Sayfa 16

Görüntü pencereleri, cisimlerinizi tasarlamak ve sonuçları görmek için kullanılıyor. Her görüntü penceresi ayrı bir açıdan cisimlerinizi wireframe ya da katı modellenmiş, hatta ray trace edilmiş olarak gösterebiliyor. Pencerelerdeki görüntünün perspektife uymasını sağlamanız ya da engellemeniz mümkün. Bu sayede, Imagine tabanlı kullanıcılar alışık oldukları dörtlü görüntü sistemini zorlanmadan elde edebilirler. Görüntü pencereleri değişik tiplerde olabiliyorlar. Double buffer edilmiş görüntü pencereleri, animasyon seyretmek için kullanılıyor. Bu ekranlarda animasyon sırasında görüntünüzün temizlendiğini ve yeniden çizildiğini görmüyorsunuz. Superbitmap pencere kullandığınızda, pencerenin ekranda görünen boyutlarından çok daha büyük bir grafik içermesini sağlıyorsunuz. Sağda ve altta yer alan scroll bar'ları sayesinde pencerenin istediğiniz yerini görebiliyorsunuz. Pencerelerin yerlerinden oynatılmamasını ya da boyutlarının sabit kalmasını isterseniz, NO GADGETS seçeneği ile tüm gadget'larını yok edebiliyorsunuz. İkon penceresinin (Tool Window) içine, menüler yardımıyla yapabileceğiniz işlemlerin ikonlarından istediklerinizi koyuyorsunuz. Böylece, bir küre çizmek için menülerle boğuşmak yerine içinde küre resmi olan ikona basmanız yetiyor. Hiyerarşi penceresinde (Select Window) de hiyerarşik düzende yer alan bir seviyede bulunan cisimler ve alt seviyeler görülüyor. Alt seviyelerden birinin üzerinde iki kere kliklerseniz, bu alt seviyenin adı en tepeye yazılıyor, ve içerikleri altta listeleniyor. Buradaki alt seviyelere de aynı şekilde geçmeniz mümkün. Bir üst seviyeyi görmek için listenin en üstündeki seviye adı üzerinde iki kere kliklemeniz gerekiyor. İsterseniz bu pencereden birden fazla açarak aynı anda değişik seviyelerin içeriğini görebilirsiniz. Neyse ki her yeni kullanıcı bütün bu pencerelerin yerleştirilmesiyle ya da boyutlarının ayarlanmasıyla uğraşmıyor. Programla birlikte oldukça fazla kullanım arabirimi taslağı var. Bunlardan birini olduğu gibi ya da ufak değişikliklerle kullanmanız mümkün. Eğer Imagine sisteminden hoşlanıyorsanız, favoriniz olacaktır.

Real 3D kimlere hitap ediyor? Her şeyden önce A500'ünüz varsa ve daha yeni 512K ek RAM aldıysanız, Real 3D Pro ile ilgili hayaller kurmaya başlamasanız iyi edersiniz. Aslında, Real 3D V.2, Türkiye'de çoğu kullanıcının karşılayamayacağı bir sistem gerektiriyor: Matematik yardımcı işlemcisi (Math coprocessor) ve 680EC30'lu ya da 68030'lu bir Amiga. Eğer bir Amiga 3000'iniz varsa ya da daha eski model Amiga'larınızı 68030 kartıyla güçlendirdiyseniz, bu programın yeniliklerinden yararlanabilirsiniz. Yalnız, bu kadar iyi bir konfigürasyon da tek başına yeterli değil. Tasarımlarınızı en yüksek kalitede render etmek için çok yüksek belleğe ihtiyacınız var. En azından sekiz ya da dokuz MByte belleğiniz olmadan bu programa yaklaşmayı denemeyin. Bu kadar iyi bir Amiga konfigürasyonunu sadece eğlenmek amacıyla kuracak pek fazla insan yoktur. Bu sebeple Real 3D Pro, adının da önerdiği gibi daha çok profesyonel kullanım için yazılmış bir program. Sadece vakit geçirmek gibi bir niyetiniz varsa, ya Real 3D 1.4 ya da Imagine 2.0 almanızı öneririm. Çünkü, Real 3D 1.4 hızıyla, Imagine 2.0 da modülerliğiyle Real 3D V.2'nin hemen arkasında yer alan iki program.

Vedat Hallaç