DOLAP

• Okur mektupları

Sıradan bir günün sabahı, oturma odasından alışık olmadığım bazı konuşma sesleri geliyor. Hemen kalkıp bakıyorum, Ankara'da oturan halam ve oğlu Serhat. Selamlaşma faslından sonra halam asıl konuya geliyor. Serhat İzmir'de üniversiteyi kazanmış. Ancak ekonomik durumlarının yetersizliği nedeniyle kuzenime İzmir'de kalacak yer bulamamışlar. Bizden yardım istiyorlar. Ben ve ailem Serhat'ı çok sevdiğimizden problemi çözmek için uğraşıyoruz. Karar alındı. Serhat bizde kalacak. Bu durumda ben de elimden gelen yardımı yapıyor; odamı Serhat'a veriyorum. Kendime yatacak bir yer bulmalıyım. Düşünüyorum en uygun yer eski elbise dolabının bulunduğu, arka taraftaki küçük oda. Fakat bir sorunum var. Oda da yatmak için herhangi bir eşya yok. Ben de eski dolabın yanında yerde yatmaya karar veriyorum. Kahretsin bacağıma saplanan

DOLAP - Yavuz KAFADAR

da ne??? Hayır kaçamıyorum beni yakaladılar imdattttttttt. Püh uyandım, neyse rüyaymış. Ama hala bacağımda bir gariplik var. Hah ha dolabın kapağı açılmış bacağıma değiyor. Bir türlü rahat uyuyamıyorum. Dolabın kapağı beni sinir ediyor. Bu kapak niye kapanmıyorrrr? Niye olacak kapağın kilidi bozulmuş da ondan. Naapalım idare edeceğiz artık. Bir hafta oldu hala bir bulamadım. Dolabın kapağını tamir etme girişimim başarısızlıkla sonuçlandı. Bütün haftayı yorgun, adeta bir ruh gibi geçirdim. Üç hafta oldu hala bir çözüm bulamadım. Sorunumu babama ve arkadaşlarıma anlattım, bana güldüler. Ne yapacağıma karar veremiyorum. Dolap konusu bende paranoya aşamasına gelmeye başladı. Bir psikoloğa gitmeyi düşündüm. Ama sonra vazgeçtim, ya o da bana babam ve arkadaşlarım gibi gülerse. Hem ben galiba biraz abarttım. Olmuyor, olmuyor, olmuyor, bir türlü ve dolabın kapağından nefret ediyorum. Onu her gördüğümde üstüne kusmak istiyorum. Artık kuzenim Serhat'ı da sevmiyorum ondan, ailesinden, üniversitelerden, ekonomik durumlardan her şeyden nefret ediyorum. Altı ay tam altı ay oldu bugün. Altı aydır cehennemde yaşıyorum. Dolaba ATOM bombası atıp, kuzenim Serhat'ın da gırtlağını sıkmak istiyorum.

—AA yukarı bakın biri intihar edecek herhalde!! —Tolgaaa dur evladım yapmaaaa.. —Beni rahat bırakın atlayacağım ölüm benim için tek kurtuluş yolu. Bu cehennem dibi hayattan bıktımmm!!!! — Tolga abi dur yapma seni çok seviyoruz.. Şu konuşana bak, beni bu hallere düşüren adi ve aşağılık kuzenim Serhat. Serhatttt!!! Dolapla beraber cehenneme gitttt!!!! AHHHHHHHHHHHHHHH

Bu ay sadece yukarıdaki hikaye geldi. Sanırım hikaye yazmak istemiyorsunuz. Bu durumda köşeyi kaldırmak zorunda kalacağım. Hadi beyler bayanlar. Bu köşeyi hikayesiz bırakmayın. Yavuz, hani adresin? Adresini yolla ki oyununu gönderelim