BigBEN

etkilenir. Olayın buraya kadar ki kısmında bir sorun yok, problem olan kısım

Etkilenmemek mümkün mü insanlardan? Bence hayır, herkes bir şekilde birisinden

BigBEN etkilenen insanın bu etkileşimi kabul etmeyişidir. Ayıp mıdır, günah mıdır bilinmez

fakat biraz onur kırıcı gelir insanlara. Biz gençlerin her boktan onuru kırıldığını düşünürsek böyle bir olaydan kırılmaması herhalde komik olurdu. (Bu arada insanın evinde yazması da bir başka oluyor yaa.) Farzı mahal birisinden etkilendik ve dedik ki abi bende yapacağım, bende artık öyle konuşacağım... İyi güzel konuş fakat bir olayın orijinali var iken taklidine insanlar neden para versinler. Fiyatı ucuz tutmak da bir işe yaramaz çünkü bu tip olaylarda paranın gücü sıfırdır. Kazanılan şey toplum içinde prestij ve saygıdır. O zaman ne yapacağız. Hiç kimseden etkilenmeyecek miyiz? Tabi ki etkileneceğiz fakat akıllı insanlar gibi davranarak bunu hiç kimseye çaktırmayacağız hatta olayın orijinalinin bizden çıktığını insanlara inandıracağız. Sizlere daha başka önerilerim de olabilir.

Bunlar:*** Çok az kişinin okuduğu kitapları okuyun ve lütfen onlardan etkilenin. Böylece çok az kişi sizi taklitçilikle suçlayabilir. *** Zor kaldığınızda “Ben bu lafı 3 yıl önce etmiştim...” gibi kendinizi kurtarıcı sözler sarf edin. Aslında bir gerçek var: İnsan kendisi olmadan, kendini o olayda hissetmeden ne yaparsa yapsın basit ve ucuz bir taklitten öteye geçemez. Aynı şu aptal köşe gibi. Artık bazı şeyleri kabul ediyorum. Fakat benim hep bir köşem olsun istemiştim. Anneee, ühhühüüü. a “bigben”... İMUR ps: bu köşenin hala bir kimliğinin olmaması ben hariç hiç kimseyi germediğine eminim belki biraz Emin'i. Fakat olaya el koyacağım. Yakın bir zamanda bir gün kalkacağım ve o haftayı olaylara el koyma haftası olarak ilan edeceğim. Kilolarıma, ilişkime, iş hayatıma, askerlik sorunuma, printerıma ve özellikle bu köşeye el koyacağım... İşte bütün her şeyimi size açtım. Ben Mac gibi yapamam, neysem oyum zaten o yüzden sırf o yüzden bir yere gelemeyeceğim fakat beni sevenler ise tam sevecek bir camı sever gibi. Bana baktılar mı içimi görecekler. O ne bell!