HARDWARE DERSANESİ
Retro bilgisayar
Günaydın güzel sabaha.. Günaydın sevgiye.. Günaydın her şeye, herkese... İki aylık bir psikolojik bunalımdan sonra, kalemim ve elektronik devrelerimle birlikte güzel bir günü selamlamanın zevkini yaşıyorum. Bana iki ay boyunca sabır gösterip, yazı yazmam için herhangi bir baskı yapmayan Mahmure Hanım'a en derin sevgilerimi serptikten sonra, tatile çıkamamanın verdiği sıkıntı ile ikinci bir bunalıma hazırlık yapıyorum. Ekstra problemlerimi anlatıp, sizi Güzin Abla yerine koyduğum için af diliyor ve bu ayki geleneksel hardware köşemize geçmeye çalışıyorum...
Zaman olur ki, aradığınız bir eşya için her yeri talan eder ama yine de bulamazsınız. Hele bir de beyninizde bilgisayar tümörü varsa ve bu habis konuma geçmişse, hiç şansınız yok demektir. Şimdi biraz bu amansız hastalığa yakalanmış kişilerden bahsetmeye çalışacağım. Normal insanlar, bu tip hastaları kati suretle anlamazlar, daha doğrusu anlayamazlar. Çünkü hayatlarında hiç bu tip bir karakter bozukluğu görmemişlerdir. Hastalığa yakalanmış kurban, ilk belirti olarak bilgisayar gibi davranmakla kendini belli eder. Örneğin; Konuşurken her şeyi en kısa şekilde anlatma (Crunch, compress), aynı anda iki işi birden yapabilme (Multi tasking..) ve dalgınlık (O andaki task'in priority'sinin +127 olma durumu.. Bu durumdaki bir kullanıcı ile konuşmak ve anlaşmak çok zordur, genelde ya yanıt alamazsınız ya da 4-5 dakika beklemeniz gerekir). Bu gibi parametreler, hastalığın ilk belirtileri ve erken teşhisin son safhalarıdır. Eğer kendinizde bu tip belirtileri görüyorsanız, hemen bilgisayarınızı bir balta ile parçalara ayırıp bavula koyun ve ıssız bir nehre atıp, güneyde güzel bir tatile çıkın... Ancak bu evreleri geçmiş bir kullanıcı iseniz, artık yapılabilecek hiçbir müdahale yoktur. Tümör derinlere işlemiş ve ana kontrol mekanizmasını ele geçirmiştir. Hastalık bu evreden sonra yavaş yavaş gelişir. Dalgınlık gitgide artar. Arkadaş çevresi değişim geçirir ve diğer hastalardan oluşan bir çevre edinilir. Espri anlayışı ilginç bir şekilde artar. Diğer insanlarla ilk karşılaşmalarda aşırı çekingenlik gösterir. Ancak herhangi bir ortak nokta bulduklarında 20 yıllık ahbap konumuna gelirler. Uyku rejimi bir nehrin yatak değiştirmesi gibi kendini kaybeder ve dengesizliğin doruğuna ulaşır. Artık onlar için gece yeni başlayan bir güne ilk adımdır. Gecenin ilk saatleri bütün günün en verimli zamanı haline gelir. Yaşam geceleri çalışıp, gündüzleri uyuyarak geçmeye başlar. Herhangi birisini öğleden önce uyandırmaya çalışırsanız ya muhteşem bir küfür yersiniz ya da anlaşılmayan bir dilde söylenen sözleri dinledikten sonra, telefonun suratınıza kapatılıp PTT hatlarının masum sessizliği ile baş başa vakit geçirmeye razı olmak zorunda kalırsınız. Bu evrede, hastaların erkeklerini vampir, dişilerini ise vamp diye niteleyebiliriz.
Bundan sonraki evre biraz daha değişiktir. Verilen sözler tutulmamaya ve randevulara gecikilmeye başlanır. Bu en tehlikeli evredir. Çünkü bu konumdaki bir hasta, normal insanlara hesap vermek durumundadır. Onlara yaptığının unutkanlık ve dalgınlık yüzünden olduğunu anlatamaz, anlatabilse bile normal bir insan bunu anlayamaz. Ancak O, buna da bir çare bulmuştur. Kati suretle söz vermemeyi öğrenir. Artık, yapacağım, getireceğim sözlerinin yerini yumuşatılmış olarak yaparım, getiririm, olabilir gibi sözcükler alır. Bu-
Doğan türkülere ihtiyacı vardır, çünkü normal insanlar ile arasındaki tek ve son bağı kopartmak istemez. Bu daha çok boğulmak üzere olan bir insanın yardım istemek için elini ümitsizce boşluğa uzatması veya 2-3 aylık bir bebeğin insanın parmağını yakaladığında bırakmamak için harcadığı çabayla anlatılabilir.
Dağınıklık, dağınıklık, dağınıklık... Yeni karakterin, hasta insan üzerindeki hükmünün zaferi. Hastanın yeni yaşam felsefesi dağınıklık ve sorumluluklardan kaçmak olarak belirlenir. Eğer bu tipte bir insanın odasına girerseniz, daha doğrusu girebilirseniz, bunun ne demek olduğunu çok çok iyi anlayacaksınız. Bu odalara kurtarılmış bölge gözüyle bakmak en doğru davranış biçimi olacaktır. Anne veya diğer insanlar bu odalara girip herhangi bir eşyanın yerini değiştiremez veya odayı toplamaya kalkışamazlar. Bu cins bir davranış hastayı deli eder. En rahat ettikleri yer dağınık odaları ve bilgisayarlarının başıdır. Başta da değindiğim gibi aradıkları bir eşyayı bulmak onlar için çok zordur. İşte bu tip hastalara son anlarında da olsa bir yardımım dokunsun diyerek, bu ayki devremize başlıyorum. Devremiz TRACK DISPLAY, yani disk sürücünüzün kafasının o an hangi TRACK'te olduğunu ve diskin hangi yüzünde işlem yaptığını bir gösterge ile hardware olarak gösterir. Bu sayede onca dağınıklık içinde, en azından drive'ın kafasının nerede olduğunu bulabilirsiniz. Bunun ne demek olduğunu ben çok iyi biliyorum çünkü bende sonu yakın olanlardan biriyim...
HARDWARE DERSANESİ
