Sayfa 8

Klavye ise hem tuşların yerleşimi ve sayısı, hem de mekanizması bakımından tamamen eskisinin aynı. Yalnız her iki 64 versiyonunu yanyana koyduğunuzda, yeni 64'ün klavyesinin diğerine göre daha yatık olduğunu görüyoruz. Bu da, özellikle uzun süren kelimeişlem türünden çalışmalarda, ergonomik açıdan eskisine oranla büyük bir rahatlık sağlayacak.

Yeni 64'ün yanına ve arkasına baktığımızda ise en ufak bir değişikliğe rastlamıyoruz. Bütün girişler eskisindekinin aynı. Yani eski modelden tüm kabloları sökebilir ve hepsini yenisine takabiliriz. Monitörümüz, disket sürücümüz, bilgisayarımız, datasette'imiz, televizyonumuz ve hattâ eski adaptörümüz, en ufak bir sorun çıkarmaksızın yeni 64'e takılabiliyor. Makinenin içini açtığımızda yine tanıdık bir şeyle karşılaşıyoruz: eski C 64'teki platin. Daha yakından bakıldığında ise Video-Chip (VİC) ve İnput/Output elemanı (6526)'nın yeni versiyon numaraları taşıdıkları görülüyor. Fakat bu değişiklikler, eski programların çalışmalarında herhangi bir farklılık yaratmıyor. Tek önemli fark, ekran görüntüsünün -özellikle de monitör yerine televizyon kullanıldığında- eskisine oranla daha net olması. Makinenin içindeki diğer bir yenilik ise, koruma levhasının sert ve dayanıklı bir metalden oluşması. Eski modelde bunun yerinde ince bir alüminyum tabaka vardı. Yeni metal levha, korumanın dışında bütün çiplerin soğutulmasına da yarıyor.

-

Ünü 8 7 ki Kid Si Bi İç, < ş a

Resim 1. Görünümündeki büyük değişiklik dışında, yeni C 64'ün klavyesi eskisinin tamamen aynı.

ö

Resim 2. Yeni Commodore'un sağ yanında joystick portları, açma/kapama düğmesi ve akım giriş yeri bulunuyor.

Resim 3. Commodore'un yan üniteleri, hiçbir sorun çıkarmaksızın yeni 64'e bağlanabiliyor.

Resim 4. Dış kap açıldığında, sağlam bir koruyucu levha ve ona monte edilmiş olan klavye görülüyor.