C:\Edit Editörden.txt
Retro bilgisayarCl Edit Gditörden.bzt
Birden bütün bu diyalektiği bozan garip bir şey oldu. Bir cep telefonu çaldı; çevresinde olup biteni hiç de şaşkın, açtı telefonu. Karşısındaki ses “İyi günler. Ben Yay-Sat'tan arıyorum. Derginizin mayıs sayısı rakamlarını bildirecektim.” dedi.
CHRONICLES
Telefonu kapattığında içinden “Allah kahretsin” diye iç geçirdi. Korktuğu başına gelmişti. Ne her şeyi bitiren, çok kötü bir sonuç gelmişti, ne de gelecek için ümit vaat eden, harcanılan bu kadar emeğin karşılığının alınabileceği, ortalığı pembe bulutlarla kaplayan iyi bir sonuç. Klasik köşesinde eski adventurecıların gözlerini yaşartacak güzellikte bir oyun düzelecekse birkaç ay daha göze (Haliyle) biraz eski ürün alınabilirdi. Ama ya her şey düzelmezse... Keşke, keşke daha kötü bir sonuç gelseydi de bitseydi bu güzel rüya, diye iç geçirdi. Geri dönmemek için bahane arıyordu, aslında fazla zorlanmasına gerek yoktu. Film çıkışı sırasında başına gelen bin tane bela aklına geldi. Hele matbaada süründüğü günleri hatırlayınca, her şeyi yüzüstü bırakıp gitmek kafasına iyice yatmıştı. Sonra içinden bir ses ona gelen güzel mektupları, telefonları hatırlattı. Derginin ne kadar güzel olduğunu söylüyordu durmadan. Hain ses, damara nereden gireceğini çok iyi biliyordu. Ne de olsa bu derginin iyi bir yere geldiğini görmeden giderse bu diyardan, gözleri açık gidecekti. Hem son zamanlarda film çıkışında pek fazla bela çıkmıyordu. Matbaa meselesine gelince, bu kadar güzel şey için katlanabilirdi ama yine de bir taktik değişikliğinin zamanı gelmişti. Son bir kez daha düşündü ve kararını verdi. Verir vermez de pişman oldu. Ama artık yapacak bir şey yoktu. Perde açıldı... İşte yine karşınızda bütün GAME-SHOW ailesi.
Simülasyonun böylesine ne demeli. Grafikler köklenmiş, uçaklar karmaşık, görevler güzel. En iyisi Pentium almalı.
GÜR
ŞAHİN: Ufacık MERT: Bade rakısını TİMUR: Vim bir bebeğe 5 BigMac ortalıkta bırakmamak temizlik mazemesidir, yedirilir mi Akın Bey lazım, sonra çocuk çocuklara Amca, İşte böyle öküz ince ruhlu olur, şiir verilmemelidir. Sonra olur sonra, her şeyi falan yazar, neme giderler dergi kur silip süpürür. lazım, eller duyar laf hepimizin hayatı olur. işte böyle.