Gameshow sayı 45, sayfa 84

Bu sayfadaki yazılar

Sayfanın metni

Sayfa 84

İngilizleri nasıl bilirsiniz? Soğuk, kibirli, mesafeli vs. vs. Fakat milli genlerin dışında bulunanlar da olağanüstü komik ve yaratıcı oluyorlar. Mesela Douglas Adams'ın “Galaksinin Otostopçu Rehberi” serilerinde veya Terry Jones'un “Starship Titanic” kitabında eğlence had safhadadır. Bu yazarların mizahi yönü yaşadıkları yer ile orantısızdır. İşte Terry Pratchett da böyle bir yazar. Discworld serileriyle ünlenen yazarın ilk kitabı olan “The Color Of Magic” nihayet (ve her zamanki gibi inanılmaz geç) Türkiye'de İthaki Yayınevi'nden çıktı (Büyünün Rengi ismiyle. En azından doğru çeviri). Hep oyunu oynadığınız Disk Dünya'yı tanımak için bundan daha iyi fırsat olamaz. Ayrıca Terry Pratchett'ın da gayet yaratıcı, hayal gücü zengin ve mizah anlayışı bol olan bir yazar olduğunu göreceksiniz. Almalısınız! Eyes Wide Shut

GÖZÜ

sinema Stanley Kubrick'in merakla beklenen ve zamansız ölmesiyle merakların doruğa tırmandığı film sonunda gümüş perdeye yansıdı. Şimdi Kubrick sinemasını sevmiyorsanız filmi beğenmezsiniz. Hele Nocturne bunu bir de Kubrick manyaklarının yanında ifade ederseniz saldırıya uğrama ihtimaliniz bile var. Neden? Kubrick iyi sinemacıydı. Korku yaratıcı oyunlarda mükemmeliyetçiliğin diğer özenti yönetmenlerinki (kesinlikle bir numara gibi Türk olanların) özenti değil bir dünya görüşü olmasını filmlerine yansıtmıştır hep. Bu da öyle bir film işte. Psikolog bir karı-koca arasındaki atmosferi sunabiliyorsa o ilişkiyi aldatma veya güven çerçevesinde işleyen filmin oyunu ne olursa olsun konusu ne kadar ilginizi çeker bilmem ama Kubrick oynarsınız. Bugünkü sinemasında gözlerinizin faltaşı gibi açılacağına eminim. Oyunlarda firmaların ana buna dikkat etmiyor. Grafiğe veya sese yüklenip atmosferi unutabiliyorlar. Ama Nocturne bunların haricinde (Resident Evil da öyle) tutmak gerek. En dehşetli korku filmlerinde bile tırsmayan ben itiraf ediyorum bu oyunda altıma işedim. Öyle bir atmosfer yaratmışlar anlayacağınız. Hemen bir an önce alınıp korkulmalı diyorum ben...

Ever Eve - Regret, Katatonia - Tonight's Decision

İki albüm daha var bu ay (hep 2 zaten!). Ever Eve'dan başlayalım. Açıkçası bu grubu ilk defa dinliyorum. Solistlerinin öldüğünü bilmeme rağmen nedense pek ilgi göstermemiştim ama bu son albümünü almakla müzikal bir zenginliği yakalayabilmenin hazzına vardım. Albüm süper. Her bir parça ayrı ayrı özene bezene icra edilmiş. Melodiler o kadar içten ki sizi bir yakalıyor ve bir daha bırakmıyor. Alınması şart. VE Katatonia. Bir önceki albümleri olan “Discouraged Ones” tam bir sanat şaheseriydi. Genelde bir sonraki albümler vasat olsa da bu öyle değil. Yine zevkle dinleniyor. Hüzün albümün her yerine yayılmış durumda. “Right into the Bliss”i dinlerken kendinizden geçeceğinizi garanti ediyorum. Overdose 8 1

Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.