Sayfa 32

türünden komutlar yazmak zorunda kalıyorsunuz. Neden bu işleri Amiga kendisi yapmasın? Öyleyse bu komutları Startup-Sequence içinde uygun bir yere, örneğin 12. satırın hemen arkasına ekleyebilirsiniz.

1 resident c:Resident pure 2 resident c:List pure :pre-load LIST and CD 3 resident c:CD pure 4 resident c:Mount pure :the next 3 are loaded tor speed during startup 5 resident c:Assign pure Amiga'sını Türkçe kullanmak isteyen arkadaşlar, gerekli dosyalar diskette mev- cut olmak şartıyla 9. satırı:

6 resident c:Makedir pure 7 :make IF. ENDIF. ELSE. SKIP. ENDSKIP. and ECHO resident if 8 :you use scripts much: and can afford the ram. FF>NIL: topaz.font ve 18. satırı, "SYS:System/SetMap Tk0 (veya Tk1, Tk2, /'klavye vb.)" olarak değiştirmelidirler.

9 :also make Failat. WAIT, and ENDCLI resident if you use IconX a lot l() makedir ram:t

1 assign T: ram:t :set up T: directory for scripts 12 makedir ram:env : set up ENV: directory Şimdi 14, 15 ve 16. satırlara bakalım. Bu satırlarda sizlere anlatacağımız ikinci komut dosyası olan StartupII dosyasının çalıştırılması için gerekli komutlar vardır:

13 assign ENV: ram:env 14 makedir ramxlipboards :set up CLIPS: assign 15 assign CLIPS: ramxlipboards 16 mount speak: :just mounting doesn't take much ram at all 14 failat 11 : bir hata olursa çalıştırmayı iptal et.

17 mount aux: 18 mount pipe: 15 run execute s:StartupII :s:Start- upll'yi background: olarak (fonda) çalış- tır.

19 resident Mount remove ;if you have enough ram. keep these resident 20 resident Assign remove ;by removing these lines 21 resident Makedir remove 16 wait >NIL: 5 mins :StartupII bitin- ceye kadar bekle.

22 : 23 break I C :signal to other process its ok to finish StartupII StartupII dosyası, kendinize uygun değişiklikleri yapmak için en çok kullanacağınız dosyalardan biridir. Bu dosyayı inceleyecek olursanız, temel olarak 5 bölümden oluştuğunu göreceksiniz.

İlk bölümde, en sık kullanılan Amiga-DOS komutları hafızaya yüklenmektedir. Böylece bu komutların her verilişinde bilgisayar disketten okuma yapmayacağı için, işlem kat kat hızlanacaktır. Resident komutunu kullanarak siz de sık kullandığınız komutları bu listeye ekleyebilir ya da pek sık kullanmadıklarınızı dosyadan silebilirsiniz. Bu konuda dikkat edeceğiniz iki şey var. Birincisi, resident komutu ile hafızaya alınan komutlar, hafızada dosya uzunluklarından biraz daha fazla yer tutarlar. Bu yüzden resident ile hafızaya alacağınız komutları seçerken, hafıza tasarrufu ve kullanım hızı arasında tercih yapmak zorundasınız. Önemli bir diğer şey de, pure olmayan komutları resident yapamazsınız. Bunu anlamak için list komutu kullanılabilir. List komutunu verdikten sonra merak ettiğiniz komut dosyasının karşısındaki protect bitlerine bakın. Eğer onların arasında "p" harfine rastlarsanız, bu komut pure olup rahatlıkla resident yapılabilir. C: directory'sindeki komutların hemen hemen hepsi bu özelliğe sahiptir. Örnekler:

Dir 8772 -p-rwed 19-Apr-90 .......> Resident yapılabilir

IconX 3884 --rwed 19-Apr-90 ---> Resident yapılamaz.

StartupII dosyasının ikinci bölümünde, bir RAM DİSK ve bunun içinde T, ENV ve Clipboards diye üç directory açılarak, T:, ENV:, CLIPS: mantıksal cihazları bu directory'lerle eşleştirilmiş. Bu mantıksal cihazlar, editörler ve diğer bazı programların geçici veri saklama alanlarıdır. Bu iş için RAM DİSK'in seçilme sebebi, yüksek çalışma hızı ve bilgisayar resetlenince buradaki bilgilerin kaybolmasında bir sakınca olmamasıdır.

Üçüncü ve dördüncü bölümlerde bazı mantıksal cihazlar tanımlanmakta, sonra da sadece StartupII'nin hızlı çalışması için resident yapılan komutlar hafızadan geri silinmektedir. Son bölümdeki tek satır, Startup-Sequence'e StartupII'nin bittiğini haber vermek içindir.

StartupII dosyasına eklenebilecek başka neler olduğuna bir bakalım isterseniz. Utilities directory'nizde bulunan More programından bir editör çağrılabildiğini biliyor ve kullanıyorsanız, "assign ENV: ram:env" satırından sonra örneğin "Setenv EDITOR c:Ed" gibi bir satır eklemek işinize yarayabilir. Böylece EDITOR adlı değişkene AmigaDOS'un Ed yazı editörü daha açılışta yerleştirilmiş olur. Dergimizdeki C dili ile ilgili yazı dizisini takip eden arkadaşlar, yine aynı satırdan sonra

Ask "Bugün C çalışacak mısınız ? (y=evet/n=hayır) "

If WARN path SYSl:bin : siz bunları ken- di sisteminize

set CCTEMP=ram: : göre uyarlayıp path' larını

set CLIB=SYS1:lib : değiştirebilirsiniz.

set INCLUDE=SYS1:include ; EndIf satırlarını ekleyerek işlerini kolaylaştırabilirler. Burada bilgisayarınız ilk önce size tercihinizi soracak, "y" tuşuna basarsanız, Aztec C için gerekli komutları işletecek, aksi takdirde bu komutları atlatarak EndIf'ten sonraki satıra atlayacaktır.

Bazen kendiniz de bazı mantıksal cihazlar tanımlamaya ihtiyaç duyabilirsiniz. Örneğin herhangi bir directory'de iken sık sık ulaşmanız gereken:

Dh0:SpreadSheets/Personnel/Dephtl adlı bir directory'niz varsa, StartupII'ye "Assign SPD1: dh0:SpreadSheets/Personnel/Dephtl" gibi bir satır ekleyebilirsiniz. Artık "Dir SPD1:" diyerek bu directory'nin listesini isteme imkanına sahipsiniz.

CLI-Startup ve Shell-Startup CLI-Startup ve Shell-Startup dosyaları, yeni bir CLI veya Shell penceresi açılırken, CLI programı tarafından çağrılıp işletilen birer komut dosyasıdır. Örneğin Shell ikonunu klikleyerek veya NewShell komutu ile bir Shell penceresi açmak isterseniz, program s: directory'si içinde Shell-Startup dosyasını arayıp bulur, içindeki komutları tek tek işletir ve bu dosya bittikten sonra kontrolü size bırakır. Dosyaların içeriğini incelediğinizde, CLI-Startup'da pek bir şey bulamazsanız bile, Shell-Startup dosyasında ilginizi çekecek şeylerle karşılaşacaksınız.

Prompt "%N.%S>" satırı, açılan Shell'de çıkacak olan prompt'u tanımlar (bu örnekle task numarası, bir nokta, içinde bulunduğunuz directory adı ve ">" işareti). Hemen arkasından "alias" diye başlayan bir sürü satır, Shell'in CLI karşısındaki üstünlüklerinden biridir. Alias komutu, hatırlamakta veya uzunluğundan dolayı yazmakta zorluk çektiğiniz bazı komut veya program isimlerine, kolay hatırlanabilir ve yazılabilir takma isimler koyabilmenizi sağlar. Dosyada zaten mevcut olan alias'lara siz de kendinizce eklemeler yapabilirsiniz. Komutun kullanışı, "Alias <Takmaİsim> <Komutİsmi>" şeklindedir. Birkaç örnek vermek gerekirse:

Alias dm Dh0:Copies/DiskMaster1.3 Alias ns NewShell NEWCON:0/0/640/256/WideShell Alias ex Execute Alias red echo "*E[33m" vb. gibi... Çalıştıracağınız bazı programlar Amiga-DOS komutlarını orijinal isimleri ile arayacağından, bu yöntem komut isimlerini Rename ile değiştirmekten daha iyidir.

MountList : Bildiğiniz gibi, Amiga'nız fiziksel cihazlar (Physical Devices) dışında bazı mantıksal cihazlar (Logical Devices) da kullanmaktadır. Bunlar için yazılan handler ve device dosyaları L: ve Devs: