Sayfa 5

yüzeyi düz bir kâğıda geçirmeye çalışmak... Eğer hâlâ bundaki garipliği anlamadıysanız size bir önerimiz var: Bir portakalı ikiye ayırın, içlerini boşaltın ve elde ettiğiniz içi boş yarım küre şeklindeki portakal kabuklarını bozmadan, kesmeden, buruşturmadan masanın üzerinde düz bir hale getirmeye çalışın. Nasıl? Olmuyor değil mi? Muhakkak bir yeri ya yırtılıyor, ya da büzüşüyor.

İşte yuvarlak dünya yüzeyini kâğıda geçirmek de bu kadar zordur. Bazı oranlar muhakkak bozulacaktır. Önemli olan hangilerinin bozulacağına karar vermektir. İşte burada harita uzmanları işin içine giriyor. Bu uzmanlar günümüze kadar birçok harita çizim yöntemi geliştirmişlerdir. Bizim programımız bunlardan beş tanesini çizebilmekte, isterseniz tek renkli, isterseniz çok renkli!

Bunlardan birincisi olan 'DÜZ HARİTA'da meridyenler ve paraleller arasındaki uzaklıklar korunur. Ancak gerçekte kutuplara yaklaştıkça birbirine yaklaşan meridyenleri birbirine paralel tutmakla, ekvatordan kutuplara gidildikçe gerçek dünya üzerindeki uzaklıkları olduğundan daha uzun göstermiş oluruz. Bunun bir diğer sonucu da, kutuplara yaklaşıldıkça alanların da abartılmış olmasıdır.

Eğer paralel daireleri arasındaki uzaklığı kutuplara yaklaştıkça belli bir oranda küçültürsek, bu alan bozulmasını engelleyebiliriz. Buna da 'BEHRMANN PROJEKSİYONU' adı verilir.

Bu projeksiyon türünü uygularken, ekvatora denk gelen yerlerdeki oranlara dokunmaz, onları olduğu gibi bırakırsak, 'LAMBERT PROJEKSİYONU' uygulamış oluruz. Bu çizimi şöyle de açıklayabiliriz. Dünyanın etrafında eksene paralel ve ekvatorla aynı çapa sahip bir silindir düşünün. Şimdi de dünya üzerindeki her noktayı, ekvator düzlemine paralel olarak bu silindire taşıyın (projeksiyonunu yapın). Silindirli, açtığınız zaman oluşacak harita, Lambert yöntemi ile çizilmiş olacaktır.

Eğer meridyen ve paralellerin kesişim açılarının bozulmasını istemiyorsanız, 'MERCATOR' yöntemini kullanmalısınız. Gerçekte değişen açıları, kâğıtta 90° derece olarak gösterdiğimiz için, alanları gerçek konumlarında tutmaya çalıştığımızda korkunç bir alan bozulması ortaya çıkacaktır. Böylece, aslında dünya üzerinde bir yay çizen rota eğrisi, kâğıt üzerinde düz bir çizgi olarak görünebilmektedir.

Son harita türümüz olan 'MERKEZİ PROJEKSİYON' ise en büyük alan bozulmasına sahip harita biçimidir. Çizimi şu şekilde açıklayabiliriz. Gene yukarıdaki gibi, dünyayı çevreleyen bir silindir düşünelim. Şimdi de dünyanın merkezine bir lamba yerleştirelim. Karaların silindir üzerinde oluşturacakları gölgeler, bu tür haritayı oluşturacaktır.

Bu haritaların yanı sıra, Dünyayı düz bir alana çizmek yerine, dilim dilim çizmeyi tercih eden yöntemler de vardır. Bu durumda hem uzunluklar hem de alanlar korunmuş olur. Ancak harita düz(!) olmaz.

Şimdi de satırlarımızı açıklayalım:

SATIR 400: Bilgisayar grafik modundan çıkıp büyük harf/grafik karakterleri moduna giriyor. Daha sonra çizim bittikten sonra programı yeniden çalıştırınca grafik ekranın kapanması için bu gerekli.

SATIR 500: Tek renkli çizime göre bazı değişkenler saptanıyor. Birincisi, ekran ortasının X koordinatının değerini, diğer ikisi ise çizim yapılacak rengi gösteriyor.

SATIR 510-516: Kullanıcının hangi grafik türünü tercih ettiği soruluyor. Tek renkli çizim yaptığınızda, eğer MPS801 ve MPS803 yazıcınız varsa haritanızı bastırabilirsiniz. Bunun için 2999 numaralı satırın başına COPY komutunu eklemeniz gerekir. Eğer çok renkli çizim yaparsanız, haritanız hiç de güzel olmayacaktır. Renkli çizim seçildiğinde değişkenler yeniden tanımlanmaktadır.

SATIR 611-620: Çizimi yapılacak haritanın seçimi yapılıyor. 1 numaralı harita öneriliyor.

SATIR 730: Açık gri üzerine kahverengi seçiliyor. Eğer çok renkli çizim tercih edilmiş ise, bu değerler üç değişik renge çevriliyor.

SATIR 800-840: İşte tüm karaların çiziminin yapıldığı bölüm. Önce kaç tane koordinat okunacağı DATA satırından okunuyor (N değişkeni ile) ve ilk koordinatlar da L ve B içine yerleşiyor. Ekranda toplam 22 kara parçası olacağı için bu işlemler 22'lik bir döngü içine sokuluyor. Okunan ilk koordinatlar 3000 numaralı satırdan başlayan bir alt programda ekran koordinatlarına çevriliyor, seçilen harita biçimi gözönüne alınarak. Daha sonra da, arkadan gelen N tane koordinat daha okunup ekran çizimleri yapılıyor.

SATIR 845-855: Kara parçasının çizimi bittiğinde sıra içinin doldurulmasına geliyor. Kaç değişik referans koordinatı olduğu hesaplanıyor ve sonra, doldurma işlemleri gerçekleşiyor.

SATIR 1000-1020: Artık sıra merdiyenlerin çizilmesine geldi. Önce alt ve üst noktaların hangi ekran koordinatlarına eşdeğer olduğu hesaplanıyor ve çizim yapılıyor.

SATIR 1100-1120: Şimdi de paralelleri çiziliyor. Tabii her birinin ekran koordinatları, seçilen harita biçimine göre hesaplanıyor.

SATIR 1100-1200: Çizilen haritalar genellikle ekrandan daha küçük olduğu için, alt ve üst kısımda kalan boşlukların doldurulması gerekiyor. Tek veya çok renk kullanımına ve seçilen harita türüne göre boyama işlemleri yapılıyor.

SATIR 3000-3020: Bu altprogram, enlem ve boylamların ekran koordinatlarına çeviriyor. Önce N koordinatı bulunuyor ve sonra da seçilen harita türüne göre Y koordinatlarını bulan ikinci bir altprograma atlanıyor.

Programımızın hoşunuza gittiğini umarız...