Sayfa 48

Bilgisayarlar hakkında daha çok bilgi sahibi olmadığına ve bir bilgisayar edinmediğine hayıflandı. Bu en mükemmel suçun planlarını hazırlarken ondan yararlanabilirdi belki. Alice ile onu bir araya getirdikten sonra, bilgisayarın yeteneklerine güveni sınırsız derecede artmıştı. Evliliklerinin birinci yıldönümünü Tahoe gölünde geçirmeye karar verdiler. Stateline'da biraz kumar oynadıktan sonra bir tekne kiralayıp gölde birkaç gün geçireceklerdi. Los Angeles'ten gelirken, neredeyse fikrini bir kere daha değiştirecekti. Bu kadının karşı konulması güç bir cazibesi vardı. Keşke bu kadar çok parası olmasaydı. Ama kendini yeniden katılaştırmayı başardı. Alice bir keresinde ona “sevgilim, bir yıldır evli olmamıza karşın birbirimiz hakkında ne kadar az şey biliyoruz” dedi, “örneğin senin bir çeşit mavi sakal olmadığın ne malum.” Damarlarından kanının çekildiğini hissettiği halde, bu espriye kayıtsızca gülmeyi başarabildi. Stateline'da, kumarda bol bol kaybetti. Alice onu güçlükle oyun masasından kaldırdı. O sırada Alice'nin parasını ele geçirdikten sonra kumarda bilgisayar kullanmaya ve kendine bir bilgisayar almaya karar verdi. Ama şimdi sıra işteydi. “Bu kadar kumar yeter sevgilim” dedi. “Yarın bütün günü gölde, teknede geçireceğiz.” O gece kayıkhaneye gidip Alice'nin kullanacağı can yeleğinde bir delik açtı. Kaza eseri olmuş gibi görünecek kadar küçük ama suyun içeri dolup onu yavaş yavaş batırmasına yetecek kadar da büyüktü. Alice'in edinmemiş olduğu bir beceriydi yüzme. Teknenin sanki su altında bir kayaya çarpmış olduğu izlenimini uyandıracak bir delik açabilecek miktarda patlayıcı yerleştirdi gövdenin alt tarafına. Döndüğünde Alice uyuyordu. Ayışığında onun masum, güzel yüzünü görünce bir pişmanlık dalgası geçti içinden. Ondan sonra yanına uzandı ve birkaç dakika içinde uykuya kaldı. Sabah hava parlak ve açıktı. Hafif bir rüzgar gölün yüzeyinde dalgalanmalar yaratıyordu. Onun ve teknenin hareketinin dışında gölün yüzeyi kıpırtısızdı. Hava çam kokusuyla doluydu. Alice'e baktı. Alice kendinden geçmişti. “Biliyor musun?” dedi, “seninle bu kadar mutlu olmamın nedeni pek çok konuda aynı şeyleri yapmaktan hoşlanmamız.” “Ben de sık sık aynı şeyi düşündüm” dedi Alice, “örneğin evlilik yıldönümümüz için buraya gelmeyi öneren sendin ama benim de bundan çok isteyebileceğim bir şey yoktu.” Patlama zamanından önce oldu, ama kıyıdan yeterince uzaktaydılar ve bulundukları yerde göl yeterince derindi. Bu kadar çabuk olmasından memnun bile oldu, çünkü öbür türlü planını iptal edecek kadar yumuşayabilirdi. Alice o an bir çığlık attı. “Suyun altındaki bir kütüğe çarptık canım” dedi. “Dipte bir delik açıldı gibi görünüyor. Ama paniğe kapılmaya gerek yok. Can yeleğin batmanı önler, yardım gelene kadar böyle idare edebiliriz.” “Ama ben yüzme bilmiyorum.” “Biliyorum sevgilim. O seni suyun üstünde tutacaktır, endişelenme. Birkaç dakika içinde tekne battı. Alice'in can yeleği birazdan suyla dolup onu batıracaktı. “Sevgilim” diye bağırdı az ötesinden Alice. “Sana itiraf etmem gereken bir şey var.” Bir itiraf için ne uygun bir zaman diye düşündü. “Nedir o sevgilim?” “Seni gerçekten seviyorum. Seni şimdiye dek kimseyi sevmediğim kadar çok seviyorum. Sadece paran yüzünden yaptım bunu. Ben zayıf bir insanım, kendime hakim olamadım.” “Neden söz ediyorsun sen?” “Can yeleğinde bir delik açtım. Birkaç saniye içinde suyla dolup seni batıracak. Görüyorsun ya, senin de yüzme bilmediğini biliyordum. John ve Bill için hiçbir şey hissetmemiştim ama seninle başkaydı. Sana bunları söylememin nedeni -seni gerçekten sevdiğimi boğulmadan önce bilmeni istiyorum. Çok zayıf bir insanım, üzgünüm.” “Çıldırdın mı sen? Ben de senin can yeleğinde bir de...” Batmaya başladığını farkedince paniğe kapıldı. Bilgisayar onları öylesine iyi eşleştirmişti ki, zayıflıkları ve öldürme eğilimleri bile birbirini tutuyordu. Suyun üzerinde kalmaya çalışarak çırpınıyor ve küfrediyordu. Alice'in ona kulak asacak hali yoktu, çünkü o da çırpınmak ve bağırmakla meşguldü. Birkaç dakika içinde gölün yüzeyi sabahki durgunluğuna döndü. —