Sayfa 2

the

Benim alan...

“YAZI İŞLERİNDEN SORUMLU DEVLET BAKANI

Zebani

TEKNİK YAYIN YÖN.

Yine Zebani

İSTİHBARAT VE CASUSLUKTAN

Mr.OZ

BASIN DANIŞMANI VE UZLAŞANI Turbo

REKLAMLARDAN SORUMLU MÜSTEŞAR

Mr.Oz, Edge, Milo

HALKLA İLİŞKİLER SERVİSİ hâlâ kurulacak

AMERİKA, AVRUPA SERVİSİ

Kötü espri!

SAYFA DÜZENLEME

Zebani

BASILDIĞI YER

Matbaa

YAZARLAR Zebani, Turbo

Omay, Edge, Milo, Ayk, Onur, Lord... ÇİZERLER

Sencer, Turbo

ADRES:

Her ayın ilk haftası içinde yayınlanır. Yazıların sorumluluğu yazarına aittir. Bu dergi basın yasalarına uyar.

| dergi olma unvanını kazanıyor doğal olarak. Diğer 'fotokopi' mantıklı kişileri iki

|| Lütfen yıllardır süregelen bu facia'dan kurtulup olayları daha mantıklı | | düşünelim. Saçma sapan kulaktan dolma ve hiçbir tutarlı yanı olmayan, boş |

“Oh be sonunda bu da bitti ama daha her şey yeni başlıyor”... İşte bir dergiyi bitirdikten sonra kafamda yankılanan tek söz bu. Bir dergiyi bitirip piyasaya çıkartmanın sevincini yaşarken, bir sonrakinin hazırlıklarına başlayacak olmanın da heyecanını yaşıyorum 3 aydır. Evet dergimizin 3. sayısını da olabilecek tüm olumsuzluklara rağmen çıkartmayı başarabilirdik ya artık ne gam. Ah bir bilseniz neler çektiğimi, ama neyse bunları anlatarak kafa patlatmayacağım elbette. Geçen ay elime geçen mektuplardan anladığım kadarıyla dergimizin gidişatını beğenenler büyük bir çoğunluk beni en çok sevindiren bir konu da tam desteği vermiş durumda, yani: “Derginin siyah beyaz olması önemli değil yeter ki okuyacak bir dergimiz olsun". İşte teorik olarak düşünülmesi bu kadar zor olmayan bu sözler, bilinçsiz ve bencil bir topluluğa ve matbuat konusunda beyinleri oradaki siyah mürekkep gibi kişilere en değerli sözler. Biz de isteriz derginin tamamen renkli olmasını ama bunu yapacak ne paramız ne de teknik imkanımız var. Tekrarlıyorum, bu derginin çıkmasında emeği geçen kişiler bir elin parmakları kadar. Yani bu değerli kişiler hiçbir karşılık beklemeden yazı yazıyorlar. Herkesin ortak amacı belli: Piyasayı canlandıralım, Amiga canlansın. Bu dergi medya kralları, zengin para babalarının desteği olmadan çıkan ve sırf kendi kanatlarıyla uçmaya çalışan bir dergidir. Zaten köşelerine sinmiş olan Amiga'cılar bu dergi sayesinde yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladılar. İşte bu insanlar da yukarıda bahsettiğim duyarlı çoğunluğu oluşturuyorlar. Diğer çoğunluk ise hala saplantılar içinde boğuşup duruyor. Birisi gözümün önünde bana küfür eder gibi "fotokopi bir dergiye neden para vereyim ki" diyor. İşte yukarıdaki soru yurdum insanının tuvalet mantığı üretmesinin en güzel örneklerinden. Sakatlık burada başlıyor zaten. Siyah-Beyaz olan her şeyin fotokopi olacağı mantığı acaba kaç ülkede vardır? Kaç ülkede "bu siyah beyaz mı? o zaman mutlaka fotokopidir" gibi salakça bir akıl yürütme olabilir? Üstelik diğer insanlara nazaran bilgisayar teknolojisi ile iç içe olan birisi nasıl böyle düşünebilir?... İşte benim kızdığım nokta bu. Bunca uğraş, didin, matbaa kapılarını bekle ve birisi çıkıp sana bu türlü öküz mantığı üretsin, hayret bir şey... Peki bu öküzler herhangi bir gazetenin siyah beyaz sayfası için ne düşünüyorlar acaba? Pöh, bunu düşünmek bile istemiyorum. Üstelik bu öküzlerin hayatlarında önemli bir yer tutan fotokopiyi bu kadar aşağılamaları nereden kaynaklanıyor acaba? Boyalı basından mı? Zaten hiçbir boku okuma alışkanlığı olmayan Türkiye'de, böyle zat'lar bu tür mantıkları üretmek için ne kadar kaliteli yayın okumuşlardır ki? Bu dergiyi çıkarmak için biz elimizdeki imkanları sonuna kadar kullanıp ve çatır çatır paramızı verip matbaada ofset olarak bastırıyoruz (Sakın ha “sen neden bu dergiyi fotokopi de çıkartmıyorsun?” demeyin uçan kafa atarım, beyninizdeki matematikle ilgilenen hücreleri çalıştırın biraz bakalım acaba neden böyle yapmıyoruz?). Daha fotokopi ile ofset arasındaki farkı bilmeyen öküzlerin, kara cahilin kendisine has ilkel cesaretine bürünüp “bu dergi fotokopidir" demesi, ülkemizdeki uyanık gibi gözüken insanların en kötü örneğini oluşturmaktadır. Bir derginin iyi olması bazı nedenlere bağlı olarak (ve iyi olması için illa da renkli olması gerektiğini düşünen başka hıyarlar varsa buraları iyi okusunlar) sistematik bir biçimde gelişir. Bu sistematik gelişimin ilk olan okuyucu kitlesi yayınlanan derginin kalbi niteliğindedir. Okuyucu varsa dergi de vardır. O zaman bu ilk önemli faktör varsa onu diğer önemli faktörler izler; Firma desteği, Reklamlar, dağıtım vs, vs. İşte bu destekler tam olarak yerine getirildiği takdirde derginin iyi olması artık teknik ekibin denetimine girer. O zaman dergi gerçekten okuyucunun istediği biçimde gelişmeler kaydetmelidir. Teknik olarak zaten bir sorununuz olmadığı gibi artık uğraşacağınız tek şey içeriği olacaktır. Eh artık bunlardan sonra tutup da "bu dergi fotokopidir” diyen birisi (ki böyle düşünen yüzlerce kişi olduğunu tahmin ediyorum) dergiyi almayıp ve en az bir kere okumayıp böyle kesin (ve saçma) yargılara bu derginin satması için bizim yapacağımız tek şey, insanların biraz bilinçlenmesini sağlayacak tavsiyeler veya eleştiriler yapmak olacaktır. Zaten Amiga'nın öldüğü gibi saçma sapan bir inanca sahip olduklarından reklam alamama gibi bir durumla karşı karşıyayız. Böyle bir durumun yaratacağı etki, bu üç sayıda bıraktığımız etkiyle doğru orantıda olduğundan, bu yazdığım yazı da var olan “orantıyı" tam olarak desteklemektedir. İşte üç sayıdır bu halde olmamızın sebebini anlamış oldunuz biz hala buralardayız ve bizi destekleyen hala bir kaç güzide insan var. Bunların desteğinin devamlı bir şekilde süreceğinden en ufak bir kuşkum yok. Diğer mantığında olanlar ise hala durumumuzu idrak edememe gibi bir salaklık sergileyeceklerse 1-Sakın benim karşıma çıkıp böyle aptallıklar yapmasınlar; 2-Siktirsinler bu dergiyi renkli olana kadar almasınlar... Zaten bir renk seven kişiler batırmadı mı diğer güzelim dergileri? Efendim Evet bu uyda lanet anasını satayım ama gerçekten çok sinir bozucu durumlarla karşı karşıya kalmam benim suçum değil. Bir ay da şurada size güzel haberler vermek istiyorum. Simdi gör ki bu saçma sapan olaylar-insanlar topluluğu benim peşimi kovalamayı bir türlü bırakmıyor. Neyse işte sıkıcı bir yazının daha sonuna geldik, Siz bu satırları okurken ben büyük bir ihtimalle yeni yazılar peşinde koşturup, matbaadan yeni fiyatta anlaşma konusunda savaş veriyor olacağım. Derginin fotokopi olmadığına inanmaları için renkli olmasını bekleyen kişileri ilgilendirmeyen bu dergi, gerçekten Amiga'ya ve onunla ilgili bir dergiye bağımlı olanların ve içinde bulunduğumuz olumsuz durumu algılayanların alıp okuması gereken bir dergidir. Kendi bacaklarının çıkarmasını öğrenmedikten sonra hiçbir ilerleme kaydedemeyeceğimizi millet olarak oturup sağlıklı bir şekilde düşünemezsek, daha çooook fotokopi mantıkları üretiriz. Tabii bu durumun sonucu da aynen yukardaki şahsın muhteşem sıçışı veya fotokopi kağıdı gibi tek boyutlu olur.

söylentileri, istemeyeceğimiz beynimizin en derin yerlerine atalım, inanın ki kazanan hepimiz olacağız. — ÜRE " Bilgisiz bir kimse savaş davuluna benzer, bol gürültülü ama içi