Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 16
Hiçbir denetimin yollardan
BİLGİSAYAR |
1” yollarda hılgisayar elicrinde satıcılardan, Mahiye Bakanlığı © ceza aş yar apıly İyar madiği r.
Yön
DEVRE ) Yarık DEVRE piyasa gümrük
1, KDV öde- Kar ediyorlar... Vurgunu, SUN
NE
Geçtiğimiz ay bir büyük (!) gazete'nin haberi ile bilgisayar dünyası yeniden çalkalandı. Tamamen bir açıklamacının sözlerinin bir muhabir tarafından kelimesi kelimesine kaleme alınması olarak mütalaa edilebilecek bu haber, bir çok yanlışlarla dolu.. Bir kere Türkiye'de bilgisayar işini yapan her kişi ve kurum vergi mükellefidir. En kötümser tahmin ile Asgari geçim indirimi kanunu çerçevesinde zarar etse bile vergisini vermektedir. Alınan satılanın vergilendirilmiş olduğunu düşündüğümüz zaman vergi kaçağından söz etmek yanlış olur. Rakamlara gelince... Türkiye'de bir oyun programından 1.000 Adet veya 3.000 Adet satan bilgisayarcı yoktur. Türkiye'de en çok satan oyunu bir bilgisayarcı 50 adet satarsa kendisini mutlu saymaktadır. Çünkü sattığı bir program başkaları tarafından kopye edilmekte ve dağıtılmaktadır. Mesela bir bilgisayarcıdan bir programı alan bir çocuk onu kendisi çoğaltıp, arkadaşlarına bedava dağıtmaktadır. Öyle olunca gazete haberindeki bol sıfırlı rakamların hiç biri Türkiye standardında olabilen iş değildir kanaatindeyiz.
Söz konusu gazete haberine kaynak teşkil eden kişi ise geçen yıl kurduğu bir şirket aracılığıyla İngiltere'den telif satın aldığını belirterek çeşitli bilgisayarcılara baskın yaptırmıştır. Ancak baskın yaptırdığı bu bilgisayarcı dükkanlarında kendi tezini doğrulayıcı vesâiki sunamadığı veya ihbarının gerçek olmadığı gerekçeleriyle baskına gidilen bilgisayarcıların dükkanın-
GAZETECİLİK
AMA...
dan özür dilenilerek ayrılınmıştır. Biz bunları biliyoruz. Telif konusuna gelince... Kişisel fikrimiz Avrupa Topluluğu'nun bir üyesi olmaya namzet Türkiye'nin telif haklarıyla ilgili tüm eksik uygulamaları tamamlaması en içten temennimizdir. Ancak Türkiye'ye bugün telif hakkı ödenmeden girdiği söylenen bilgisayar oyunlarının telif bedeli ödenerek girmesi halinde ise devlet kasasından döviz olarak çıkacak rakam trilyonlarla anlatılabilmektedir. Devletin bunca döviz harcaması gereken hayati ihtiyaçlar dururken, bilgisayar oyunu ithalatı için döviz tahsis etmesine kadar yanlış görünüyorsa bu oyunları böylece ithal edip Türkiye'de bugün 2.000 - 3.000 TL. olan oyun fiyatını birdenbire 50.000-60.000 TL.'ye çıkarmak o kadar yanlıştır. Çünkü bugün bir bilgisayar oyunu İngiltere'de nihai tüketiciye ortalama 12 pound üzerinden satılmaktadır. Bunun bir başka ülke için telifi ve o ülkedeki mümessilin kazancı düşünülürse bir bilgisayar oyununun Türkiye'de 50.000 TL'den satılmasının gerektiği aşikardır. Ve meselenin bu cenahı devlet büyüklerimizin kararını gerektirdiğinden bu konuda yorum getirmiyoruz. Ama sırf kişisel menfaatlerin zedelenmesi karşısında bir kişinin bir gazete muhabirini yanıltması, onun da bunu aynı meal üzerinden yayınlaması gazetecilik ve kamuoyu sorumluluğunun hiçe sayılması olduğunu belirtmek isterim.
Abdurrahman PALA
NEZİH TÜTÜNCÜ
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 17
AYLIK OYUN AÇIKLAMALARI
Tepkiler
Geçtiğimiz ay bir gazetede yayınlanan ve tamamen menfaatine matuf bir şirketin açıklamalarını içeren habere tepkiler sürüyor. Konuyla ilgili olarak dergimizi arayan bilgisayarcılar özetle şöyle demekteler:
“Türkiye'de bilgisayar işini yapan kişi ve kurumlar genelde vergi mükellefi ve devlete vergi veren kişilerdir. Gelirleri karşısında vergi kaçırmaları söz konusu değildir. Kaldı ki bilgisayarcılar içinde 1.000-3.000 adet kadar oyun satıp o kadar parayı bir araya biriktirebilecek kimse ve kurum yoktur. Bilgisayarcılar olarak bir kanun ve kurum tarafından korunmuyo-
Sürüyor
ruz. Kendi aramızda sorunlarımıza çare arayacak bir dernek kurma çalışmaları Öte yandan açıklamalar yapan söz konusu kişinin aynı iddialarla devlet güçlerini harekete geçirip baskınlar yaptırdığı Ankara, İstanbul ve İzmir'deki bazı bilgisayarcılar da iddialarla ilgili hiçbir suç unsurunun bulunmadığını ve bu konuda tutulmuş tutanakların ellerinde olduğunu söylediler.
Delinin biri bir gün başhekimin kapısını çalıp içeri girer ve “Başhekimim, başhekimim müthiş bir fikrim var!” diye söze başlar. Başhekim bu tür müthiş fikirlere alışkın olduğundan sözün devamını bekler. Deli başlar anlatmaya: “Bana bir havalı tüfek verseniz ve ben de bununla her yarım saatte bir sığırcık vursam. Bir günde altı saat çalışarak kaç sığırcık vururum? On iki değil mi? Her sığırcık kuşundan iki yüz elli gram et çıktığını düşünürsek bir günde üç kilo et demektir. Etin kilosunu dört bin liradan satsam ne eder? On iki bin lira değil mi? Bunun iki bin lirasını çeşitli masraflar için düşünelim: Günde net on bin lira eder. Ben bu işi senede iki yüz elli gün yaparsam eder iki buçuk milyon lira. Bu hesapta bir yanlışlık yok değil mi başhekimim?” Başhekim hesapta yanlışlık olmadığından “Haklısın, herhangi bir yanlışlık yok” der. Deli devam eder: “Öyleyse eli tüfek tutabilecek bin kadar hastamız var. Bin kere iki buçuk milyon eder iki buçuk milyar değil mi? Ülkemizde bizim gibi yaklaşık on hastane var, eder yirmi beş milyar lira. Hatta ülkedeki tüm hastanelerde bu sistem uygulanırsa kazanılacak parayı varın siz düşünün başhekimim! Ben bu hesabı günlerdir yapıyorum, herhangi bir yanlışım yok başhekimim” der. Bu sırada başhekimin yanında tesadüfen bulunan ve taburcu olmak için kâğıtlarının imzalanmasını bekleyen bir gazeteci koşa koşa odadan çıkar ve doğru telefonun başına gider. Kendisine haber merkezinin bağlanmasını ister ve başlar haberi yazdırmaya: “Ülkeye trilyonlar kazandıracak sistemi buldum...” Evet, ülkemizi feraha kavuşturacak, maliyenin kasasına trilyonlar akıtacak böyle bir olayın haberi geçtiğimiz 19 Kasım günü büyüklüğünü sadece kendisinin öne sürdüğü, aslında oldukça küçük bir gazetede altı sütuna manşetten verildi. Gelin şu hesabı birlikte yapalım. Bir oyunun hakkını almak isterseniz bin pound ödemek gerekiyormuş, KDV ve diğer masrafları katarsanız bu yaklaşık üç milyon iki yüz bin TL tutuyormuş. Buraya kadar hesapta bir gariplik yok. Türkiye'de üç bin kadar program satıcısı varmış. Bu konuda bir araştırma yapılmadığından bu sayının doğruluğu hakkında bir şey söyleyemeyeceğim. Her program satıcısında onar bin program varmış. Burada biraz duralım. Ben kendimi program konusunda korkunç koleksiyoncu sanıyordum ve benim elimde taş çatlasa üç bin program var. Ulaşamadığım beş yüz kadar programın olduğunu kabul edersem eder üç bin beş yüz. Bu on bin olduğunu söyleyen sivri akıllının elinde üç bin beş yüz program olduğunu bile zannetmiyorum. Ve şimdi sıkı durun: Türkiye'deki üç bin program satıcısı her biri kalemi kâğıdı alıp yapımcı için de üç milyon iki yüz bin lira ödemek kaydıyla telif hakkı almak için mektupları yazmaya, akreditifleri açtırmaya başlayacaklar. Ve böylece her bir program satıcısı on bin çarpı üç milyon iki yüz bin TL ödeyecekler. Bu her bir program satıcısı için yanılmıyorsam otuz iki milyar eder. Ve geldik ülkeyi refaha ulaştıracak KDV'nin hesaplanmasına: Otuz iki milyarın yüzde onu eder üç milyar iki yüz milyon. Arkadaşımız reklamdaki başlıkçı gibi çok attığının farkına varıp bu ödemeyi yapacak programcıların sayısını bine düşürdü. Biz de hesabı onun gibi bin programcı üzerinden yapalım. Üç milyar iki yüz milyonun bin misli eder üç trilyon iki yüz milyar lira. Siz (bazı büyük firmalar hariç) program satıcılarının öyle sokak aralarında, küçük dükkânlarda ya da çoğu kez başka işlerin yanında iş yaptıklarına bakmayın. Hepsinin bodrumu altın, döviz ya da kıymetli eşya dolu duruyor. Ve sivri akıllı arkadaşımızın düşüncesine göre hepsi bunları ellerinden çıkarıp otuz ikişer milyarı denkleştirip telif hakkı alma kuyruğuna girecekler. Eh büyük gazeteye de gazetecilik kurallarına göre hazırlanmış!!! Böylesine büyük bir haber yakışır!