PRAY FOR DEATH
Retro bilgisayarkarşınızdayım (Evet yine). Konudaki uzman yazarımız Burak Bayburtlu'nun küçük ihanetinden sonra tarzım olmasa da bu oyunu ben açıklamaya karar verdim (dirildim). Tarzım değil dedim çünkü Street Fighter'dan beri hakkını vererek bir dövüş oyunu oynamamıştım. Doğrusu bu tür oyunları beceremememin yegane sebebi tuş kombinasyonları (İdi). İki ileri dört aşağı yapıp joystick'i üç defa çevirdikten sonra üç kere ateşe basınca (Altı tanesinden birine) çok özel bir yumruk vuruyor olabilirsiniz. Oyun içinde böyle beş-on hareket daha olduğunu düşünürseniz (Hem de her adam için) benim gözümün korkması gayet doğal. İşte Meg bunu yazacaksın dediğinde (Kibarca) de oyuna bu ön yargı ile yaklaştım ama doğrusu sonra oyundan çok zevk aldım. Annem oyunun başında çıkardığım sesleri duyunca gülmekten bayılıyordu (Ses kartım yok da efekt sorununu kendim hallediyorum hele oyuna kaptırınca Jackie Chan filmlerini aratmıyorum doğrusu (Böyle mi yazılıyordu bu adamın adı)). Sizin de böyle bir korkunuz varsa çekinmeyin Ben oynadıysam herkes oynayabilir: Bu kadar gevezelik yeter. Artık oyunla ilgili düşüncelerimize geçelim. Şahsen ben bu kadar üç boyutlu dövüş oyunundan sonra bu tip bir tane daha çıkartacaklarını tahmin etmiyordum. Zira bilgisayar piyasasının kuralları gereği bir şey piyasaya çıkıp da tutulursa mutlaka ondan önceki her şeyin yerini alıyor (Örn: Doom'dan sonra her şeyin texture mapping olması). Türü sevip de 486'sı olanlara müjde. Çünkü oyun 486'da da adam gibi çalışıyor (mükemmel değil, ama iyi). Oyunun
İşte bu ay ki dövüş oyunumuz ve ben yine grafikleri, grafik sistemi oldukça iyi (Street Fighter'dan bu yana çok şey değişmiş). Maçtan sonra ekrandaki görüntünün döne döne uçup gitmesi insanı etkiliyor doğrusu. Her zamanki gibi oyuna menülerle başlayalım. İlk menü şöyle: Start: Oyunu asıl yönlendiren seçenek bu olduğundan daha sonra ayrıntılı açıklayacağım. Options: Bunun da alt menüleri var. Controls: Kontrol aracını (Genellikle klavye) seçip tuşları ayarlayabiliyorsunuz. Graphics: Ekran hareketlerini ve detayları (Genellikle yok) ayarlayabilirsiniz. Sound: Bana bakmayın ses kartım yok. Round Settings: Round (3, 5), uzunluğu (30, 60, 90, Sonsuz) ve zorluk derecesi (Dead en kolay,
PRA
entity en zor). Fighters: Dövüşçüleri tanıtıyor kendince. Top Scores: 2272? Credits: Oyunu yapan amcalar. Şimdi start menüsüne dönebiliriz. Tabii ki onun da alt menüleri (ve onların da alt menüleri) var. One dead: Tek kişilik mode. Story mode'da arcade makinelerindeki gibi oynayabilirsiniz (Jeton hesabı). Tag Team'da takımınızı seçip adamları sırayla kullanıyorsunuz ama amerikan güreşi gibi değil. Ancak biri ölünce yerine yenisi girebiliyor. Bir maçı kazanan adamın gücü bir sonraki maça aynı kalıyor. Two Dead: Vs mode iki kişi kapışmak için. Kazanan başka oyunlarda olduğu gibi yoluna devam edemiyor ona göre. Diğer iki seçenek yine team mantığı ama ben aralarındaki farkı anlayamadım. Genocide: Oyunun turnuva ayarları buradan yapılıyor. Tournament'de bildiğiniz turnuva, Double death iki kere yenilenin elendiği bir tür turnuva (Over The Top'u seyrettiniz mi?). Final League ise tahmin ettiğiniz gibi lig. Daha iyi anlatabilmek isterdim ama biraz beceriksiz olduğumdan her halde bu turnuvaların hiçbirini bitiremedim (Övünmek gibi olmasın Vs mode'da sondan bir önceki adama kadar geldim). Menüler bu kadar. Asıl oyuna gelince oyunun teknik açısından önceki iki boyutlu oyunlardan çok büyük bir farkı yok. Yalnızca konu olarak biraz değişik olduğu söylenebilir. Örneğin bütün adamlar ölü. Oyun savaşçınızı seçin değil ruhunuzu seçin diyor. Bir de bayılma (Sersemleme değil düşüp bayılma) ve yerdeki adama vurma gibi benim daha önce görmediğim özellikler eklemişler. Normal güç çizginizin altındaki ince çizgi sizin sağlığınızı gösteriyor. Siz vurunca artıp size vurulunca azalıyor. Bitince de ya sersemliyorsunuz (Rakibe gün doğuyor) ya da düşüp bayılıyorsunuz. Bayılırsanız çabuk kalkabilmek için seri şekilde ateş tuşlarına basın (Herhangi birine). Oyunda dört ana tuş var: Hızlı yumruk, yavaş yumruk; hızlı tekme, yavaş tekme. Bütün hareketler bu tuşların kombinasyonları ile yapılıyor. Adamların hareketlerini sayfada bulabilirsiniz (O alttaki mavi kutularda). Sanıyorum bu oyununda yakında gizli adam opsiyonları çıkar ama şimdilik bu adamlarla yetineceksiniz. Zaten birini bütün özellikleri ile kullanmak ve diğer hepsine üstünlük sağlamak yeterince zaman alacaktır. Vs Mode'da (Vs — Versus) bütün adamları (Seçebildiklerinizin hepsini) yendikten Murgan: Cehennem zebanisi, Boynuzlu, öküz bacaklı tosuncuk. G, a. /çarak tekme. I, a, g + yy = Güç tazeleyebiliyor ve bunu yapabilen tek.
FOR
yaptığımı düşünecek (Kötü kötü bakıyor zaten). Klasik mesajlarımı verip yazımı tamamlıyorum.
sonra iki adam daha var. Bunlardan birincisinin iki eli yerine iki kılıç var ve pek de kibar sayılmaz. Dolayısıyla ben diğerini göremedim. Benim oyunla ilgili anlatabileceklerim bu kadar. Kesinlikle eminim ki kendinize iyi bakın oyunda daha benim çözemediğim bir sürü hareket var. Kızların peşinden ayrılmayın tam mevsimi. Artık onları çözmekte size düşüyor. Oyunda son ve en önemlisi her ay Game-Show almaya zorlanırsanız rakip yerine gıcık olduğunuz birini koyun devam edin. (Bu arada kolay mode'u seçin zira gıcık olduğunuz Hepinizi fuara (Compex'96) bekleriz (Diyor patron). birinden dayak yemek hiç hoş olamaz). Ben öyle Levent YARLI yaptım (İsmi lazım değil ama Baş harfi “S” (Kodluyorum : Serkan'ın S'si )). Örnek olsun diye söylüyorum. Gıcık olduğunuz adam etrafta sizin hakkınızda konuşuyorsa (Salak Serkan), dergilere yazı yazıyorsa (Aptal Serkan) ve onu dövmenize patron kızıyorsa (Yedim seni Serkan) bu oyun ruh sağlığınıza iyi gelecektir. Yazı bitti siz bu yazıyı okurken (Eğer dergiyi ayın dokuzundan geç aldıysanız) biz fuarda olacağız. Gelin bizi ziyaret edin hepinizi bekliyoruz. Artık yeter patron yer doldurmak için gevezelik
VIRGIN (DÖVÜŞ)