Sayfa 59

- Gazı 2500 RPM'e kadar açın. Uçağınızı pistin ortasında tutarak hız kazanmayı bekleyin. - Uçağın hızı 50 Knots'u geçip 60'a gelirken burnu iyice yukarı toplayıp yerden kesilin. - Yerden kesildikten sonra uçağın burnunu ufuktan bir "T" boyu kadar alçak tutun. Burun kabarmak istedikçe aşağı kumanda verin. Hızınız 70'e gelince burun aşağı tutma kumandasını bırakın, uçak kendi kendine dengelensin. - 300-400 feet'te tekerleklerinizi içeri alın. Tekerlekler kapandıktan sonra uçağınız hava direnci sağlayan bir parçadan kurtulduğu için burnu yukarı kabarıp daha dik tırmanmaya başlayacaktır. Bırakın tırmansın. - 1000 feet'e gelince elevatör ayarını 90-100 knots'a göre ayarlayın ve tırmanışı kontrol edin. - 1500'e gelmeden yavaşça gaz kesin. (Yaklaşık 1450 RPM) Uçağın 1500'de düz uçmasını sağlayamadıysanız gazı 1350-1550 arasında yavaşça kullanıp uçağı 1500'de düz uçuşa geçirin. - "H" tuşu ile uçağın sağına bakın. Sağ bir nirengi alın. Belirli bir arazi şekli olabilir. Sonra "T" tuşu ile tekrar burun bakışına dönüp sağa doğru yavaşça bu nirengiye dönün. - Yaklaşık yarım dakika geçmeden yine sağ kanat altında bir nirengi alıp tekrar bu yöne dönün. Böylece artık piste doğru geri dönüyorsunuz. - Bu noktada burnu tutma, bastırma, hız ayarlama ve yükseklik kontrolü gibi şeyleri çalışacak bol vaktiniz olacak. Pisti geçtikten sonra "B" tuşu ile geriye arasıra bakıp çok uzaklaşmamaya dikkat edin. Gerekirse arkanızda bir nirengi alıp geri dönün. Yani sürekli - Eğer sırf hava hareketi çalışacaksanız ve yükseklere tırmanacaksanız pist üzerinde dolanmak iyi değildir, ne yöne gittiğinizi aklınızda tutun ve uçtuktan sonra piste geri dönün. - Daha ne diyebilirim ki? İnmeye çalışın! Başınızda size iyi iniş şöyle olur diyen biri olmadığına göre, deneme yanılma usulü çalışın. Kendinizi gerçek uçuşta farz edip hemen çakılmayı kabullenmeyin. En kötü durumda gazı kökleyip burnu kaldırın ve tırmanıp tekrar inmeyi deneyin. - Ve son olarak da asabınızı bozmayın! Kimseye uçmak kolay demedi! Çalışılması Gerekenler ... Bir ay bence epey uzun bir süre ve bu süre içinde herhalde pek çoğunuz uçağı istediğiniz seviyede düz uçurmanın ve istediğiniz bir yüksekliğe tırmanırken veya süzülürken hareketi hassas yapmanın pratiğini yaparsınız. Aşağıda anlatacaklarım yapacak işleri kalmayanlar için ekstra zorluklardır. Tabii bu seçenekleri kullanıp kullanmamayı, iki menü seçeneği ile ayarlayabiliyoruz... İlk olarak üzerinde duracağım konu, elevatör TRIM ayarının kullanımı. Elevatör trim ayarı, geçen ay da üzerinde durduğum gibi, bir uçağın kumanda kolundaki sürekli kuvveti sıfırlayan ve kolunuzun yorulup kumandayı bozmamasını sağlayan bir mekanizma. Programımızda ise kumandaya ters yönde etki eden bir kuvvet olmadığı ve kolumuz bu yüzden yorulmayacağı için program doğru trim ayarı yapmazsanız, elevatör kumandanızı ileri geri biraz oynatıp bozmak yoluyla kolunuzun yorulmasının "simülasyonunu" size veriyor. Trim ayarını yapmak için, hemen her belirgin elevatör ayarı değiştirişinizde, elevatör kumandasının pozisyon göstergecindeki değeri "ET" şeklinde belirtilmiş trim ayarı göstergecinde aynen kullanmalısınız. Trim ayarı için Amerikan klavyelerde "(" ve ")" ve Alman klavyelerde "9" ve "0" tuşlarını kullanabilirsiniz. Trim ayarının kullanımını bir prensip edinmeniz ve her elevatör dengesinin değişiminde elinizin trim ayarına gitmesi fikri ilerde uçuş öğrenmek isterseniz çok işinize yarar. Tabii trim ayarının kullanımını çok abartıp kalkış ve inişlerin kritik bölgelerinde sürekli hassas ayar yapmak da pek doğru bir hareket değil. Trim ayarının kullanımını seçmek için "SIM/Realismus" seçeneğini kullanın ve açılacak menü penceresindeki "Elevator TRIM" kutucuğuna klikleyin. Bir başka prensip edinilmesi gereken kullanım ise karbüratör ısıtıcısının yerinde kullanımı. Normal bir uçakta motorun süzülürken soğuyup, durma eğilimine girmemesi için karbüratör ısıtıcısı kullanılır, özellikle kış aylarında. Programımızda da bir prensip olarak Carb.Heat seçeneğini kullanmak iyi olacaktır. Tabii bu seçeneğin bir anlam kazanması için motorunuzun soğuyup durabilmesi ihtimali de olmalı, değil mi? Aynen "SIM/Realismus" menü seçeneğinden "Motor" seçeneğini seçer ve sonra da "SIM/Störanfalligkeit" seçeneği ile uçağın arızalanma ihtimalini makul bir değere getirirseniz motorunuzun da durabilmesini sağlamış (!) oluruz. "SIM/Störanfalligkeit" seçeneğinin kullanımını da yeri gelmişken bir incelesek iyi olur. Bu seçenek ile uçağınızın arıza yapma ihtimalini belirliyorsunuz. Kayar göstergeç ile 0-100 durumdan daha düşük seçimler yaptıkça uçağınızda arızalar beklemeye başlayabilirsiniz. Arıza olarak yalnızca varyometre, saat, dönüş koordinatörü gibi şu an pek önemli olmayan bir uçuş aletiniz gidebileceği gibi motorunuz da uzun yorulma veya tam tersine soğuma sonucu durabilir. İki seçenekle ilgili olarak da söylüyorum, epey tecrübe kazanmadan bunları kullanırsanız, kendinize yazık etmiş olursunuz. BU AYLIK BU KADAR... Evet bu ayki yazımızın da sonuna geldik. Size bu ay biraz iniş çalışmanızı da son olarak tavsiye ediyorum. Gelecek ay meydan turu ile iniş çalışmasını, dönüş koordinatörü ve VOR gibi basit uçuş aletlerinin kullanımı ile bazı basit hava akrobasi manevralarını ele alacağız. Gelecek aya kadar sabırlı çalışmalar!...