Sayfa 62

FOE

son şansınız. Evet arkadaşlar resmen bu son şansınız. Şu her tarafını pislik, kokuşmuşluk, medya sarmış ülkemizde; saf kalabilmiş tek şeyi de kaybetmemeniz için son şansınız. Şu anda elinizde Game-Show'un belki de son sayısını tutuyorsunuz. Fotokopiden buralara geldik ve son noktayı renkli olarak koyduk. Size belki de çok normal gelen bu olayı biz her gün “Abi, inanamıyorum”larla geçirdik. Fakat gelgelelim kapitalist bu düzende biz de kendimizi kaybettik. Siz sanıyor musunuz ki bu dergide grafikerler var, onlarca bilgisayarlar var, çaycı var, kısacası bir dergiyi dergi yapan öğeler var. Hayır! Hayır! Hayır!!! Hiç birisi yok bizde. Daha geçen hafta elden düşme alabildiğimiz 17 inch bir ekran ve 486 DX100'den (Allah'tan 16 Mb) başka hiç bir şeyimiz yok. Dergi dediğimiz yer ise Kamer Bilgisayar'ın arka bir odası. Bilin bunları bilin. Bilin ki hayattaki kavramlarınız, bakış açılarınız biraz genişlesin. Bilin ki Game-Show artık çıkmadığında “Neden?” demeyin. Sayılar boyunca neredeyse sizlere yalvardık. Alın bu dergiyi, almakla kalmayın aldırın da fakat ne yazık ki il masraflarımızı karşılayacak bir tiraja bile ulaşamadık. Arkamızda şöyle baba gibi bir adam da olmayınca geldik uçurumun kenarına. Renkli olup reklam gelirini arttırarak son bir şans daha veriyoruz kendimize ve Emin'in de dediği gibi öyle bir adım atıyoruz ki adımımızın altında ne var bilmiyoruz. Binlerce oyun oynayan varken Game-Show gibi bir dergi nasıl olur da 10.000 satmaz. Satmaz tabii!!! Okuma alışkanlığı yok bir kere. Bu derginin okuyucuları okumuyor. Bilinçsizler. Takmışlar yok bu dergi renkli yok şöyle yok bok. Alın biz de renkliyiz. Bu dergi renksiz diyen kaç kişi bu dergiyi almaya başlayacak merak ediyorum. İşin en yürek yakan tarafı yani benim yüreğimi yakan tarafı ise disket verdiğimiz ay satışların ikiye katlanması. Promosyona bağımlıyız. Hem de yediden yetmişe. Şampuan ver şunu ver bunu ver fakat dergiyle bir şey kesin ver mantığı çökertmiş bizleri. İçerik mi? Kim takar içeriği. Bu kafa ile daha çok dergiler batar Türkiye'de. Söyleyeceklerim bu kadar değil tabii ki fakat yer sınırlı. Belki bir kez daha çıkarız karşınıza, belki sizler duygularınızı dinler ve bu dergiye destek olursunuz da bir daha hiç ayrılmayız. Ben kötümserimdir bu yüzden Serkan Lay Lom, Engin Abla, MAC, Mert, Muhammed, Onur, Özgür, MEG, unuttuğum diğerleri ve ben BIGBEN adına sizlere bundan sonraki hayatınızda başarılar diliyorum. “LA KAMPANYA DÖ BIG-BEN: BÜTÜN OYUNLAR AYNI TUŞLA BİTSİN....” (İmzalarınızı bekliyorum....) KUSMUK 1 : KUSMUK 2 : Sinemaya & Bara gidek. See'ya next time, we love'ya istanbul. Goodnight. Thank youuuu