Sayfa 13

Yine ne desem bilmiyorum, sanırım yerinde bir laf olabilir. Oyunu hazırlayan kişi patronuna gidip 'bir pizza yapmaca oyunu yapmayı düşünüyorum' dediği zaman orda olup adamcağızın suratındaki ifadeyi görmek isterdim. Ben de Özgür'den (o şimdi asker) böyle bir oyun geldiğini duyduğumda bayağı şaşırmıştım. Bu ilk şaşkınlığı atlattığınızda sizi bayağı kapsamlı bir strateji oyunu bekliyor. Pizza Tycoon'da birinci kural ciddiyet diye bir şey olmaması. İlk karşılaşacağınız kişi olan bankacının hamamböceği suratlı olmasından rakiplerinizin MAD karakterlerine benzemesine kadar her şeyde bir cıvıklık mevcut ama bu oyunun stratejik yönünü etkilemiyor. Aslında aramızda geleceği esnaflık yönünde görünenler için iyi bir antrenman aleti bile olabilir. Dükkan kiralamaktan, mobilya seçimine, eleman aramaktan yerel mafya (haraç falan) ilişkilerinize kadar aslında her şey gerçeğe az çok uygun. Bir de pizza yapma bölümü var. Ben aslında stratejimi sulandıran ara bölümlerden nefret ederim ama Pizza Tycoon'un mutfak bölümü hem eğlenceli hem de oyundaki başarınızı direkt olarak etkilediğinden en azından bir işe yarıyor. Burda olmak zaten başlı başına bela. Firmanız rayına oturduğunda yapabileceğiniz bir dolu gelişme ve gidebileceğiniz daha lüks semtler ve daha zorlu şehirler var. Onun için Pizza Tycoon'dan hemen sıkılacağınızı sanmıyorum. Daha önce bahsettiğim yerel mafya ve rakiplerinizle yapacağınız yarışmalar da oyunun sonunu biraz geciktiriyor. Komik grafikler ve genel ciddiyetsizlik sizi rahatsız etmezse gönül rahatlığı içinde alabilirsiniz. Keşke zamanında bu oyun olsaydı da biz de Açelya'nın sahibine oynatsaydık.

İ alıp iflas etmezdi (Açelya'yı bıldırcın ve kuzu çevirme lokantası yapmayı denedi), biz de hala her Allah'ın günü keyifle tavuk döner yiyor olurduk.