bigBEN
Retro bilgisayarHâlâ hatırlarım ve hatırladıkça da, nasıl diyeyim, hah, hani kaymak yersiniz de arkasından boğazınızda bir tat kalır ya, işte öyle bir duygu kaplar içimi. Sanki biraz daha düşünsem, kafamda senaryolar yapsam ağlayacağım, hem de hıçkıra hıçkıra... Nasıl hatırlamam ki zaten, hatırlanabilirliği olan güzel anlardan, ender anılardan... Otururduk yere, açardı babam gazetenin sinema sayfasını “Seç oğlum” derdi. Vayyy beee, ulan ne iş, sanki lotodan para çıkmış. Ama öyleydi be abim, öyleydi. Neyime gerek o yaşta para, benim için en büyük olay oydu be. İşte önümde filmler ve ben istediğimi seçeceğim hem de babamla, erkek erkeğe. Uff ki ne uf. İşte bu yüzden, sırf bu yüzden hatırlarım ve unutamam o Pazar gününü. Bir kere de maça gitmiştik galiba, yok yok gitmiştik. En son hatırladığım ise ona sinemaya gitmek için yalvarıyordum. Ama olmadı, sağlık problemi, başka işler, zaman yetersizliği ve benim duygumdan, o boğazımdaki kaymak tadından önemli binlerce sebep yüzünden gidilemedi, gidilebilecek mi onu da Allah bilir artık, reenkarnasyondan ümit kesilmez. Bizde de şans yoktur, eşek olarak geri geliriz şimdi. Zaten eşeklik bende. Böyle işte, ama hiç gocunmuyorum, çünkü biliyorum ki, bu dertten muzdarip insanlar çoğunlukta hatta daha beterini yaşayanların olduğuna bile inanıyorum. Çözümsüz ise konuşmak yersiz mantığı ile hareket edersek bu konu tartışılmalı mı, tartışılmamalı mı? Bence ama tamamen bence (Bu arada bir parantez açarak, “BENCE” ile başlayan bir cümlenin gücünü size bence anlatmak istiyorum. “BENCE” ile bir cümleye başlamak demek “BENCE”den sonra gelecek her türlü mantıklı, mantıksız, ayıp, günah, sevap her türlü fikrin sahibi benim ve hiçbir şekilde bu fikrime karşı olanları, sinirlenenleri, tiksinenleri duymak, yaşamak istemiyorum demektir. Yoksa neden “BENCE” diyesiniz ki?.. “BENCE” bütün, arabaya ilgi duyanlar aynı zamanda body'e de (Vücut geliştirme) ilgi duyarlar ve bu tip insanlar aptaldırlar. Şimdi ben bu lafı dedim ama başında ne dedim “BENCE”, işte olay burada biter...) tartışılmalı, neden mi? İşte biz yaşadık ve etkilendik... Akıllı olmalıyız, kendimizi tanımaya çalışmalıyız, artık hiçbir şeyi değiştiremeyiz, bir şeyin dışında. Geleceğimizi ve çocuğumuzu... Korkularımızın, komplekslerimizin ve daha birçok psikolojik bozukluklarımızın farkına varmalıyız, bunların babamızla sinemaya gidememekten, annemizle sex konuşamamaktan, ne bileyim aile içi sağlıksız ortamlardan olanlarını çözüp, ileride olacak çocuğumuza bunları aktarmamalıyız. Hiç dikkat etmediniz mi; ailenizde beğenmediğiniz, size yapıldı mı çıldırdığınız hareketlerin aynısını arkadaşınıza, sevgilinize yapmıyor musunuz? Bence yapıyorsunuz. Arkadaşınız ise yapın, ittir edin n'olacak. Hadi len der geçer herif, ama iş sevgilinize, ileride eşiniz olacak insana gelince işte o zaman işler değişir. Zaten arkadaşına yap, ona yapma olmaz. Ya yaparsın bir boku ya da dediğim gibi bütün bu fikirlerim Şimdi yeniyiz diye iki kere söyledim, bir daha söylemem. İsteyen psikolog istediğini söyleyebilir, “I don't give any fu..k?!?!?! Sorry” Oku oku kitabı psikolog ol, okuyunca herkes yapar, çözsene problemleri okumadan.
Kusmuk 1: Geçen ay için çok özür dilerim, gerçekten üzüldüm. Kusmuk 2: GameShow dergisini 2 sayıdır göremiyorum, güya gelecek, aman derim Zebaninin yazılarını okumayın... Beyninize zarar verebilir. Sempatiklik, hatırlama biraz da. Kusmuk 3: Metin seni unutmadım... Yanlış anlamayın lan.