Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 15
Amiga'sını sırf oyun aleti olarak değil de, oyunun yanısıra daha yararlı işler için kullanmak isteyenler CLI'ı tanırlar. Bilindiği gibi CLI aracılığıyla disketle ilgili birçok işlem yapılabileceği gibi, değişik programlar da çalıştırılabilir. CLI'ın tek kötü ve sevilmeyen tarafı, komutları bilgisayara girerken uğraştırmasından dolayı oluşan zaman kaybıdır. Ancak bildiğiniz gibi Workbench 1.3 versiyonunda CLI ile birlikte kullanıma sunulan SHELL ile bu olumsuzluk bir ölçüde ortadan kalkıyor. CLI'da çalışırken yanlış bir komut girdiyseniz yapmanız gereken şeyleri biliyorsunuzdur herhalde: ya hatadan sonra girdiğiniz tüm karakterleri silecek ya da tüm satırı baştan gireceksiniz. Bunun bir de uzun bir komut satırı olduğunu düşünürseniz, CLI ile çalışmanın zaman zaman insanı çileden çıkardığı bile söylenebilir.
CLI'da çalışmayı rahatlatan ve komutların menü ya da üzerine klik edilen kutular (gadget) aracılığıyla daha rahat olarak yapıldığı programlar, zaman zaman değişik firmalar tarafından hazırlanıp piyasaya sürülmekte. Bunlar arasında File Utility programlarının değişik versiyonları ve bazılarınızın hâlâ da kullanmakta ısrar ettiği CLI-Mate de var. Bu son programın üreticisi "Progressive Peripherals & Software" firması, CLI-Mate ile aynı işlemleri yapan, daha hızlı ve daha kaliteli bir programı yaklaşık bir sene önce çıkarmışlardı. Zamanla bu program daha çok tutuldu ve hatalar ortadan kaldırılarak Disk Master programının 1.3 versiyonu çıkarıldı.
Disk Master 1.3 programında, CLI'da en çok kullanılan komutlar C ve Assembler diliyle tekrar yazılarak birleştirilmiş ve bu sayede tek bir programı çalıştırarak birçok komutun ard arda bir daha yükleme gerektirmeden kullanabilmesi sağlanmıştır. Klavyeden çok az yazı girerek yapılacak işlemlerin hızı da bir hayli artırılmış ve kullanıcıya rahatlık kazandırılmıştır.
Programı piyasadaki değişik karma utility disketlerinin arasında bulabilirsiniz. Bunlardan bazıları Setrox Utility Disk, Move Utilities, Jason Utilities ve Imploded Utilities'dir.
Bu yazıda size yabancı gelen komutlar ya da kelimeler varsa, bunları Can Öztürk'ün hazırladığı Amiga DOS kursundan öğrenebilirsiniz.
GELELİM PROGRAMIN
KULLANIMINA! Program yüklendikten sonra, ekranda programı hazırlayan kişilerin ve firmanın isimleriyle adresinin yer aldığı bir pencere açılıyor. Bu pencere içinde herhangi bir yere klik ederek pencerenin kaybolmasını sağlayın. Artık program vereceğiniz komutları bekleyecektir.
Disk Master ekranı, üç ana bölüme ayrılmıştır. Bunlardan ikisi sayesinde iki farklı directory'yi aynı anda ekranda görebilirsiniz. Ortadaki kolonda ise, kullanılan komutlar ayrı ayrı kutular içinde gösterilmişlerdir. Bunlardan herhangi birini uygulamak istediğinizde, komutu bulunduğu kutuya mouse işaretçisi ile gelerek sol mouse tuşuna basmanız yeterli olacaktır.
Herhangi bir disketin içeriğine bakmak istediğiniz zaman, o disket sürücünün adının bulunduğu kutuya klik edin. Program seçilen disket sürücüdeki disketin tüm program ve alt directory isimlerine bakacaktır. Hepsini okuduktan sonra bunları ekrandaki iki directory kutusundan birinde alfabetik sıraya dizerek gösterecektir. Ekranda aynı anda 28 dosya ya da directory ismi görülebilmektedir. Bazı disketlerde directory daha uzun olabilir. Bu durumda directory'nin basıldığı kutunun sağ ya da sol tarafındaki ince uzun çubuğu mouse işaretçisiyle klik ederek mouse tuşunu bırakmadan aşağı kaydırırsanız, hemen yandaki directory ekranının da yukarıya doğru kaydığını göreceksiniz, directory pencerelerinin en altındaki yatay çubuk ise, directory ve dosyalar hakkında daha ayrıntılı bilgileri ekrana getirmenize yarar. Yatay çubuk, aynı dikey çubuk gibi kullanılır. İşaretçi sağ veya sola doğru hareket ettirilerek gerekli bilgilerin directory penceresine gelmesi sağlanır.
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 14
2) System: Bu seçenekte ise, renkler Amiga'nın o anki sistem renklerinin ilk ikisidir.
Böylece ekranla ilgili ayarlamalar bitmiş oldu. Daha sonra ayarlayacağınız parametreler printer'la ilgili. Macintosh'ta en çok kullanılan printer ImageWriter olduğu için program ImageWriter'ı emüle ederek printer sorununu çözüyor, sizin ayarlamanız gereken, printer'ın paralel veya seri çıkıştan hangisine bağlı olduğu, printer'ın basım kalitesi (mektup kalitesi veya normal kalite) ve printer'ınızın iğne sayısı (9 veya 24). Printer bölümünde "Port A" Amiga'nın seri çıkışına, "Port B" Amiga'nın paralel çıkışına karşılık geliyor.
Ayarlayacağınız son parametreler ise bellekle ilgili. "Memory Size" yazan bölümden, belleğin ne kadarını Macintosh için ayırmak istediğinizi seçebilirsiniz. Geri kalan bellek, Macintosh'un Ram Disk'i olarak kullanılır. "Memory Mode" bölümünden ise kullanılacak belleğin çeşidini belirleyebilirsiniz. Burada da üç seçeneğiniz var:
2) No Expansion: Bu seçenekte, aletin standart 512 K belleğinden başka hiçbir bellek kullanılmaz.
3) No $C0000000: Bu seçenekte de sadece Amiga 500'lerin altına takılan 512 K'lık bellek veya Amiga 2000'lerin 1 MB'lık belleğinin ikinci 512 K'lık bölümü kullanılmaz. Diğer her tür bellek kullanılır. Hemen "Memory Mode" ikonunun yanında bulunan "No Kickstart" ikonu ise, sadece Amiga 1000'lerde kullanılabilmekte. Amiga 1000'lerde Kickstart (Amiga'nın işletim sisteminin adı) ROM'da değil de diskette olduğu için Kickstart'ın yüklendiği 256 K'lık ayrı bir bellek bulunmakta. İşte "No Kickstart" parametresi bu belleğin de Macintosh için kullanılabilmesini sağlıyor.
Açılış ekranındaki son ikonlar "Save Prefs" ve "Go A-Max". Bunların birincisi, tüm seçimlerinizi diskete kaydetmeye yarıyor. Böylece programı tekrar çalıştırdığınızda parametreleriniz otomatik olarak seçilmiş olur ve siz de her seferinde aynı parametreleri seçme zahmetinden kurtulmuş olursunuz (herhalde biraz olsun rahatladınız!). İkinci seçenek olan "Go A-Max" ise sizi Macintosh dünyasına götürür.
"Go A-Max" ikonuna bastıktan sonra A-Max'ın hardware bölümüne yerleştirdiğiniz Macintosh ROM'ları kontrol edilir. Bu işlem bitince, sizden "Return" tuşuna basmanız istenir. "Return" tuşuna bastıktan sonra karşınıza Macintosh'un açılış ekranı çıkar.
Bu aşamadan sonra artık Macintosh programlarını kullanmaya başlayabilirsiniz. Bunun için gerekli olan ise Macintosh program disketleridir. Fakat bu disketler Amiga tarafından doğrudan okunamamaktadır. Bundan dolayı ya hardware parçasına takacağınız bir Macintosh external disket sürücüye veya elinizde bulunan Macintosh programlarını Amiga'da okunabilecek duruma getirmek için bir Macintosh'a ihtiyacınız var. Birinci olasılık çalışmaların çok daha esnek olmasını sağlıyor. Çünkü herhangi bir Macintosh disketini Macintosh external disket sürücüsüne koyup hiçbir değişikliğe gerek kalmadan kullanmak mümkün. Fakat eğer Macintosh sürücünüz yoksa, Macintosh disketlerini Amiga'nın okuyabileceği duruma getirebilmek için bir Macintosh'a erişmeniz gerekli. A-Max, Amiga disket sürücülerini kullanarak okuduğu disketleri 800K'lık Macintosh disketleri gibi kabul etmektedir. Fakat bu disketler normal çalışma modunda, ne Amiga'da ne de Macintosh'ta okunabilmektedir. Çünkü A-Max, bu disketler için kendine özgü bir sistem kullanmaktadır. Bu sisteme A-Max formatı denmektedir. Eğer Macintosh'a erişebilirseniz, A-Max paketinin ikinci disketinde yer alan ve Macintosh'ta çalışan ufak bir programla, 272 K kapasiteli disketler yaparak dosyaları teker teker Amiga'nın okuyabileceği bu disketlere aktarabilirsiniz. Bu aktarma işleminden sonra, Amiga'da A-Max'ı çalıştırarak aktarma disketlerindeki dosyaları A-Max formatındaki disketlere yine ufak başka bir program aracılığıyla aktarabilirsiniz. Böylece, parça parça Macintosh disketlerini A-Max formatına geçirip Amiga disket sürücülerinden okuyabilirsiniz. A-Max paketinin ikinci disketinde, Macintosh disket sürücüsü olmayanlar için bir Macintosh disketini bütünüyle A-Max formatına geçirmek için de yine Macintosh'a erişim gerektiren başka bir program daha da vardır.
Paketin çalışması üzerine bu kadar sözden sonra isterseniz biraz da programların çalışma yüzdesi yani uyumluluk üzerine konuşalım:
A-Max, Macintosh programlar içinde ROM rutinleriyle yapılmış tüm programları çalıştırmaktadır ki çoğu Macintosh uygulama programı bu şekilde yazılmıştır. A-Max'ın çalıştıramadığı programlar ROM'u göz önüne almadan doğrudan Macintosh'un hardware'ini adresleyen programlardır. Bu tip programlar arasında ise oyunlar, bazı MIDI programları ve özel hardware programları (scanner programları gibi) gelmektedir. A-Max ayrıca özel olarak Macintosh-II için yazılmış programları da çalıştıramamaktadır. Kısaca bir oranlama yaparsak A-Max'ın çalıştıramadığı Macintosh programları %20'yi geçmemektedir.
Şu ana kadar benim denediğim birçok program, ki bunlar arasında çizim, masaüstü yayıncılık, utility, CAD programları bulunmakta, sorunsuz çalıştı.
Sonuç olarak A-Max, yüksek bir uyumluluk sağlayan, genellikle Macintosh'tan daha hızlı çalışan, oldukça kaliteli bir ürün. Paketin tek eksiği ise Macintosh için Hard-Disk'leri desteklememesi. Fakat programcı Simon Douglas bunun bir sonraki versiyonda giderileceğini söylemekte. Böylece söylenebilir ki A-Max gerçek IBM uyumluluğundan sonra Macintosh uyumluluğunu da Amiga'ya getiren, önemli bir paket.