Sayfa 44

H NO!! Sadece bir bloker (o | tiyordum hepsi o kadar, bir incekini patlattım, yanlışlıkla. EV > Merdiven yapmam bir işe Polat YARIŞÇI heyecandan ellerim titriyordu ve ben polat©gsmnet.com üstüne üstlük bulundukları yeri kazdırmaya başladım. Pres makinası da sürekli aynı lanet tempoyla eziyor, parçalıyordu. Ve onlar, hepsi, bu küçük aptal yeşil kafalı yaratıklar uçurumu boyladılar, ezildiler, patladılar... O level'ı tam 25 kere oynadım. Bu sefer geçecektim kurtulacaktım ama hayır, o 100 küçük aptal hep | aynı korkuç melodiyi yaşamımın kabus sesi yaptılar. Oh no! buna | dayanamıyorum. Aslında sakin birisiyimdir. Ölçülü karamsarlığımla sinir yapım ** hep denge içinde olmuştur. Ama bu seferki tam bir delilik durumuydu buna hiç şüphem yok. Sürekli “sadece bir istiyorum, 'miner' istiyorum, lanet olsun hepsi ölüyorlarrırr” gibi bir sürü şeylerden bahsediyordum kendi kendime. Hatta bir anda çığlıklar atabiliyordum. Hastaydım kısacası. Ayrıca toplum huzurunuda durup dururken sadece bir 'bloker' ve 'miner' İstiyerek bozmam bir yana çevremdekiler “Evet ama ne ki bu ve 'miner'? Ölenler kimler?” gibi sorular sorma hakkına tabil. Klasik olarak korkunç vizyonlar yaratıp bunlarla yaşayan bir deli olduğuma inanmaları için onlara yeterince sebep veriyordum. Kendi gerçekliğimde boğulmam an meselesiydi ve birisinin beni tutup gerçeğe çıkararak nefes almamı sağlaması ve o bloker ile miner'ı bir an önce temin etmesi gerekiyordu!! Ruhen yeterince deformasyona uğradığım yetmiyormuş gibi fiziksel olarakda bu yeşil aptalların vücutça büyümüş haline benziyordum: dudaklarım “bloker bloker” demekten evrim geçirmişti. Saçlarım 3. sınıf bilim kurgu filmlerinde intikam peşinde koşan deli bilim adamları gibi dik ve dağılmış, gözlerimin akı ise uykusuzluktan dolayı kurak kalan toprak damarları gibi çatlak çatlak olmuştu. Sağ baş ve orta parmaklarım zaten kendi bağımsızlıklarını ilan etmişti ve anlamadığım bir şekilde aşağı yukarı mekanik hareketler yapıyordu. “. Sadece bir bloker diyorum size anlıyor musunuz?” Hayır anlamıyorsunuz tabii ki. Daha önce hayallerinde kendilerine sadece kendilerinin yaşayacakları huzur dolu bir gezegen inşa edenleri, annesinin karnına geri dönüp bir bebek gibi yaşamayı isteyenleri, Okyanus altında derinlik sarhoşluğunun huzurunu isteyenleri hatta ve hatta hayal gücü güçlü olanların sadece bir enerji olarak yaşamak istediklerine bile şahit olmuştum. Ama bu nasıl bir istekti? Bir bloker istemek de neyin nesiydi? Neyle uğraşıyordum ben? Bir zavallı gibi bakmayın bana. “Anlamıyorsunuz işte anlamıyorsunuz. Siz yaşamdan anlamıyorsunuz. 100 dedim size 100! Tam 100 küçük aptalın yaşamı söz konusu burda. Bakmayın öyle! Bir gün hemen yanını i çekmecenizde, yatağınızda ya da tuvaletinizde yeşil kafalı bir yarattık görüp elinde minicik bir kağıtta “Lütfen bizi kurtarın. Oh NO!” yazılmış bir nota rastlarsanız sakın şaşırmayın: Onlar her yerdeler. Görmezden gelemessiniz hele bilmezmiş gibi hiç davranamassınız. Lemmings'leri Nasıl bilmessi Hepimizin görevinin bunları kurtarmak oldugunu Nasıl bilmessiniz?” Kendi imüzden kaçmanın tek yolu onları kurtarmak! İşte İşte bakın: içeriye 100 küçük yeşil kafalı yaratık girdi, görüyor musunuz? Nasıl görmessiniz! Oh nooooo!

Eylül 1991, Gerçek bir Lemmingszede küçük yeşil yaratıklar..