Sayfa 55

CLR, NEW, RUN ve LOAD komutları çalıştığında $2D-$2E adreslerinde yer alan belirteç BASIC programın bittiği adresin bir sonrasını gösterecek şekilde ayarlanır. Bir programda yapılan değişiklik bu belirtecin değişmesine sebep olur. Bir program içinde LOAD komutu çalıştığında bu belirteç değiştirilmez. Böylece yeni yüklenen program ilk programdan daha kısa olmak şartı ile ilk programın değişkenlerini ve değerlerini kullanabilir. $0037-$0038: Bu adreslerde BASIC yorumlayıcısına açık RAM bölgesinin en son adresi yer alır. Normalde bu değer $9FFF'dir. Ancak bilgisayara bir kartuş takılı ise bu değer çevrilir. BASIC programa açık RAM bölgesini bu adresi değiştirerek azaltıp hafızada güvenli bir bölge açabilirsiniz. BASIC'in kullandığı hafızanın küçültülmesinden sonra CLR komutunu kullanmak gerekir. Böylece açmış olduğumuz hafıza alanı karakter dizilerinden korunmuş olur. RS-232 kullanıldığında BASIC için ayrılmış olan hafıza bilgisayar tarafından otomatik olarak 512 byte azaltılır. Bu kısımda yer alan değişken varsa kaybolur. $0039-$003A: Bu iki adreste en son işlenen BASIC komutun satır numarası saklanır. Eğer program çalışmıyorsa adresinin değeri $FFFF olur. BASIC program çalışırken bu adreslerin değeri o an işlenen satırın numarasını içerir. Satır numaraları 0 ile 63999 arasında olabilir. $003B-$003C: STOP, END komutları çalıştırıldığında veya BREAK tuşu ile program durdurulduğunda $39-$3A adreslerinin içeriği bu adreslere kopyalanır. Ve $3A adresinin değeri $FF olur. Eğer CONT komutu çalıştırılırsa $3B-$3C adreslerinin değeri tekrar $39-$3A adreslerine kopyalanır. Böylece program kaldığı yerde çalışmasına devam edebilir. $00BA: Bu adreste kullanılmakta olan alet numarası saklanır. Alet numaraları $00'dan $1F'e kadar olabilir. Ancak bu numaraların hepsi aletler için kullanılmaz. 3 numaradan büyük alet numaraları seri kabul edilir. Standart durumda mevcut olan alet numaraları şöyledir:

0 — Klavye 1 — Teyp 2 — RS-232 3 — Ekran 4 — Yazıcı 5 — Yazıcı

6 — Yazıcı/Plotter 8 — Disket sürücü 9 — Disket sürücü

Bu adresin içeriği $00 olursa ekranda karakterler normal olarak basılır. Eğer adresin değeri $12 olursa karakterler ekrana yazılırken fon rengi karaktere, karakterin rengi ise fona kullanılır. Bunun için karakter kodlarına $80 eklenir. Ekranda karakterlerin bu şekilde yazılmasını sağlamak için CTRL-RVS tuşlarına birlikte basmak gerekir. Tekrar normale dönmek için CTRL-OFF tuşlarına birlikte basılır.

$00CC: Adreslerin değeri $00 iken kürsor yanıp söner. Eğer adresin değeri sıfırdan farklı bir değerse kürsor blok halde gösterilir. $00FB-$00FE: Bu adresler BASIC tarafından kesinlikle değiştirilmediklerinden makine dili programlarında kullanabilirsiniz. $0286: Bu adresin değeri, karakterlerin ekrana hangi renkte yazılacaklarını belirler. Yazılım işlemi sırasında karakterler ekran RAM'inde saklanır. Aynı zamanda renk RAM'ında bunların karşılığı saklanır. Ekrana yazılan karakterlerin renklerini üç şekilde değiştirebilirsiniz. (1) CTRL veya CBM tuşlarından birini basılı tutup 1 ile 8 arasındaki tuşlara basarak 16 renkten birini seçebilirsiniz. (2) Ekrana istenen renk kodu basılır. (3) Bu adrese istenen renk kodu POKE edilir. Her renk için POKE, CHR$ ve klavyedeki karşılığını bir tablo halinde görelim:

Renk POKE CHR$ KLAVYE Siyah 0 144 CTRL 1 Beyaz 1 5 CTRL 2 Kırmızı 2 28 CTRL 3 Cyan 3 159 CTRL 4 Mor 4 156 CTRL 5 Yeşil 5 30 CTRL 6 Mavi 6 31 CTRL 7 Sarı 7 158 CTRL 8 Oranj 8 129 CBM 1 Kahverengi 9 149 CBM 2 Pembe 10 150 CBM 3 Koyu gri 14 151 CBM 4 Normal gri 12 152 CBM 5 Açık yeşil 13 153 CBM 6 Açık mavi 14 154 CBM 7 Açık gri 15 155 CBM 8