YAP-İŞLET-DEVRET

Eskiden böyle miydi ya?.. On sekizinci yüzyıl, on dokuzuncu, daha eskisi... Ve yakın zamana kadar... Değişik model sevgiler vardı. Romeo, bir kez görebilmek için Juliet'i gitarını kapıp, balkon altlarında serenadlar... Kerem Aslı'sına yanar, Ferhat dağları deler... Rapunzel kulesinden saçlarını uzatır aşığına... Ya Leyla ile Mecnun?.. Kaç tane sevgi kaldı ki böyle?..

Ben, yalnızca bütün özgürlüklerin sonsuza kadar kullanılması konusunda tutucuyum... Hiçbir konuda tabularım yok... Hepsi hızla yok olup gitti ben, ben oldukça. "Her şey gönlümüzce olmalı" derim bu yüzden... Ama sizce de biraz çivisinden çıkmadı mı ilişkiler?.. Tabii ki çağlar değişti... Şimdi yaşasaydı balo yerine diskodaki havuz partiye giderdi Külkedisi... İhtimal ki, ayakkabısının teki yerine sütyenini kaybederdi taze... Prensin işi iş... Yüzyıllar öncesindeki gibi cam ayakkabıların sahibini aramak yok kapı kapı... Sindrella'nın göğüs ölçüsü önemli bu kez... Evlenme teklifi ahmaklığında bulunup kızı kaçırmazsa, sıkı bir flört yaşayabilir Külkedisi ile...

Şimdi sevgiler değişik;

"Yap-İşlet-Devret" modeli... Zaten ne hengâmeler atlatmıştır Külkedisi... (Burada önemli olan, hengâmeler değil, Sindrella'nın 18. yüzyıl romantizminden sıyrılmayı göze almış olması)... Öhöm! Her şey devrime uğrayıp güzelce değişti de, hiçbir değişimin ulaşamayacağı -değişmez tek bir doğru- var kardeşim... "Yap-İşlet-Devret" modeli uymuyor bu değişmez sevgi doğrusuna... Artık kimse senden ışıkları söndürülmüş odanda mehtaplı yollara bakıp, beyaz atlı prensini beklemeni beklemiyor... Yöresel bir feministlik yaşıyoruz... Yöremizin erkekleri, yalanlara dayalı tahtırevanlar üstünde sürdürebilmeyi çok eşliliği erkeklik saydıklarından, kızlarımızın özgürlüğü de buna benzer uyduruk-kaydırık bir şey oldu... Sonuçta bütün ilişkilerde sevgiden öteye kaykık bir toplum... İhtilal yaptı paşa, sıçtı taşa... Şimdi durum bu durum...

Devre mülk "Yap-İşlet-Devret."

Aşırı selamlar istisnalara... Gönül dolusu, Işık ve Sevgiyle... İlhan İREM