Sayfa 73

Makina ve Bilek

Ama dediğim gibi bunlar daha çok geleceğe yönelik umutlar. Oysa Dernekteki karikatürcüleri asıl tavlayan bu umutlardan ziyade kendi gözleriyle gördükleriydi. Commodore 64 Derneğe ilk taşındığında, yanımızda Doodle ve Koala Painter adlı çizim programlarını götürmüştük.

Bu aşamada gösterilen tepkiler çeşitliydi. Dergimizin çizgi roman çizeri Bahadır İşler'in heyecanı ve hevesi dur durak bilmezken, Turhan Selçuk Joystick'i eline biraz yadırgayarak alıyor ve hareketlerini istediği gibi kontrol edememekten yakınıyordu. Oysa Polat Nahabaş, sanki yıllardır joystickle çizim yapıyormuşçasına ekrana habire birbirinden güzel karikatürler çiziyordu. Tabii bu arada programları oraya getirmiş olan Dergi'nin yayın yönetmeni İskender Savaşır'ın, programları daha önce hiç kullanmamış olması işleri kolaylaştırmıyordu. Ama bütün bunlara rağmen bu ilk günden sonra Tan Oral evindeki Sinclair'i satıp bir Commodore almanın daha iyi olup olmayacağını düşünmeye başladı. Sonra biz kendi aramızda düşündük, karikatür nasıl çizilir diye. Bilekle elbette. Demek ki önemli olan çizerlerin Commodore 64'ü kullanırken yıllardır alışmış oldukları bilek hareketlerini tekrarlayabilmeleriydi. Cevabı bulmuştuk: Işıklı Kalemler (light pen). Işıklı kalemlerin ne olduğu ve çalışma ilkeleri hakkındaki temel bilgileri, karikatürcülerin bu tılsımlı aletler hakkında ne düşündüklerini, bunlarla neler yapabildiklerini gelecek sayılarımızda bulacaksınız. Bir de anlaşılan gelecek sayılarımızda Karikatürcüler Derneği'nin dergiye katkıları hem artacak, hem de çeşitlenecek. Bir tanıtım yazısı hazırlamakta olduklarını duyduk, Doodle, Koala Painter ve Işıklı Kalemler hakkında. Bir de haldır haldır çiziyorlarmış Joystick'le. Işıklı kalemle o küçük dernek odasında. Bir şey değil, Derneğin çalışmalarını aksattık diye vicdan azabı duymaya başlayacağız neredeyse.