Bu sayfadaki yazılar
Sayfanın metni
Sayfa 15
SANATKÂR KULLANICILAR
Onu aradığım gün, Dale Beach Commodore'uyla transfer kâğıdına şekiller çıkartıyordu. Bunlar bir okul fon projesine katkı olarak tişörtlere çıkartılacaktı. Dale Beach çizimlerini yazıcı imgelerine dönüştürmek üzere ticari bir video sayısallaştırıcısı kullanabileceğini keşfeden bir sanatçı. Her ne kadar Beach, Commodore'ları VIC-20 günlerinden beri kullanıyorduysa da, sanat çalışmalarında GEOS kullanmaya başlayana kadar potansiyellerini kavrayabilmiş değildi. Şimdi GEOS kullanıcıları için orijinal çizimlerden oluşan bir disket yayımlıyor. Commodore/GEOS birliğinin olanaklı kıldığı diğer bir proje de, Beach'in kendini ve eserlerini müşteri adaylarına tanıtmak için çıkarttığı 14 sayfalık profesyonel görünüşlü dergi. “GeoPublish ile bir sayfayı tamamladıktan sonra, onu Quantum-
15
Klavyeyle gezinmek için ← ve → tuşları.
Sayfa 14
kolaylıklarla daha
Commodore topluluğunun üyeleri üç kategoriye ayrılabilir: Commodore sahipleri, kullanıcıları ve Kullanıcılar. Sahiplerin bir bilgisayarı vardır, ama nadiren açarlar. Çoğumuzun dahil olduğu düzenli kullanıcılar bilgisayarı kelime işlem programlarında ve oyun oynamak için açarlar. Diğer yandan, gerçek Kullanıcılar bellekteki son baytına kadar bilgisayarı ve kapasitesini değerlendirirler. Kullanıcıların ortak özelliği bilgisayarlarını sevmeleri ve iyi tanımaları. Bilgisayar dergilerini takip ediyor ve piyasada bulunan yazılım ve donanımları ediniyorlar. Bir kere bilgisayarın neler yapabileceğini öğrendikten sonra da, bu yetenekleri değerlendirmekten hiç geri durmuyorlar. Bir örnek vermek gerekirse, Florida, Davenport'ta yaşayan havacılık sanayinden emekli işçi Clayton Johnson gösterilebilir. Evindeki ikinci yatak odasında, bir çizim masası ve C-64
ve C-128 var. C-64'ü bir gün istifa ettikten sonra kendisine bir C-128 almış. Johnson bilgisayarıyla çok fazla değişik şeyler yapmıyor, asıl önemli olan bilgisayarıyla yaptığı şeylerin çeşitliliği. Başlangıç olarak, iki ayrı yazıcı arasında seçim yapmasına olanak veren bir A-B anahtarı var. Yazıcılardan biri çek ödemeleriyle yüklüyken, diğeri değişik konulardaki yazıları çıkartıyor. Yazıcılardan birisinin hemen yanında, bir X-10 güç kaynağı duruyor. Bu araç bilgisayarla programlanıyor ve duvarlardaki elektrik düğmelerini açıp kapatabiliyor. “Bilgisayarı yalnızca buradaki ana jeneratörü programlamak için kullanmanız yetiyor. X-10 elektrikler kesildikten sonra çalışmasına olanak veren bir pile de sahip.” Uygun fişler modüllere takıldığı zaman, X-10 sabahları kahve ısıtıyor, çim sulama sistemini çalıştırıyor, yatak odasındaki televizyonu açıp Johnson uyuduktan sonra kapatıyor. Johnson'ın dediğine göre yılbaşı çam ağacındaki ışıkları da yakıp söndürebiliyormuş. Ve içeri köpeği Skeeter dalıyor. Skeeter'ın başucundaki gece lambası her gece saat 10.15'te yanıyor. “Karım dışında evdeki her şeyi programlamış durumdayım” diyor Johnson, “ama onu da yakında başaracağım”. Johnson'ın kelime işlemcisi ev planlarına eşlik edecek metinlerin yazılmasında yararlı oluyor. Ayrıca çeşitli hesapları yapmak için de kendisinin yazdığı bir program var. Johnson, pek çoğumuz gibi bilgisayarını kullanarak kartlar hazırlıyor ama Video Title Shop programıyla ev video filmlerinin jeneriklerini yazan başka çok fazla insan olduğunu sanmıyoruz. Johnson'ın C-128'ini çok daha verimli ve keyifli bir şekilde kullanabilmesini sağlayan diğer bir araç da, makinanın oyun portuna takılabilen bir programlanabilir bellek kartuşu olan bir kutu. Sık sık kullandığı programları, gerektiğinde bir iki tuşa basarak kullanabilmek üzere, burada depoluyor. Kartuşta 64K bellek kapasitesi var ve bataryalı olduğu için bilgisayar kapatıldığında programlar kaybolmuyor. Johnson bilgisayarını daha önce hayal bile etmediği şeyler için kullanıyor. Bazen daha güçlü ve hızlı bir bilgisayar almayı düşündüğü de oluyor, ama kendi deyimiyle “Bu bilgisayarda yapamadığım bir şey yok. İnsanlar bu makinaların ne kadar çok işe yarayabildiğini anlamıyorlar” diyor.
Lonnie Brown
TEKVANDO
Taekwondo World dergisi genel yayın yönetmeni Milo Dailey abone adreslerini eskiden bir C-64 ile muhafaza edermiş. Bu konuda “Makinaya kapasitesinin üzerinde yüklendiğini söylüyorlardı” diyor. “Oysa C-64 kimsenin onun düşünmediği işleri başarıyordu.” Güney Dakota'da yayınlanan derginin abone sayısı on binleri bulmuş ve artık C-64'ün kapasitesini aşmış. Ama Dailey “sadık Commodore'un henüz emekliye ayrılmadığını ve kayınbiraderinin kızının okul ödevlerinde kullanıldığını” belirtmekten geri kalmıyor. Dailey C-64'ü eski bir arkadaşı olarak görüyor. “O makina hakkında konuşurken nostaljik duygulara kapılıyorum” diyor. “Commodore bize bilgisayarları tanıttı. Birçokları Commodore'larına bağlılık duyuyorlar, hiç kimsenin bir IBM'ye bağlılık duyduğunu gördünüz mü? Eğer C-64'ü bir profesyonel sisteme dönüştürme olanağı olsaydı hâlâ onu kullanmayı yeğlerdim.”