AYIN KONUĞU: AMIGA'NIN ESKİ DOSTU... KORHAN ABAY

• Röportajlar

SÖYLEŞİ

Yaşamda hedeflediğiniz yere gelebildiniz mi? İleriye yönelik neler planlıyorsunuz?

Şu anda istediğim her şeyi elde etmiş durumdayım, tabii isteklerin sonu yok. Bir yere gelince insan daha fazlasını da istiyor. Ama çok mutlu bir insan olduğumu söyleyebilirim. Çünkü sevdiğim işi yapıyorum. Ve o işte hem başarılıyım, hem de maddi bir sorunum yok. Arzuladığım her şeyi aşağı yukarı gerçekleştiriyorum. Aman nazar değmesin.

AYIN KONUĞU

AMIGA'NIN ESKİ DOSTU... KORHAN ABAY

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden

Eteklerinde güneş rengi yapraklar Ahmet Haşim, eğer Korhan Abay'ı tanısaydı:

Bu şiirine böyle başlamaz; Koşarak çıkacaksın bu merdivenlerden Eteklerinde güneş rengi yapraklar dizeleriyle başlardı. (Şaşırdınız mutlaka değil mi?)

Ama Korhan Abay tezcanlılığı, işindeki "profesyonelliği" ve enerjisiyle herhalde Ahmet Haşim'i hiç de haksız çıkarmazdı.

Bu koşuşturmalı ve non-stop yaşantısında biz de hayli zor randevu alabildik.

Söyleşi keyifliydi, herkesin tanıdığı Korhan Abay'ı biraz da biz sorgulayalım dedik...

Mutlaka bunları biliyorsunuz ama bir de bizden dinleyin...

İşinizin dışında size enteresan gelen şeyler var mı? Ya da gerçekleştiremediğiniz düşleriniz oldu mu? Gerçekleştiremediğim düşlerim için zaman hiç de geç değil. Kaldı ki benim gerçekleşmeyecek düşüm pek yok. Mesela dalmak, yapmak istediğim şeylerin başında geliyor. Uçmak kadar zevkli olduğu söyleniyor. İnsanın ihtirasları ve kendi mesleğiyle ilgili düşleri sonsuz. Büyük şovlar yapmak, bütün dünyayı ilgilendirecek programlara imza atmak isterim. Bunların sonu yok, gerçekleştirmek imkansız gibi, her zaman birkaç adım geride kalınacak. Bunun dışında maddi olarak, somut olacak şeyler gerçekleştirdim.

Özel televizyonların cazip teklifleri karşısında neden hala TRT...?

Ben, neden özel televizyon diye düşünüyorum. Özel televizyonu tabii ki düşünebilirim. Çok cazip teklifler geliyor. Ama şimdilik TRT ile çalışmayı tercih ediyorum. Yine de günün birinde neden olmasın.

Şu anda TRT sizin için tekelleşmiş oldu diyebilir miyiz? Rakipsiz olmak nasıl bir duygu?

Bence hiçbir avantajı yok, ben daima yetenekli ve doğru dürüst rakiplerden yanayımdır. Bu durum beni çok mutlu eder. Haftanın her gecesi benim program yapmam söz konusu olamayacağına göre öteki programların kaliteleri beni ilgilendiriyor. Çünkü insanların genel kalite anlayışını etkiliyor. Ayrıca TRT'de tek kaldığım da doğru değil. Güzel programlar yapan yete-

SÖYLEŞİ

nekli arkadaşlarım da hala mevcut. Tek kalmış olmak da beni memnun etmezdi. Mantıklı, dürüst, işini iyi yapan rekabetten yanayım.

Uzun yıllar süren tiyatro hayatınız, sunuculuğunuza basamak oldu diyebilir miyiz?

Yoo, tiyatro oyunculuğum sırasında rahatlıkla yapabileceğim keyifli bir iş gibi geldi bana. Çünkü tiyatro deneyimim ve birikimimle çok kolay üstesinden geleceğime inanıyordum. Nitekim öyle de oldu. Üstelik keyifli, değişik, sürekli değişen monotonluktan uzak bir iş. İşimi çok seviyorum. Türkiye'de insanlar bu konuda ne yazık ki hala geride. Daha birçok sunucu yetişmesi lazım. İyi yapıldığı takdirde çok cazip bir iş. Özel televizyonlar bunun yeni yeni farkındalar.

Korhan Bey siz başarılı bir tiyatro sanatçısı, profesyonel bir programcı ve sunucusunuz. Bu başarınızın sırrı nereden geliyor?

Önce çok teşekkür ederim. Sanıyorum aileden alınan, okul hayatında alınan eğitim çok önemli. Biraz da cesur olmalı, çok uzun bir ön çalışmadan sonra paldır küldür girdik canlı yayına. Bu yaptığım işte beni başarılı buluyorsanız bu işi yapan herkesin böyle olması lazım. Bir de özellikle işimde perfeksiyonist ve mükemmeliyetçi yanım var. Ama şunu söyleyebilirim ki, bunu gerçekleştiremiyoruz, mükemmel değil yaptığımız işler. En azından mükemmel olması için çalışıyoruz.

Özel televizyonda imkanlarınız daha rahat olmaz mı?

TRT'ye oranla bazı kolaylıkları, rahatlıkları mutlaka vardır. Ama her istediğimi gerçekleştirmek diye bir şey söz konusu değildir. Her şeyden önce Türkiye'nin imkanlarıyla sınırlısınız. TRT'nin imkanları da küçümsenecek imkanlar değil. Özel televizyonların başındaki insanlar da TRT'den gelen insanlar.

Tiyatro tutkunuz ne zaman başladı?

Bu tutku insanın içinde oluyor. Okuldayken yavaş yavaş kendini göstermeye başlıyor. İlkokuldan beri tiyatro merakım vardı. Benim şansım, bu konuda ailemden büyük destek gördüm. Ama üniversiteyi okumam koşuluyla. Üniversiteyi okumakla kendimi bir mesleğe zorlamış oldum. Dolayısıyla istediğim sevdiğim mesleği yaptım.

Bildiğim kadarıyla Çılgınlar Kulübü ve Morfin son oyunlarınızdı. Tiyatroya ara mı verdiniz yoksa tiyatro sizin için bitti mi?

Kesin karar vermedim ama bundan sonrası için tiyatro biraz zor görünüyor. Koşuşturmalar ve bu yoğun trafik içinde tiyatroyu haftada dört beş gece oynayacak zamanım yok.

Gelelim TV1'de sunduğunuz Çizgi Ötesi'ne... Amiga bilgisayar kullanmak nereden aklınıza geldi?

Dört yıldır her programımızda Amiga kullanıyoruz. Yarışmalarda olsun, animasyonlarda olsun, küçük küçük logolarda kullandık. Aslında Amiga'yı canlı yayında kullanmak büyük risk. Şimdiye kadar büyük bir felaketle karşılaşmadık. Ama az da olsa aksilikler olmadı değil. Amiga bilgisayar teknik bir destekle çok iyi bir şekilde kullanılabilir. Yeni gelen ürünlerin bizlere tanıtılması gerekli, biz zaten çok koşturan insanlarız. Kullanım problemlerini çözmek yani programların kullanılmasında gerekli olan yan ürünlerin dışarıdan temini kullanıcıların değil Amiga'nın temsilcisi olan firmaya ait olmalı. Kullanıcılar hem kullanmak hem de temin etmek ile uğraşmak yüzünden kendi işleriyle yeterince ilgilenemiyorlar.

Amiga'yla ilgili ilginç bir anı yaşadınız mı?

Programlarımızda Amiga'yı yeni kullanmaya başladığımızda çok enteresan bir anım var. Pazar programı için, her hafta buradan alıp Amiga'yı monitörüyle birlikte Ankara'ya götürüyor, program bitince tekrar alıp getiriyorduk. Bayağı dertli bir işti. Şu anda Amerika'da olan eski asistanımla birlikte bu işi gerçekleştiriyorduk. Programda hiç aksama olmadı. Sadece bir hafta Tele Bulmaca yayınlanmadı, sebebi de makine çalındı.

Nasıl mı; çok enteresan bakın nasıl anlatayım David'le gece geç vakte kadar çalıştık. Yeni animasyonlar hazırlıyorduk. Çalışma bitti David ertesi günü havaalanına getirmek üzere makineyi arabanın arka koltuğuna koydu. Eve geldiğinde yukarı çıkarmaya üşenmiş, arabada bırakmış. Üzerine de çok şık bir deri ceketi vardı onu örtmüş. Sabah bir uyanıyor ki ne ceket ne de makine yerinde. Tabii en büyük facia disket ve programların gitmiş olması. O hafta programı yapamadık ondan sonraki haftaya bile zor yetiştirdik.

Neyse, bu olaydan sonra TRT bir Amiga sahibi oldu. Bize zaman ayırdığınız için teşekkürler Korhan Abay. Başarılarınızın devamını dileriz.

Ben teşekkür ederim.