Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 37
CEM GENCER
Selam!!! İşte yine bu ay sizlerle birlikteyiz. Uzun ve yoğun bir aydan sonra, yine birlikteyiz. Imagine ile güzel animasyonlar hazırlamak varken, ProWrite'da yazı yazmak biraz sıkıcı; ama Sculpt/Animate 4D'nin bitmesine az kaldı. İsterseniz, Imagine programından kısaca söz edeyim.
Bu kadar süre içinde hepiniz Sculpt/Animate 4D'yi az çok tanıdınız. Bazılarınız TurboSilver'ı da tanıyor. Şimdi bu iki programı birleştirdiğinizi ve üstüne yeni efektler de ekleyebildiğinizi düşünün. İşte Imagine...
TurboSilver'ı hazırlayan firma olan Impulse firması, TurboSilver'ı çıkardıktan sonra gelen mektupları ve istekleri dikkate alarak kısa sürede yeni projelerini hazırlamaya başlamışlar ve Imagine ortaya çıkmış. TurboSilver'a çok benzeyen program, yavaş olan tüm rutinlerin değiştirilmesi ile oldukça hızlandırılmış ve istenen tüm objeler üzerine texture mapping, bump mapping, filter mapping, altitude mapping ve reflection mapping tekniklerini kullanmakta. Imagine programının güçlü yanlarından başka biri de, değişik editörleri. Eh, Imagine programının gücünü artık tahmin edebilirsiniz.
Bu ay da, Sculpt'a başlamadan önce size biraz animasyon ve desktop video konusunda ufak tefek gelişmeleri vermek istiyorum. Bildiğiniz gibi, Dünya'da hemen hemen her ay bir Amiga fuarı düzenlenmekte ve yeni hardware ve software'ler tanıtılarak, demonstrasyon versiyonları gösterilmektedir. İşte bu fuarlarda son bir ayda çıkan yeniliklerden bazıları şöyle;
VectorTrace programını hazırlayan Gold Vision Communications firması, programın 1.2 versiyonunu çıkarttı. Bu yeni versiyon, eskisine oranla %30 daha hızlı. Bezier eğrilerinin kullanımına izin veren bu programdaki tüm edit ve zoom fonksiyonları, yeniden hazırlanmış. Poligon ve eğriler yaratma fonksiyonları eklenince, program bir hayli iyi olmuş. Bildiğiniz gibi VectorTrace programı iki boyutlu resimleri ray-tracing programları için obje olarak aktarmaya yaramaktaydı. Programın diğer önemli bir kullanım alanı da, DeskTop Publishing konusu. Professional Page gibi programlara clip-art disketleri yaratabilen bu programın kısa bir süre içinde yurdumuza gelmesini dileriz.
Yine aynı firmanın çıkartmış olduğu "The Graphic ConverterX" isimli programı sayesinde Amiga, Atari, PC ve Macintosh bilgisayarları arasında grafik değişimi mümkün kılınmış. Desteklenen grafik standartlar şöyle: IFF, TIFF, Degas, Monostar, GEM.Image, Aegis-Draw, ProDraw-Clip, GEM-Metafile, Encapsulated Postscript, DXF, HPGL ve Vector-Trace.
ICD firması tarafından çıkarılmış olan "Flicker Free Video", her Amiga modelinde çalışabilen intern (aletin içine monte edilen) bir flicker-fixer kartı. Bildiğiniz gibi flicker-fixer kartları sayesinde, Amiga'nın o hiç sevilmeyen InterLace modundaki titreme ortadan kalkmakta. Kart sayesinde 4096 renklik HAM modu, OverScan tekniğiyle desteklenmiş. Bu kart, Amiga'nın içindeki Denise çipinin yerine takılıyor. Boşta kalan çip ise, kart üzerindeki boş sokete yerleştiriliyor. Kartın, üzerindeki bir konnektör yardımıyla da, dış dünyayla iletişim sağlanmakta.
Aynı firmanın çıkarttığı AdSpeed adaptör plaketi, tüm Amiga modellerinin hızını 14.3 MHz'e çıkarıyor. Bu plaket 68000 mikroişlemcisinin yerine takılabilmekte. Kartın üzerindeki montaj sayesinde, çok küçük bir alana da 64 KByte'lık kaşe hafıza (cache memory) eklenmiş. Bu ufak ek hafıza sadece mikroişlemci tarafından hız artırımı için kullanılmakta.
Imagine isimli animasyon/ray-tracing programını çıkaran Intelligent Memory, sonunda söz verdiği "FireCracker" isimli kartı piyasaya sürdü. Bu kart, Amiga 2000'in içindeki boş slotlardan birine takılmakta. TurboSilver 3.0, Sculpt/Animate 4D ve Imagine programıyla %100 uyumlu ve verimli olarak çalışan kart şu çözünürlükleri desteklemekte: 320*200, 352*440, 384*512 ve 512*580. Kart ayrıca RGB bir çıkış sağlamakta. S-VHS modülü yardımıyla da hesaplanmış animasyon kareleri doğrudan S-VHS standartlı bir videoya kaydedilebilmekte. Kart ayrıca 24 bit değil, 32 bit çalışmaktaymış. Bunun 24'ü grafiğin kendisi için, geri kalanlar da Overlay renkleri için. Bu yeni Overlay renkleriyle kart, bir genlock'u bile simüle edebilmekte.
Klaus D. Tute firması Digi-Tiger isimli grafik digitizer'ını çıkartmıştı. Bu digitizer'ın yeni versiyonu olan "Digi-Tiger II" ile resim dijitize etme artık renk filtresiz olarak yapılabilmekte. Digitizer'ın içinde bulunan internal bir RGB-Spliter katı, bu işi otomatik olarak gerçekleştirmekte. Ayrıca siyah-beyaz resimler muhteşem bir hızla dijitize edilebilmekteymiş. Program ve gerekli hardware, KickStart 2.0 ile de gayet güzel çalışabilmekteymiş.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 36
Copy <Amiga+C>: Seçilen seçeneğin bir kopyasını ara bölgeye saklar. Senaryodaki seçeneğe ilişmez.
Paste <Amiga+P>: Ara bölgede kayıtlı bir seçeneği ekrana yerleştirmenizi sağlar.
Turn On ve Turn Off: Bu bence garip ve alışılmadık bir çift edit fonksiyonu ve bir o kadar da yararlı. Yaptığı iş, seçtiğiniz seçeneği çalışmaz hale getirmek; adının da belirttiği gibi, bir nevi "kapatmak" veya tekrar "açmak". Bu seçenekleri kullanarak kapattığınız bir seçeneğin üzerine bir çapraz konuluyor ve o seçenek ekranda ve senaryoda kalmasına rağmen bir etki yaratmıyor. Daha sonra seçeneği Turn on ile açıyorsunuz ve seçenek son bıraktığınız haliyle yerli yerinde. Bence bu karmaşık sahnelerin incelenmesi ve efektlerin kurcalanıp bir arada kullanımı için büyük kolaylıklar getiriyor.
Change: O an seçmiş olduğunuz track'i bozmadan track ile ilgili parametreleri, yani müzik ise parçayı, resimse resmi değiştirmenize yarıyor. Track'e ait parametreler silinmiyor veya değiştirilmiyor.
Rename: Seçeneğin adını değiştiriyor. Ekrana açılan bir pencere içine klikleyip istediğiniz seçenek adını girin. Bu sayede hep standart seçenek adları kullanmak yerine yaptığınız senaryonun işlevine uygun etiketleme yapabiliyorsunuz.
Show <Amiga+J>: Seçilen seçeneği, bir çıktı ekranında size gösteriyor.
Clear <Amiga+E>: Ara bölgeyi siliyor.
Scenes Menüsü... Bu menü seçenekleri, sizin zahmetsizce bazı standartlaşmış sahneleri otomatik olarak yaratabilmeniz için konulmuş. Bunlardan "Scene with picture" sürekli hafızada, diğerleri "Load Scene Generators" yani sahne jeneratörlerini yükle komutuyla yükleniyorlar. Seçenekler aşağıda.
Scene With Picture: Seçtiğiniz boş bir sahneyi bu seçenekle kullanırsanız, seçenek, çıkacak disk-hafıza iletişim penceresinden seçtiğiniz resmin otomatik olarak bir kaydırma ile ekrana gelmesini sağlayan bir sahne oluşturacaktır.
Load scene generators seçeneği seçildikten sonra menüye iki alt menü daha eklenir, bunlar "charts" ve "text" alt menüleri. Charts iş grafikleri yapmaya, text ise video filmlerine yazı ve son hazırlamaya yarıyor. Bu alt menülerin seçenekleri ise şunlar...
Pie Chart: Dairevi grafik oluşturmak içindir. Bir sahneyi Pie Chart olarak seçerseniz, ekrana bir liste çıkar. En üstte listenin adını girmeniz gereken satır var. Listenin alt kısmının solu isimlere, sağı ise değerlere ayrılmıştır. Listedeki satırlara klikleyerek değerleri ve isimleri girin. Verdiğiniz değerler otomatik olarak bir dairevi istatistik olarak düzenlenirler ve sahneye yerleştirilirler.
Bar Chart: Bu da bildiğimiz sütun grafiklerini oluşturmak içindir. Kullanımı Pie Chart'ın aynı. Oluşturduğu çıktıda önce sütunlar yükselerek oluşuyor sonra kendi etraflarında dönüyorlar. Renk kontrolünü yapmayı ileride göreceğiz.
Title: Bir video filmine başlık oluşturmanızı sağlar. Bir sahneyi title yapmak istediğinizde karşınıza çıkan ilk soru, bu seçeneğin basit mi karmaşık mı olanını seçtiğiniz. Eğer "complex" ile karmaşık olan versiyonunu seçerseniz, karşınıza çıkan listedeki resim ve objeleri hafızaya yükleyin (Parts menüsü ile). Daha sonra, her iki versiyon için de üç satır halinde filmin adını falan belirten yazılarınızı girin. Basit versiyonda yalnızca dönerek ilk satır geliyor; ikinci ve üçüncü satırlar, aşağıdan yukarı kayıyorlar. Ama karmaşık versiyonda güzel bir arkaplan resmi üzerinde hırlayan bir ayı kafası şirin bir görüntü ile filminize girmenizi sağlıyor.
Credits: Bu seçeneğin yarattığı sahnede, altı çizili bir başlık oluşturuluyor ve girdiğiniz diğer veriler bunun altına kayarak geliyor. Programın iletişim penceresindeki satırlara klikleyerek başlığın ve diğer isimlerin girilmesini sağlayın yeter.
Slide: Bence hazır sahnelerin en iyisi ve faydalısı bu. Hani filmlerin başlarında ve sonlarında filmi hazırlayanların görevlerini ve adlarını açıklayan listeler ekranın altından yukarı doğru kayar. İşte bu seçeneğin oluşturduğu sahne de bunu yapıyor. Listeye girdiğiniz adlar, sırayla bir görev ve bir isim olarak düzenlenmiş. Bunun için de girdiğiniz satırlardaki metinler, ikişer ikişer ve alt alta gruplaşmış olarak ekranda kayıyorlar. Bir seferde, yalnızca dört grup görev ve ad oluşturulabiliyor, daha uzun geçişler için sahneleri birleştirin.
The End: Adından da belli olduğu gibi film bitti sahnesi oluşturmak için kullanılan bir seçenek. Bu seçeneğin de gene basit ve complex diye iki versiyonu var. Basit versiyonu normal ve ufak bir yazıyla ekrana THE END yazıyor; diğer versiyon ise, parts menüsünden yüklediğiniz "theend" adlı güzel bir objeyi ekrana getiriyor.
Parts Menüsü... Bu menünün içerdiği seçeneklerin hepsi, çağırıldıklarında birer disk iletişim penceresiyle sizi karşılıyorlar ve ilgili oldukları konudaki verileri hafızaya yüklemeye yarıyorlar. Bir veriyi hafızaya yükledikten sonra, bir efektin veya track'in içinde kullanırken onu tekrar tekrar yüklemek zorunda kalarak vakit kaybetmiyorsunuz. Ekrana gelen iletişim pencerelerinin sol kısmındaki liste hafızadaki yüklenmiş verileri gösterirken, sağdaki bölüm diğer menülerdekilerin aynısı bir disk iletişimi kısmı. "Select" kutucuğu ile boşuna oynamayın, bu başka seçenekler de aynı pencereyi kullandığı için konulmuş bir kutucuk ve şu anda işe yaramıyor. Ekranın sol kısmından bir veri seçtikten sonra, onu TV ve hoparlör ikonlarına basarak dinleyebiliyor veya görebiliyoruz (Mesela programın ikinci diskindeki datalarla bunu deneyin.). Aynı şekilde seçilen bir veriyi çöp kutusuna basarak listeden silebilirsiniz. Menüdeki seçenekler "Picture" ile arkaplan resmini, "Object" ile IFF bir fırçayı "Music" ve "Sound" ile de sesleri yükleyebiliyor.
Options Menüsü...
Time Scale: Bu seçenekle, ekrana bir pencere açılır ve pencere içindeki değerlerle oynayarak ekranda, çalışma penceresi veya sahne pencerelerinin üst kısımlarında bulunan zaman kesitlerinin ne uzunlukta olacağını belirleyebilirsiniz. Data Drivers: Bu seçenekle ekrana gelen pencere, o an bilgisayarın belli verileri aradığı disk directory'lerinin adlarını içerir. Eğer kendi yarattığınız bir data diski ve kendi directory adlarınızı kullanmak istiyorsanız, kolaylık olsun diye onları baştan bir kez buraya girin.
Speed: Bu seçeneğin Normal, Realtime, 1/2, 1/4 ve SuperSlow adlı alt seçenekleri var. Normal ilk açılışta tanımlanan hız ve sürekli yavaşlayarak seçeneklerin sonuncusu Superslow da dayanılmaz bir yavaşlıkta oynatıma kadar gidiyor. Realtime seçeneğinin gerçek zamanlığına ise pek güvenmeyin.
Memory Size: Hafıza miktarını tanımlamanıza yarıyor. Bilgisayar o anki durumu zaten kendisi seçtiğinden, bu bir tür gösterge görevini de üstlenmiş oluyor.
Snapshot: O anki ekranın konumunu, her seçeneğin yerini ve pencerelerin neleri gösterdiğini aynen ekrana kaydeder. Bu veriler bir dahaki sefer senaryoyu yükleyişinizde tam kaldığınız yerden devam etmenizi sağlar.
Evet arkadaşlar bu sayılık ne yazık ki bu kadar. Önümüzdeki ay mümkün olduğu kadar çok efekt seçeneğini olabildiğince yalın bir şekilde özetlemeye çalışacağız.
Hoşçakalın!