbirlerine benzemeye başlamışlardır. Söz konusu standardizasyon özellikle mikrobilgisayarlarda önemli bir aşamaya gelmiş bulunmaktadır. Mikrobilgisayarlar boyutları birkaç santimetre olan çok küçük işleyiciler olup, işlem hızları mini ve büyük bilgisayarlara oranla nispeten düşük ve iş yapabilme yetenekleri kısıtlı olmakla beraber 1973 yılından itibaren gittikçe artan bir sayıda bürolarda kullanılmaktadır. Bu özelliğinden kaynaklanarak bunlara “İş Bilgisayarları” da denilmektedir. İş Bilgisayarlarında standart tiplerin oluşması ve standart işletim sistemi (MS-DOS) kullanılması ile pazar mücadelesi ayrı bir cephede yer almaktadır: YAZILIM CEPHESİ. Gerekli program olmadan bir bilgisayarın hiçbir işe yaramayacağı ve bunların hepsinin de kullanıcılar tarafından hazırlanamayacağı düşünüldüğünde, yazılım ihtiyacı gündeme gelmektedir.